به گزارش اقتصادنیوز، بحران مالی ایسلند یک واقعه بزرگ اقتصادی و سیاسی در ایسلند بود که از نکول در پرداخت بدهی از جانب هر سه بانک تجاری خصوصی اصلی این کشور ناشی شد. در اواخر سال 2008، ایسلند برای تأمین مالی و پرداخت بدهی کوتاه‌مدت به انگلیس و هلند دچار مشکل شده بود. سقوط نظام بانکی ایسلند، به نسبت ابعاد اقتصاد این کشور در تاریخ اقتصاد هر کشوری بی سابقه است. این بحران به رکود اقتصادی شدید در سال‌های 2008 تا 2010 و ناآرامی های سیاسی قابل‌توجهی انجامید.
مجری «بلومبرگ» از رئیس بانک مرکزی ایسلند پرسید، با توجه به طرح‌های کنترل سرمایه که تابستان امسال بر یونان تحمیل شد، یونانی‌ها چه درس‌هایی می‌توانند از تجربه ایسلند در این رابطه بگیرند؟
گادماندسون اظهار کرد: این موضوع به یونانی ها بستگی دارد، ما می‌توانیم داستانمان را با آنها در میان بگذاریم و خودشان نتیجه‌گیری کنند. البته تفاوت‌های بزرگی بین دو کشور وجود دارد، زیرا در یونان کنترل بیشتر بر بیرون کشیدن پول از نظام بانکی توسط شهروندان است. در حالی‌که مشکل ما در ایسلند، ورشکستگی بانک‌های خصوصی و طلبکاران خارجی بود. تنها در بخش خصوصی ایسلند که حدود نیمی از تولید ناخالص داخلی کشور را به خود اختصاص داده، بدهی زیادی داشتیم و تحت فشار بودیم.
وی ضمن تأکید بر اینکه بین این دو سناریو تفاوت وجود دارد، تصریح کرد: به هر حال یونانی‌ها می‌تواند این درس را بگیرند که کنترل سرمایه جواب می‌دهد و باید از آن استفاده کنند. در مورد ایسلند که به خوبی نتیجه داد.
مجری «بلومبرگ» اشاره کرد که راه‌های خلاقانه بسیاری برای خروج سرمایه از کشور وجود دارد و از گادماندسون پرسید که ایسلند چگونه از روش‌های کنترل سرمایه استفاده کرده و نتیجه گرفته است؟
رئیس بانک مرکزی ایسلند پاسخ داد: در مورد ایسلند کار راحت‌تر بود چرا که یک جزیره کوچک است و اگر چند عامل همکاری می‌کردند، مشکل حل می‌شد و به عقیده من مردم نیز از آن حمایت کردند، زیرا می‌دانستند که اگر بحران ادامه یابد، استانداردهای زندگی‌شان را تحت تأثیر قرار خواهد داد.
گادماندسون تأکید کرد: اگر کشوری واقعاً جزیره باشد، اجرای سیاست کنترل سرمایه در آن به مراتب راحت‌تر است تا کشوری مانند لوکزامبورگ که نه تنها از لحاظ جغرافیایی بلکه به لحاظ مالی نیز توسط سایر کشورهای اروپایی احاطه شده است.
البته به گفته گادماندسون شهروندان یک کشور نیز باید به این باور برسند که طرح‌های کنترل سرمایه در نهایت به نفع خودشان خواهد بود: برخی از ایسلندی‌ها نیز تلاش کردند تا از زیر قوانین شانه خالی کنند اما در کل به نظرم نکته حائز اهمیت دیگر، وجود دولت و مجریانی است که به خوبی بتوانند نفع عمومی را نشان دهند.
مجری «بلومبرگ» خاطرنشان کرد که در سال‌های گذشته، کنترل سرمایه، اقدامی بوده که وجهه خوبی نداشت و بین کشورهای آبرومند اقتصادی مرسوم نبوده، اما به نظر می‌رسد این دیدگاه کمی تغییر کرده باشد. وی نظر گادماندسون را در این خصوص خواستار شد.
رئیس بانک مرکزی ایسلند ضمن تأیید این مطلب، افزود: به عقیده من این دیدگاه بسیار تغییر کرده است. من هم ترجیح می‌دادم مجبور نباشیم از کنترل سرمایه استفاده کنیم اما نمی‌توان انکار کرد که این شیوه، راه حل مناسبی برای کنترل ورود و خروج سرمایه است و نباید آن را کورکورانه رد کرد.
