به گزارش اقتصادنیوز، تهران و مسکو نزدیک به یک سال است که در حال رایزنی برای همکاری‌های نفتی هستند. از سال گذشته میلادی، مساله تهاتر بزرگ نفتی میان دو کشور بیشتر در دستور کار قرار گرفته بود.
آن‌طور که در خبرها عنوان می‌شد، قرار بود یک تهاتر بزرگ در حوزه نفت و کالا صورت گیرد. بر اساس این تهاتر، روسیه قصد داشت روزانه 500 هزار بشکه از نفت خام ایران را دریافت کند و در مقابل آن، تجهیزات و کالا- از جمله مواد غذایی- به ایران صادر کند.
این تهاتر نفتی که به تهاتر بزرگ 20 میلیارد دلاری معروف شد، بعدها میان تایید و تکذیب‌های دو طرف، به کلی در حاشیه رفت. مقامات ایرانی مساله تهاتر را تکذیب و طرف روس‌ها، دوباره آن را تایید می‌کردند.
با این حال، هیچ قرارداد مشخصی میان دو طرف امضا نشد. تنها مساله‌ای که در این مدت به میان می‌آمد، مساله تمایل روسیه برای سرمایه‌گذاری در نفت ایران بود که مانند دیگر شرکا صحبت آن مطرح می‌شد. برهمین اساس هم قرار بود کمیسیون مشترکی میان دو کشور تشکیل شود تا همکاری‌های دوجانبه بیشتر در دستور کار قرار گیرد. برهمین اساس کمیسیون تشکیل و وزیر نفت در مقطعی رئیس این کمیسیون شد و کمی بعد، ریاست آن را به وزیر ارتباطات واگذار کرد.
برخی معتقد بودند که اجرا نشدن برجام، مانع بزرگی برای همکاری‌های دو جانبه میان تهران و مسکو بوده است. هرچند که در آن زمان هنوز صحبتی از برجام نبود و تنها پای یک توافق هسته‌ای در میان بود که مانند همکاری‌های ایران و روسیه بارها به تعویق افتاده بود.
در چنین شرایطی به نظر می‌رسد که با وجود امضا نشدن قراردادهای جدید نفتی، روسیه در نظر دارد قرارداد خود با ایران را قطعی کند. با وجود تلاشی که برخی مقامات ایران و روسیه برای پنهان ماندن جزئیات مذاکرات میان خود انجام می‌دهند، برخی خبرها نشان از دور جدید مذاکرات تهران و مسکوست.
براین اساس، قرار است مذاکرات تازه‌ای میان ایران و فدراسیون انرژی روسیه برقرار شود تا این مذاکرات یک ساله به سرانجام برسد. الکساندر نوواک، وزیر فدراسیون انرژی روسیه، مهمان تازه زنگنه است تا این بار مذاکرات نفتی با شرکای روس، به نتیجه برسد.
این مذاکرات در شرایطی صورت می‌گیرد که پیش از این وزیر نفت از آمادگی ایران برای صادرات 500 هزار بشکه‌ای نفت ایران به روسیه خبر داده بودند. زنگنه تلویحا مساله تهاتر میان ایران و روسیه را تایید کرده بود اما جزئیات دیگری از این مساله بیان نشده بود.
گزینه‌های این همکاری، علاوه بر صادرات نفت خام، مساله ورود ایران به بازار گاز اروپاست. آن‌طور که اخیرا عزیزالله رمضانی مدیر امور بین‌الملل شرکت گاز ایران بیان کرده است، ایران تمایل دارد گاز خود را از طریق خط لوله «ترکیش استریم» به اروپا صادر کند.
پیش از این ایران بارها برای ورود خود به شبکه گازی اروپا تلاش کرده بود اما با مانع انتقال، روبرو شده بود. هزینه انتقال گاز برای ایران بالاست و کشورهای اروپایی نیز تاکنون به صورت جدی در این رابطه با ایران مذاکره نکرده بودند. در این میان به نظر می‌رسد که روسیه می‌تواند گزینه خوبی برای ایران باشد.
حالا این شریک اروپایی ایران در راه ایران است تا مذاکرات معطل مانده خود را به سرانجام برساند. ایران می‌تواند حتی به بهای تهاتر، از این فرصت به خوبی استفاده کند تا علاوه بر پیدا کردن مشتری تازه برای نفت خود، گاز خود را نیز به رینگ اروپا وارد کند.
