به گزارش اقتصادنیوز، در یک هفته گذشته ایران با پیامهای متعددی از سوی بازار نفت روبرو بود. اینکه در شرایط فعلی ایران چقدر توان این را دارد که وضعیت خود را در بازار نفت بهبود بخشد، مسالهای است که تنها به یک عامل وابسته نیست. با این حال، در هفته گذشته ایران سیگنالهای متعددی از بازار نفت دریافت کرد که همگی نشان از تنگنای ایران در این بازار داشت.
ایران از یک سو در تلاش است تا در رقابت با عربستان، سهم خود را از بازار حفظ کند و از سوی دیگر، اعلام کرده است که در صورت اجرای برجام، میزان صادرات خود را تا یک میلیون بشکه در روز بالا میبرد. این دو مسئله به خوبی نشان ازآن دارد که اگر ایران به فکر راهکارهایی برای جبران از دست دادن این سهم نباشد، به آرامی جایگاه خود را در اوپک و غیراوپک از دست میدهد. کما اینکه این مسئله در سالهای گذشته نیز به خوبی مشهود بوده است.
در چنین شرایطی، ایران یک رقیب فرضی دیگر هم برای خود تراشیده است؛ روسیه که حالا به مدد روابط بهتری که با ایران پیدا کرده، در جایگاه شریک نفتی هم میتوان به آن نگاه کرد. در این میان، آنطور که در خبرها عنوان شده بود، ایران از یک سو قصد دارد میزان صادرات خود به روسیه را بالا ببرد و از سوی دیگر قصد دارد همزمان با روسیه، میزان تولید و صادرات خود را به بالاترین میزان ممکن برساند.
همزمان، مدیرعامل شرکت پایانههای نفتی ایران از آمادگی برای صادرات شش میلیون بشکه در روز خبر داده بود و این در حالی اتفاق افتاد که تولید نفت روسیه نیز به بالاترین سطح پس از شوروی رسید.
پیش از این در خبرها عنوان شده بود که تولید نفت خام و میعانات روسیه نیز به روزانه 10 میلیون و 740 هزار بشکه رسید که نسبت به سال قبل یک درصد افزایش یافته و بالاتر از رکورد ثبت شده در ماه ژوئن قرار گرفت. تولید نفت شوروی سابق در سال 1987 به رقم 11 میلیون و 48 هزار بشکه در روز رسید.
در چنین شرایطی، ایران برای کاهش قیمت نفت خود در رقابت با عربستان و برای افزایش تولید و صادرات در رقابت با روسیه است و به نظر میرسد که همه این مسائل سیگنالهایی از بازار نفت است که تنگنای فعالیتهای ایران را فاش میکند.