سایه احمدی نژادیسم بر بهارستان
امیر کلهر :
اول: بهتر است به سال ۹۰ برگردیم، آن زمان که محمود احمدی‌نژاد در مجلس حاضر شد تا به سوالات نمایندگان بعد از مدت‌ها بکش و پس‌کش برای سوال از رئیس جمهور، پاسخ دهد. رئیس دولت دهم در آن جلسه مدام در صحبت‌هایش و در پاسخ به سوالات نمایندگان شوخی می‌کرد و همراه با طنز به سوالت پاسخ می‌داد. رفتاری که با واکنش تند نمانیدگان مجلس رو به رو شد و حتی علی لاریجانی، رئیس مجلس هم چندبار تذکر داد که صحن مجلس جای شوخی نیست و بایدشان مجلس حفظ شود.
زمانی که احمدی‌نژاد با توهین به نمایندگان گفت که «با فشردن یک شاسی لیسانس قبول شدید» خشم آنان را برانگیخت و برخی نمایندگان بار‌ها اعلام کردند که محمود احمدی‌نژاد نه تنها به سوالات پاسخ نگفت بلکه به نمایندگان نیز بی‌حرمتی کرد و شان مجلس را نگه نداشت.
بخشی از سخنان احمدی‌نژاد در جلسه علنی مجلس و در پاسخ به سوالات نمایندگان:
• سوال کردید که چرا وزارت ورزش دیر تشکیل شده است. آخر سال است و باید کمی با هم صفا کنیم.
• شب عید است کمی شاد باشیم! یک نامه نوشتیم که این قانون قابل اجرا نیست. کار راه به سوال از من کشاندید! یک بار هم احمدی‌نژاد به شما بگوید بالای چشمتان ابرو.
• نان زن و بچه مرا بدهید، همین حقوق مرا هم بگیرید! یک حقوق استاد دانشگاهی به قول یکی از سایت‌ها می‌گیرم. از کجا باید می‌آوردم خرج امور فرهنگی می‌کردم؟
• می‌گویید حرف‌های من باعث تعصبات قومی شده. لابد جنگ هست ساله هم تقصیر حرف‌های من بوده؟ تحریم‌ها هم تقصیر من بوده است؟
• شب عید است، بگذارید کمی شوخی کنیم! می‌شود از مجلس هم انتقاد کرد؟ اجازه می‌دهید؟ آقا بگویم؟
• احمدی‌نژاد کف خیابان و نوکر ملت است و گردنش از مو باریک‌تر است. اگر قرار است کاری بشود، دو کلمه به دیگران بگویید! نگران نباشید برایتان کمپوت هم می‌آوریم!! توهین به من که نشان شجاعت نیست که می‌خواهید به جنگ من بیایید.
دوم : خوب است نگاهی به گذشته نه‌چندان دور بندازیم؛ برویم به یکشنبه‌ای که به یکشنبه سیاه معروف شد. در سال ۹۱ زمانی که محمود احمدی‌نژاد رئیس دولت دهم برای دفاع از عبدالرضا شیخ الاسلام، وزیر کار در مجلس حاضر شد تا در دفاع از وی صحبت کند.
احمدی‌نژاد در مقابل استیضاح‌کنندگان خطاب به نمایندگان مجلس گفت: «یک مورد آخر را عرض می‌کنم، بالاخره آقای شیخ‌الاسلام را همه شما می‌شناسید، من هم فکر نمی‌کنم در موضوع ایشان نیاز باشد که بیشتر صحبت کنم. مسأله آقای مرتضوی هم یک فردی مثل همه افراد جامعه برگردیم. هزاران نفر در این کشور مدیر هستند. ایشان هم یک نفر. چرا اینقدر حساسیت هست؟ من اینجا می‌خواستم یک نواری را بگذارم شما ببینید. بعضی از دوستان آمدند، بالاخره مدام به ما می‌گویند: «بگو! بگو!» می‌خواهیم بگوییم، می‌گویند: «نگـو! نگـو!» بالاخره ما باید چکار کنیم؟»
بعد از این سخنان رئیس دولت دهم فیلمی از دیدار فاضل لاریجانی و سعید مرتضوی در صحن علنی مجلس پخش شد و همین که پخش فیلم تمام شد، علی لاریجانی، رئیس مجلس نهم در قامت دفاع برآمد و خطاب به رئیس جمهور گفت: «خوب شد شما که دائم بگم بگم در کشور به راه انداختید امروز این فیلم را پخش کردید تا مردم شخصیت شما را بهتر بشناسند. آقای رییس جمهور یک حدیث قدسی است که پیامبر گرامی اسلام نقل کرده که اگر کسی به مسلمانی اتهامی بزند که او را خوار کند باید خودش را با جنگ خداوند آماده کند. نمی‌دانم به این باور دارید یا نه. این حدیث قدسی است.»
در آن روز نمایندگان رفتار احمدی‌نژاد را سخیف خواندند و آن را برخلافشان رئیس جمهور دانستند. لاریجانی خیلی صریح گفت: «مشکل این است که رئیس جمهور ما اولیّات اخلاقی را رعایت نمی‌کند.»
سوم؛ حال چند روز از جلسه استیضاح رضا فرجی دانا در صحن علنی مجلس می‌گذرد، وزیر علومی که اکنون باید او را باید وزیر علوم سابق و مشاور علمی رئیس جمهور بخوانیم.
دیگر احمدی‌نژاد رئیس دولت نیست و از پاستور به نارمک اثاث‌کشی کرده است. اکنون مجلس با دولتی روبرو است که رئیس آن، پنج دوره نماینده مجلس بوده و به خوبی به تمام زیر و بم‌های مجلس و رابطه آن با دولت آشنا است. اگر چه حسن روحانی از همان روزهای اول که بر صندلی ریاست جمهوری تکیه زد، همواره در تلاش بوده و هست که مسیر مناسب و همواری را برای رابطه میان دولت یازدهم و مجلس نهم ایجاد کند و حتی بر خلاف رئیس دولت‌های نهم و دهم اعلام کرد که «مجلس در راس امور است.» اما در این میان این نمایندگان مجلس بوده‌اند که یا متوجه راه ایجاد شده توسط یازدهمین رئیس جمهور ایران نشده‌اند یا به همان راه و مسیر گذشته‌ای که در آن بوده‌اند مانده‌اند.
از نگاه برخی فعالان سیاسی اینطور که از اتفاقاتی که از زمان روی کار آمدن دولت یازدهم تا امروز میان دولت یازدهم و مجلس افتاده مشخص است اکثر نمایندگان قصد خروج از راه و مسیر گذشته خود را ندارند و نمی‌خواهند تغییر مسیری داشته باشند.
به گفته این فعالان سیاسی نمایندگان با کارت‌های زرد و قرمز، تذکر‌ها، احضار به کمیسیون‌ها و صحن مجلس و مصاحبه‌هایی که علیه وزرا و دولت یازدهم انجام می‌دهند، نشان می‌دهند که نمی‌خواهند در برابر دولت حسن روحانی راه و روش مسالمت‌آمیز در پیش بگیرند و سعی دارند تا همانند اواخر دوره دولت دهم با دولت یازدهم نیز آنگونه رفتار کنند.
چهارم، در دوره هشتم و نهم مجلس، فضای سیاسی ایران شاهد ظهور جریان جدیدی به نام «جبهه پایداری» بود. نمایندگانی که از نگاه برخی یکی از ویژگی‌های آنها، افراط‌گرایی و تندروی در هر کار و برنامه‌ای بوده است. به گفته برخی‌این نمایندگان به اصطلاح پایدار، در دولت‌های دهم و یازدهم چشم خود را بر تخلفات، قانون‌گریزی‌ها، فامیل‌گرایی، مدارک تحصیلی تقلبی و.. بسته بودند و تنها به احسنت احسنت گفتن در صحن مجلس اکتفا می‌کردند. اما در یازدهمین انتخابات ریاست جمهوری با روی کار آمدن دولت یازدهم، اعلام کردند که آنها صدای رسای مردم در خانه ملت هستند.
اگر محمود احمدی‌نژاد رئیس دولت محبوب این جریان سیاسی در مجلس به خوبی بلد بود بگوید دولت‌های نهم و دهم مظلوم واقع شده‌اند، اعضای جبهه پایداری نیز از رئیس دولت محبوب خود این بازی را به خوبی یاد گرفته‌اند و گویی آزمون نهایی آنها نیز جلسه استیضاح فرجی دانا بود. ردیف کردن اتهامات گوناگون برای وزیر علومی که تنها ۹ ماه بود مسئولیت وزارت علوم را بر عهده گرفته بود، پخش فیلم‌های مختلف که حتی صدای رئیس مجلس را نیز درآورد، از مظلوم نمایی این گروه همانند استراتژی هشت سال محمود احمدی‌نژاد بود.
در این میان برخی از اعضای جبهه پایداری پا را فرا‌تر از رئیس دولت‌های نهم و دهم در بازی مظلوم نمایی گذاشتند و در جلسه استیضاح رفتاری از خود نشان دادند که برای همگان این سوال را پیش آورد که آیا وقتی می‌گوییم نمایندگان خانه ملت، منظورمان این افراد است؟!
حمید رسایی که یکی از نمایندگان روحانی مجلس نهم است، بعد از اینکه لاریجانی گفت با جابه‌جایی چند وزیر مشکل حل می‌شود، ناگاه بر روی ورقه‌ای در صحن علنی مجلس نوشت: «دوپینگ لاریجانی اثر نکرد» و آن را به سوی عکاسان حاضر در صحن گرفت تا آنان این حرکت محیرالعقول نماینده مردم تهران را ثبت کنند، حرکتی که در تاریخ مجلس شورای اسلامی ایران ثبت شد تا آیندگان با نمایندگان ملت خیلی راحت آشنا شوند. یا رفتار تعجب‌برانگیز محمد دهقان در جایگاه هئیت رئیسه مجلس از دیگر عملکردهای این نمایندگان در خانه ملت است. دهقان که نماینده مردم چناران و طرقبه در مجلس نهم است در زمان شمارش آرا در جایگاه هئیت رییسه مجلس حضور داشت و قبل از اعلام رسمی لاریجانی در خصوص نتایج آرای استیضاح از همان جایگاه هئیت رییسه، با پایین گرفتن انگشتان شصت خود به همکاران خود اعلام کرد که وزیر رای نیاورد!
پنجم، اسحاق جهانگیری، معاون اول حسن روحانی، در مراسم تودیع و معارفه رضا فرجی دانا وزیر سابق علوم و نجفی سرپرست این وزارت‌خانه، گفت: از همان ابتدای آغاز به کار دولت قرار نبود روحانی در جلسات استیضاح وزرای خود شرکت کند، به همین دلیل تقسیم کاری صورت گرفت که بر مبنای آن ایشان در جلسات استیضاح وزرا شرکت نکنند و بنده به جای ایشان حضور یابم.
جهانگیری همچنین به نقل از روحانی گفت که حضور رئیس‌جمهور در جلسه استیضاح وزرا تا پیش از دولت احمدی‌نژاد سابقه نداشته و این مساله در دولت قبل رسم شد.
اکنون بر گردید به موارد یک و دو، مواردی که شما را به گذشته برده بود و رفتار رئیس دولت‌های نهم و دهم که هشت سال بر صندلی ریاست تکیه زده بود را در صحن علنی برای شما یادآوری کرده بود.
هشت سال زمان کمی برای تاثیر گذاری بر رفتار نمایندگان نیست، با گذشت هشت سال از عمر دولت‌های نهم و دهم از نگاه برخی اکثر نمایندگان مجلس به رفتار و عملکرد محمود احمدی‌نژاد عادت کرده‌اند و تغییر عادت برای آنها خیلی سخت است. از نگاه برخی اکثر نمایندگان به رئیس جمهوری عادت کرده بودند که پرسش‌هایشان را جدی نگیرد، با شوخی جواب سوال‌های جدیشان را بدهد و حتی بگوید بیایید از محله ما گوجه فرنگی بخرید یا با افتخار بگوید که اطلاعات مهم اقتصادی خود را از قصاب شریفی در محله‌شان می‌گیرد.
از نگاه برخی فعالان سیاسی اکثر نمایندگان به رئیس جمهوری که با منطق و استدلال به سوالات نمایندگان پاسخ دهد عادت ندارند، چرا که هشت سال دولت احمدی‌نژاد در سلیقه سیاسی و رفتار آنها تاثیر گذاشته است و نمی‌توانند در مقابل خود رئیس جمهوری را ببینند که با زبانی شیوا و عقلانی برای آنها صحبت می‌کند.
البته از جهت دیگری هم باید به این ماجرا نگاه کرد، چرا که مجلس و دولت در قبل از سال ۸۴، از افرادی تشکیل شده بود که سابقه فراوانی و بعضا درخشانی در سیاست و نهادهای مختلف اجرایی داشتند و جایگاه نمایندگی مجلس را درک کرده بودند و می‌دانستند ادبیات و رفتار، یک مسئول کشوری با یک فرد عادی متفاوت است. اما بعد از سال ۸۴ و ظهور گروه‌ها و جریان‌های سیاسی جدیدی در کشور، باعث شد جایگاه نمایندگی و دولتمردی دچار تحولی اساسی شود.
از نگاه برخی فعالان سیاسی بسیاری از این افراد یا با سابقه مدیریت یک استان و شهرداری به قوه مجریه رسیده بودند یا با مدیریت فرهنگی در یک استان به مجلس راه یافته بودند، این افراد با چنین سطح سواد سیاسی، جایگاه فعالیت‌های اجرایی کشور را به سطحی پایین آوردند که مردم در تاکسی و خیابان و... بسیاری از الفاظ و حرکات زشت را از زبان سیاسیون ایرانی به خصوص در مجلس بشنوند و طبیعتاً نمی‌شود انتظار زیادی از آنها داشت.
گزارشی مرتبط با این موضوع می‌‌توانید بخوانید:
جملات قصار مردی که دیگر رفته است
