به گزارش اقتصادنیوز، مدتیست که به خاطر موضوع کم‌آبی در ایران، کارشناسان حوزه کشاورزی پیشنهاد داده‌اند که بهتر است تغییراتی در حوزه کاشت محصولات کشاورزی اعمال شود.
مثلا اینکه ضرورتی ندارد که در استان‌‌هایی مانند اصفهان و فارس برنج کشت شود، در حالی که این محصول بدون مصرف آب زیاد در گیلان و مازندران کشت می‌شود. این کارشناسان معتقدند که با استفاده از موضوع آمایش سرزمین می‌توان برای کشت محصولات کشاورزی، طوری برنامه‌ریزی کرد که با استفاده از آب و هزینه کمتر، بیشترین و با صرفه ترین محصولات کشاورزی را تولید کرد.
بحث درباره این موضوع به ویژه در زمانی داغ‌ترشد که بار هندوانه ایران که در حال صدور به یکی از کشورهای همسایه بود، با بهانه‌ای پس فرستاده شد. این ماجرا جای این پرسش را ایجاد کرد که چرا در شرایطی که ما در کشور مشکل کمبود آب داریم، میوه آب‌بری مانند هندوانه به قدری تولید می‌شود که بخشی از آن صادر شده و در موردی پس فرستاده شود و در واقع منابع آب ما این چنین هدر رود.
با این حال رضا نورانی، رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی ایران در گفت‌وگو با اقتصادنیوز، درباره موضوع احتمال محدود کردن کشت میوه‌های آب‌بر اظهار کرد: محدود یا ممنوع کردن کشت هر نوع میوه‌ای مشکلات عدیده‌ای را برای تولید‌کنندگان ایجاد خواهد کرد. ضمن اینکه اگر به حالت دستوری به کشاورزان گفته شود که فلان محصول را بکارید و فلان محصول را نکارید آنها به آن عمل نخواهند کرد.
او افزود: در نظر داشته باشید که هندوانه را به شکل دیم نیز می‌توان تولید کرد و لزوما تولید آن مستلزم مصرف آب بسیار نیست. باید در این زمینه مدیریت صحیح و برنامه‌ریزی‌های لازم انجام گیرد.
او همچنین گفت: کمبود آب واقعیت کشور ما است و باید با برنامه‌ریزی‌هایی مانند تلاش برای بهره‌برداری از آب دریاها، تلاش برای کشت بیشتر محصولات کم‌‌آب، افزایش بهره‌وری و... در این زمینه اقداماتی را انجام دهیم. مشکل آب در ایران فقط برداشت غیر مجاز آب نیست. متاسفانه هنوز نتوانستیم آسیب‌های سوخت فسیلی را کنترل و استانداردها را در محیط زیست خود ایجاد کنیم.
نورانی ادامه داد: نباید این گونه باشد که مدام بگویند آب کم است و فلان محصول کشاورزی را نکارید ولی از سوی دیگر منابع آبی ما به گونه‌ای دیگ هدر رود. یا آلوده و غیر قابل استفاده شود. سال گذشته از شهروندان خواسته شد که صرفه‌جویی کنند، و مردم نیز حدود هشت درصد صرفه‌جویی کردند ولی فقط صرفه‌جویی مردم برای حفاظت از منابع آبی کافی نیست.
