اقتصاد سیاسی استیضاح

اقتصاد سیاسی استیضاح وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در واقع رابطه‌ای است میان اقتصاد و سیاست. تصمیمات اقتصادی، متاثر از سیاست و عوامل سیاسی است و سیاست هم در مواقعی از اقتصاد تاثیرپذیر است. نکته اما در این مورد خاص این است که پس از روی کارآمدن دولت یازدهم، شاهد یک نوع آرامش نسبی در جامعه هستیم و این آرامش محصول عواملی است که در موفقیت سیاست خارجی و تلاش‌های دولت، مدیریت در حوزه فرهنگ و حرکت مثبت در حیطه وظایف نظام آموزش‌عالی خلاصه می‌شود.

هر سه این مولفه‌ها باعث به‌وجود آمدن انتظارات مثبت در مردم و جامعه، به‌خصوص گروه‌های مرجع در جامعه از جمله هنرمندان، ناشران و اهالی فرهنگ، نخبگان دانشگاهی و 4.5 میلیون دانشجو و فعال اقتصادی در کشور شده بودند.گروهای مرجع روی افکار عمومی به شدت تاثیر گذار هستند و این گروها در سازمان دهی مطالبات و کنترل خواست‌های مدنی می‌توانند نقش فعالی بازی کنند.

با توجه به این مسائل، نقش آموزش عالی در کاهش تورم به دلیل کاهش انتظارات تورمی، مثبت بوده است. دولت با تاسی به همین داستان انتظارات است که موفق به کنترل تورم شده است و حامل این کاهش انتظارات تورمی قطعا گروه‌های مرجع دانشگاهی هستند که وزارت علوم به خوبی توانسته بود در جهت تامین مطالبات این گروه‌های مرجع دانشگاهی حرکت کند.

در چنین فضایی سخن از استیضاح وزیر کردن، نشانه بی‌تدبیری است که در سطح نظام تصمیم گیری ما وجود دارد. وزیری که نشان داده در این مدت پایبندی به ضوابط آموزش عالی دارد و در این مدت یک سال که دولت تغییر کرده و فرجی دانا به وزارت‌خانه رفته، شاهد برقراری آرامشی در فضای دانشگاه بوده‌ایم که تا به امروز و مخصوصا در یک دهه گذشته بی‌سابقه بوده است. تلاش برای رشد فعالیت‌های علمی در مقایسه با دولت گذشته که در زمینه دانشگاه جز تخریب، اخراج دانشجویان و استادان و همچنین بازنشسته کردن اساتید کار دیگری انجام نداد نیز ستودنی است.

تنها مسئله این شائبه است که انسانهایی که از آموزش عالی سوءاستفاده کردند و برای اینکه فسادشان بر ملا نشود، فرافکنی می‌کنند و به استیضاح روی آوردند. غافل از اینکه در همین فضای رعبی که علیه فضای رسانه‌ای وجود دارد روزنامه‌ها این فساد و نفوذ قدرت در آموزش عالی را منتشر کرده‌اند و اجازه نخواهند داد این فضا به تضعیف جامعه مدنی منجر شود.

در هر صورت صحن مجلس در روز استیضاح، صحنه آزمون افرادی است که باید دید آیا به منافع ملی می‌اندیشند یا منافع شخصی بر منافع ملی برایشان در اولویت است؟ باید دید مجلس خود را در وضعیت بهبود شاخص‌ها همراه دولت خواهد کرد و موضوع انتظارات تورمی را جدی خواهد گرفت یا با‌ بی‌توجهی به این مسائل در مقابل دولت صف آرایی می‌کند؟