دل‌نوشته‌های ملک‌التجار از حاشیه‌های پیش از سفر به پاریس
دیشب موقع بازگشت به خانه باز هم باران آمد. نمی‌دانم هدیه باران است یا فشار کاری این روز‌ها ست که زیاد دلم می‌گیرد.
تقریبا ازاواخرهفته گذشته که مشغول برنامه ریزی برای بستن تیم همراه رئیس جمهور برای سفر به فرانسه و ایتالیا شدیم لحظه لحظه درتب وتاب بوده‌ایم. روزی نبوده که همراه با همکاران پرتلاشم در اتاق ایران، تا پاسی از شب کار نکنیم. شک نکنید که همین وضعیت در سفارت‌خانه‌های ما در پاریس و رم حاکم بوده تا سفر رئیس جمهور روحانی و هیأت همراه به بهترین شکل انجام شود.
هرشب دیروقت در حالی به سمت خانه حرکت می‌کردم که هنوز همکاران خوبم در اتاق مشغول برنامه ریزی بودند و به تلفن‌ها و ایمیل‌های زیادی پاسخ می‌دادند. اما چه کنم که ظرفیت‌ها محدود است و گاهی باید پاسخ منفی داد و عذرخواهی کرد.
اجازه بدهید در این زمینه چند نکته را یاد آوری کنم:
مهم‌ترین هدف دراین سفرسه اصل اعتلای جایگاه بخش خصوصی نزد مسئولان وفعالان اقتصادی کشورهای مقصد هم چنین ریاست محترم جمهوروهمراهانشان ونتیجه بخش بودن آن برای توسعه روابط اقتصادی ایران باکشورهای مقصد است. ضمن اینکه سفر پیش رو، نخستین سفری است که در دوره هشتم هیأت نمایندگان اتاق برای همراهی رئیس جمهور روحانی در یک سفر تاریخی بسته می‌شود.
هرچندحدود یک ماه ونیم پیش خبرسفر و درخواست ازاتاق برای همراهی یک تیم اقتصادی درمعیت ایشان اعلام شد ولی تقریبا تا همین هفته گذشته که همراه همکارانم سفری مقدماتی به اروپا داشتم، تکلیف چگونگی شکل گیری هیأت همراه، روشن نبود. با این حال مهم‌ترین پرسش و دغدغه ما این بود که برای بستن فهرست هیأت همراه، کدام فعال اقتصادی و کدام بنگاه از اولویت برخوردار است؟
بعد از رایزنی‌ها ومذاکرات فراوان در نشست‌های متعدد سرانجام قرارشد هیأتی نسبتا کوچک ولی با کیفیت و هدفمند برای این سفرچیده شود.
دو گزارش «اولویت کار اقتصادی با فرانسه و ایتالیا» به سفارش دفتر رئیس جمهور تهیه شد. این گزارش در دفتر پسا تحریم با کمک مرکز مطالعات اتاق ایران، تهیه شد. به این ترتیب، این دو گزارش مبنای احصای تخصص‌هایی شد که لازم بود در هیات همراه دور هم جمع شوند. پس قرار شد براساس وجوه مشترک و تعیین اولویت کار با دو کشورفرانسه و ایتالیا از اصلیترین فعالان اقتصادی ایران و طرف‌های مقابل برای حضوردرهیأت همراه دعوت کنیم.
بعدازمطالعه روی ظرفیت‌ها وشناسایی وجوه مشترک، این گونه جمع بندی کردیم که حداکثر یک تیم ٢۵ نفره برای هرکشور (ایتالیاوفرانسه) روانه دو کشور کنیم.
برای این هدف، براساس ظرفیت‌های مشترک، اسامی حدود۵٠ فعال اقتصادی و بنگاه برای هر کشور تهیه شد وپس ازتبادل نظربا دیگردست اندرکاران سفر، این فهرست به حدود٣٠ نفربرای هرکشورتغییر یافت ونهایی شد. چهره‌هایی از خانم‌ها، کارآفرینان بزرگ، مدیران تشکل‌های قدرتمند مرتبط با اولویت‌های تعیین شده در گزارش مورد اشاره، دور هم جمع شدند.
شاید این تنها فهرست اقتصادی همراه رئیس جمهور باشد که با منطق کاملا اقتصادی و به دور از سلیقه‌های شخصی، تعریف و انتخاب شده است. با این حال باید تأکید کنم که حتما کار ما بدون نقص نبوده و می‌شود روش‌ها را بهبود بخشید. اما مهم این است که گام‌هایی اساسی و سیستماتیک برای تعیین ترکیب هیات‌ها بر اساس مطالعه و تدبیر برداشته‌ایم.
جای صد‌ها و هزاران کارآفرین و مدیر برجسته ایرانی در این هیأت خالی است. جای تک تک بنگاه‌های مستعد ایرانی در این هیأت خالی است. اما ما تلاش کرده‌ایم هیاتی که روانه این سفر می‌شود، نمونه درخشانی از جامعه سربلند کسب و کار ایران باشد. جامعه‌ای سخت کوش، مستعد و زاینده که قرارست آقای کسب و کار فردای خاورمیانه باشد.
این روزهابه طورمداوم ازاطراف واکناف گلایه می‌شود که چرا ما را همراه رئیس جمهور به فرانسه و ایتالیا نمی‌برید؟ این گلایه‌ها گاهی حاشیه‌هایی به وجودمی آورد که قاعدتا نباید باشد امامهم این است که بتوانیم به یک نتیجه قابل قبول برای کشور و اتاق‌های بازرگانی دست یابیم.
https: //telegram. me/mohsenjalalpour
