رژه ماشین‌ها در بازار کار جهان

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکونومیست، متخصصان هشدار می‌دهند که جایگزینی ماشین‌آلات به جای نیروی کار انسانی ممکن است موجب کاهش جمعیت نیروی‌کار شود. آنها نگرانند که اکتشاف این نیروی قدرتمند در حالی به وقوع پیوسته که ما در مورد به کارگیری صحیح آن اطلاعات چندانی نداریم.

چنین نگرانی‌هایی امروز توسط کسانی بیان می‌شود که می‌ترسند پیشرفت هوش مصنوعی میلیون‌ها شغل را نابود کرده و تهدیدی ترمیناتور وار روی بشریت داشته باشد. اما این اظهارات مربوط به بحث درخصوص مکانیزاسیون و قدرت بخار در دو قرن پیش بود. در حالی که هم‌اکنون خطرات ماشین‌ها با عنوان «پرسش ماشینی» شناخته می‌شود، بحث‌های بسیار مشابهی صورت گرفته است.

پس از شروع ناامید کننده، هوش مصنوعی پیشرفت چشمگیری را در سال‌های اخیر داشته که به دلیل تکنیک متنوعی به نام « آموزش عمیق» بوده است. با داشتن داده‌های کافی، شبکه‌های عصبی بزرگ، مدلسازی شده توسط معماران مغز، می‌تواند روی تمامی اشیا به کار گرفته شود. این شبکه‌ها قلب تپنده موتور جستجوی گوگل، سیستم برچسب‌گذاری (تگ) خودکار عکس فیسبوک، همکار صوتی اپل، پیشنهادات خرید آمازون و خودروهای خودران (بدون راننده) تسلا هستند.

اما این پیشرفت سریع نگرانی‌هایی در خصوص امنیت شغلی ایجاد کرده است. استیفن هاوکینگ، الون ماسک و دیگران هشدار دادند که هوش مصنوعی ممکن است از کنترل خارج شده و موجب یک تعارض میان انسان و ماشین‌ها شود. دیگران نیز نگران این هستند که هوش مصنوع از طریق اتوماسیون وظایفی که قبلا توسط بشر انجام می‌شد باعث بیکاری وسیعی شوند. بعد از 200 سال، پرسش ماشینی بازگشته و نیاز به پاسخ دارد.

 

این ترس پیشینه‌ای طولانی دارد. وحشت ناشی از بیکاری تکنولوژیک در دهه 60 (زمانی که شرکت‌ها اولین کامپیوتر و روبات‌ها را نصب کردند) و دهه 80 ( زمانی که کامپیوتر‌های شخصی روی کار آمدند) وجود داشت. در هریک از این زمان‌ها، به نظر می‌رسید این اتوماسیون گسترده باعث فرستادن کارگران ماهر به خانه‌هایشان شود.

در واقع، در هر زمان، تکنولوژی به جای اینکه مشاغل را نابود کند مشاغل بیشتری ایجاد می‌کرد. چرا که اتوماسیون باعث افزایش تقاضای نیروی کار در بخش‌هایی می‌شد که هنوز توسط ماشین‌ها انجام پذیر نبود. برای مثال، جایگزینی ATMها به جای گویندگان بانک، باعث شد تا ایجاد شعبه‌های جدید ارزان‌تر شود و موجب ایجاد مشاغل بیشتر در فروش و خدمات مشتریان شد. به طور مشابه، تجارت الکترونیک به طور کلی اشتغال را در خرده‌فروشی افزایش داد. با وجود این در حالی که بسیاری از مقالات پیش‌بینی می‌کنند که در یکی دو دهه آینده و به واسطه اتوماسیون، 47 درصد از آمریکایی‌ها شغل خود را از دست خواهند داد، مطالعات دیگر برآورد می‌کنند که میزان از دست رفتن مشاغل به دلیل اتوماسیون کمتر از 10 درصد خواهد بود.

حتی اگر از دست رفتن شغل‌ها در کوتاه مدت بیشتر از ایجاد شغل‌های جدید در بلند مدت باشد، تجربه قرن نوزدهم نشان می‌دهد که انتقال می تواند جراحاتی را وارد کند. رشد اقتصادی پس از قرن‌ها یکنواختی در استانداردهای زندگی کاهش یافت اما دهه‌ها گذشت تا این موضوع باعث افزایش دستمزدها شود. انتقال سریع جمعیت رو به رشد از مزارع کشاورزی به کارخانه‌های شهری به ناراحتی در اروپا کمک کرد. یک قرن طول کشید تا دولت‌ها با معرفی سیستم‌های آموزش و رفاه جدید به این تغییر واکنش نشان دهند.

این بار اما این انتقال به نظر بسیار سریعتر خواهد بود، چرا که تکنولوژی‌های بسیار سریعتر از 200 سال پیش در حال نفوذ هستند. نابرابری درآمدی نیز در حال رشد است، چرا که با تکمیل مشاغل توسط تکنولوژی، کارگران با مهارت از مزایای نامتناسبی سود خواهند برد. این موضوع دو چالش را برای کارفرمایان و سیاستگذاران به ارمغان خواهد داشت: چگونه کارگران موجود مهارت‌های جدید را کسب کنند و چگونه نسل آینده برای کار در محیطهای کاری مملو از هوش مصنوعی آماده شوند. 

در حالی که تکنولوژی مهارت‌های مورد نیاز برای هر حرفه را تغییر می‌دهد، کارمندان نیز باید با این تغییرات خود را تطبیق دهند. این بدان معناست که آموزش و تربیت باید به اندازه کافی برای تعلیم مهارت‌های کارا و پربازده انعطاف‌پذیر باشد. این موضوع نیازمند تاکید بیشتر روی یادگیری مادام‌العمر و آموزش در حین کار و همچنین استفاده وسیعتر از یادگیری آنلاین و شبیه‌سازی‌ از طریق بازی‌های رایانه‌ای خواهد داشت. در این مسیر هوش مصنوعی با شخصی سازی یادگیری کامپیوتری و شناسایی شکاف مهارتی موجود میان کارکنان و فراهم کردن فرصت‌هایی برای بازآموزی، به کمک انسان آمده است.

مهارت‌های شخصی و اجتماعی نیز با مشکلات بیشتری مواجه خواهند شد. زمانی که مشاغل نابودشدنی باشند، تکنولوژی می‌آید و می‌رود و عمر کاری مردم طولانی‌تر می‌شود، مهارت‌های اجتماعی همانند یک نهاد هستند. این مهارت‌ها مردم را روی خط نگاه داشته و به آنها کمک می‌کند تا با هم همدلی و تعامل داشته باشند، صفاتی که فراتر از ماشین‌هاست.

با وجود رژه تکنولوژی، نشانه‌های اندکی از مدرن و منعطف شدن سیستم‌های رفاه و آموزش عصر صنعت مشاهده می‌شود. سیاست‌گذاران باید از همین حالا انعطاف‌پذیری و به‌روز کردن را آغاز کنند، هر چقدر تاخیر بیشتر شود، بار بیشتری بر دوش دولت‌ها سنگینی خواهد کرد.