خاطره متفاوت یک نماینده از نادر قاضی‌پور
سرویس:
اخبار
کدخبر:
۱۰۹۹۸۱
غلامرضا کاتب به بیان بخشی از خاطرات خود در مجلس نهم پرداخته است، از طرح ها ولقب هایی که نمایندگان مجلس به یکدیگر می دهند.
به گزارش «اقتصادنیوز» غلامرضا کاتب خاطره‌ای دوران نمایندگی خود در مجلس نهم مطرح کرده است که متن کامل آن در ادامه می‌آید:
بیشترین خاطراتی که به ذهنم می‌رسد خاطراتی تلخ است و آنچنان خاطرات خوبی نبوده برای دوران نمایندگی‌ام، برای نمونه یکی از اتفاقاتی که در طول دوران نمایندگی‌ام در مجلس برایم خسته کننده است پیشنهاداتی است که باعث افزایش هزینه‌های دولت می‌شود که شامل پیشنهاداتی است که در کمیسیون‌ها رای می‌آورد و موجب می‌شود تا هزینه‌های زندگی مردم افزایش پیدا کند. این‌ها برایم خیلی ناراحت کننده است و از سویی مقاومت من در مقابل چنین طرح‌ها و پیشنهاداتی آنچنان فایده‌ای ندارد و تنها موجب ناراحتی من می‌شود. یا مشاهده طرح‌هایی که در مجلس تصویب می‌شوند اما در کشور عملی و اجرایی نمی‌شوند یا طرح‌ها و قوانینی که منجر به رضایت مردم در جامعه نمی‌شود. اما از خاطرات و تجربه‌های تلخ که بگذریم، یکی از خاطرات شیرین و جالبی که در صحن مجلس شورای اسلامی دارم مربوط می‌شود به آقای نادر قاضی‌پور.
زمانی در صحن وقتی می‌خواستم ایشان را صدا کنم، می‌گفتم قاضی‌پور زحمت کش و ایشان خیلی خوشحال می‌شدند که من او را با عنوان زحمت کش خطاب می‌کردم. این ماجرا ادامه داشت تا روزی که یکی دوتا از نماینده‌های مجلس به ایشان گفتند این کلمه‌ای که کاتب برای شما به کار می‌برد متعلق به نیروهای توده‌ای و چپ بوده است.
آقای قاضی‌پور از من ناراحت شده و گمان کرده بود من با منظور او را با این عنوان خطاب کرده‌ام. اما بعد برای او توضیح دادم که منظورم چنین چیزی نبوده است و زحمت کش به معنای پرتلاش و پر کار بوده است که ایشان راضی شد و از من کدورتی به دل نگرفت. در حال حاضر هم به جای استفاده از کلمه زحمت کش ایشان را پرکار و پرتلاش خطاب می‌کنیم.
یکی دیگر از تجربه‌های شیرن نیز برایم در طول هفته‌های گذشته اتفاق افتاد و آن نیز افزایش نیافتن تعداد سهم نمایندگان در مجلس شورای اسلامی بود که مجلس با عقلانیت به این طرح رای نداد. پیشنهاد من این بود که با افزایش تعداد نمایندگان مجلس بار مالی مجلس افزایش پیدا می‌کند و همچنین مرکز پژوهش‌های مجلس کاری تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و بیان کرد که هر چه تعداد نمایندگان مجلس افزایش پیدا کند، کارایی و کیفیت کار مجلس کاهش پیدا می‌کند. و مجموع این مباحث باعث شد تا مجلس با عقلانیت در این رابطه تصمیم بگیرد و همین موضوع برایم خیلی شیرین بود چرا که تجربه نشان داده است که اگر تعداد افراد در تصمیم گیری محدود‌تر باشد، تصمیم گیری کامل‌تر و عقلایی‌تر است.
اما نکته ناراحت کننده این است که افراد بعضی از طرح‌هایی را که متوجه نمی‌شوند را رای می‌دهند و از آن‌ها دفاع هم می‌کنند.
بیشترین خاطراتی که به ذهنم می‌رسد خاطراتی تلخ است و آنچنان خاطرات خوبی نبوده برای دوران نمایندگی‌ام، برای نمونه یکی از اتفاقاتی که در طول دوران نمایندگی‌ام در مجلس برایم خسته کننده است پیشنهاداتی است که باعث افزایش هزینه‌های دولت می‌شود که شامل پیشنهاداتی است که در کمیسیون‌ها رای می‌آورد و موجب می‌شود تا هزینه‌های زندگی مردم افزایش پیدا کند. این‌ها برایم خیلی ناراحت کننده است و از سویی مقاومت من در مقابل چنین طرح‌ها و پیشنهاداتی آنچنان فایده‌ای ندارد و تنها موجب ناراحتی من می‌شود. یا مشاهده طرح‌هایی که در مجلس تصویب می‌شوند اما در کشور عملی و اجرایی نمی‌شوند یا طرح‌ها و قوانینی که منجر به رضایت مردم در جامعه نمی‌شود. اما از خاطرات و تجربه‌های تلخ که بگذریم، یکی از خاطرات شیرین و جالبی که در صحن مجلس شورای اسلامی دارم مربوط می‌شود به آقای نادر قاضی‌پور.
زمانی در صحن وقتی می‌خواستم ایشان را صدا کنم، می‌گفتم قاضی‌پور زحمت کش و ایشان خیلی خوشحال می‌شدند که من او را با عنوان زحمت کش خطاب می‌کردم. این ماجرا ادامه داشت تا روزی که یکی دوتا از نماینده‌های مجلس به ایشان گفتند این کلمه‌ای که کاتب برای شما به کار می‌برد متعلق به نیروهای توده‌ای و چپ بوده است.
آقای قاضی‌پور از من ناراحت شده و گمان کرده بود من با منظور او را با این عنوان خطاب کرده‌ام. اما بعد برای او توضیح دادم که منظورم چنین چیزی نبوده است و زحمت کش به معنای پرتلاش و پر کار بوده است که ایشان راضی شد و از من کدورتی به دل نگرفت. در حال حاضر هم به جای استفاده از کلمه زحمت کش ایشان را پرکار و پرتلاش خطاب می‌کنیم.
یکی دیگر از تجربه‌های شیرن نیز برایم در طول هفته‌های گذشته اتفاق افتاد و آن نیز افزایش نیافتن تعداد سهم نمایندگان در مجلس شورای اسلامی بود که مجلس با عقلانیت به این طرح رای نداد. پیشنهاد من این بود که با افزایش تعداد نمایندگان مجلس بار مالی مجلس افزایش پیدا می‌کند و همچنین مرکز پژوهش‌های مجلس کاری تحقیقاتی در این زمینه انجام داد و بیان کرد که هر چه تعداد نمایندگان مجلس افزایش پیدا کند، کارایی و کیفیت کار مجلس کاهش پیدا می‌کند. و مجموع این مباحث باعث شد تا مجلس با عقلانیت در این رابطه تصمیم بگیرد و همین موضوع برایم خیلی شیرین بود چرا که تجربه نشان داده است که اگر تعداد افراد در تصمیم گیری محدود‌تر باشد، تصمیم گیری کامل‌تر و عقلایی‌تر است.
اما نکته ناراحت کننده این است که افراد بعضی از طرح‌هایی را که متوجه نمی‌شوند را رای می‌دهند و از آن‌ها دفاع هم می‌کنند.
ما را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید
