استرالیا، کشوری با 1500 میلیارد دلار بدهی خارجی
به گزارش اقتصاد نیوز، همزمان با رقابت‌های جام ملت‌های آسیا بسیاری از ایرانی‌ها برای تماشای این بازی به کشور استرالیا سفر کرده‌اند و در حالی که تعداد ایرانی‌های مقیم این کشور نیز کم نیست سیل زیادی از ایرانی‌ها برای هواداری از تیم ملی ایران در استادیوم حاضر می‌شوند.
در این میان برخی از فعالان اقتصادی نیز برای تماشای بازی‌ها به این کشور سفر کرده‌اند که علاوه بر تماشای این رقابت‌ها اقتصاد این کشور را نیز زیر ذره‌بین قرار داده‌اند.
حمید حسینی، خزانه‌دار اتاق بازرگانی تهران یکی از نمایندگان بخش خصوصی است که با سفر خود به این کشور اقتصاد آن را تشریح کرده‌است.
حمید حسینی در روزنوشت خود درباره اقتصاد کشور استرالیا این طور می‌نویسد:
«من از سال‌های قبل علاقمند به مطالعه اقتصاد استرالیا بودم و اعتقاد داشتم. از نظر آمایش سرزمینی اقتصاد استرالیا می‌تواند به عنوان الگوی توسعه ایران مد نظر قرار گیرد و بنابراین به دنبال فرصتی بودم تا از استرالیا دیدن کنم.
برادر همسرم که برای ادامه تحصیل به استرالیا امده اکنون هفت سال است که در این کشور مستقر شده و در کنار درس فعالیت تجاری نسبتا موفقی را شروع کرده و سرزدن به انان و باز یه فوتبال جام ملت‌های اسیا بهانه‌ای شد که در 10 روز گذشته از اغلب شهرهای مهم استرالیا نظیر ملبورن، سیدنی، کانبرا، گلد کوست وبریزبن دیدن کنم وتا حدودی با فرهنگ وزندگی مردم استرالیا اشنا شوم.
این کشور که رسما قدمتی 100 ساله دارد تا حدودی شبیه برزیل است، کشورهای بزرگی که ساکنان محلی آن‌ها سرخ پوست (برزیل) وسیاه پوست (استرالیا) بوده‌اند، برزیل را پرتقالی‌ها فتح کرده‌اند و استرالیا را انگلیسی‌ها، البته مردم استرالیا از برزیلی‌ها با هوش‌تر، زرنگ‌تر وفعال‌تر هستند، هر دو کشور در زمینه کشاورزی، دامداری ومواد غذایی مزیت نسبی ورقابتی دارند وصادر کننده عمده مواد معدنی هستند وشاید باور آن برای ما سخت باشد که یک کشور ٣٣٠ میلیون تن ذغال سنگ و ۵٢٠ تن سنگ آهن صادر کند و هر دو صادرکننده عمده محصول به چین هستند.
در استرالیا فرهنگ وسنت انگلیسی را مشاهده می‌کنید، یعنی ورزش راگبی وکریکت، مدارس ودانشگاههای بزرگ وبا کیفیت، قوانین سخت ومحکم مالیاتی، دستشویی وحمام با شیر‌های جدای سرد وگرم، توجه واولویت خانواده، علاقه به فرزند وخانواده‌های شلوغ، مقررات سخت راهنمایی و رانندگی ومحدودیت سرعت حتی در اتوبان‌های خالی بین ملبورن وسیدنی از جمله موارد قابل تامل در این کشور است.
تولید ناخالص ملی این کشور بیش از ٩٠٠ میلیارد دلار است که پنجاه در صد بیش از تولید ناخالص ملی ایران (بیش از ۶٠٠ میلیارد دلا) است. این درحالی است که جمعیت این کشور حدود ٢٣ میلیون نفر است که پنجاه درصد جمعیت ان شاغل هستند وبهره وری نیروی انسانی وسرمایه در این کشور به نسبت ایران بسیار بالاست، سهم بخش صنعت ومعدن در اقتصاد این کشور ٢٧ درصد ومشابه ایران است، ولی سهم بخش خدمات حدود ۶٧ درصد وسهم کشاورزی کمی بیش از ٣ درصد است.
درآمد سرانه مردم این کشور ۴٣ هزار دلار وهزینه یک ساعت کار نیروی انسانی ساده ٢۵ دلار است و این یکی از دلایل جذابیت استرالیا برای مهاجرت است. حدود ۴٠ هزار ایرانی در استرالیا زندگی می‌کنند که سه هزار نفر آنان دانشجو هستند.
درصد مالیات به تولید ناخالص ملی در این کشور بیش از ٣٠ درصد است در حالیکه در ایران کمتر از ٧ درصد است و بودجه سالانه دولت حدود ۴٠٠ میلیارد دلار و دولت برای ایجاد زیر ساخت‌ها و رفاه اجتماعی خود را مسئول دانسته وباید پاسخگو باشد.
صنایع خودرو سازی، معدنی ومواد غذایی از رونق نسبی برخوردار است ولی هزینه بالای نیروی کار خودرو سازان بزرگ نظیر فورد و اپل را مجبور کرده که در اینده زود کارخانه‌های خود را تعطیل کنند.
استرالیا انرژی مورد نیاز خود را در اختیار دارد و نیازی به واردات نفت خام وگاز ندارد ولی ظرفیت پالایشی آن حدود ۵٠٠ هزار بشکه و از ٩ پالایشگاه ۴ تا در حال تعطیلی به سر می‌برد و این کشور ترجیح می‌دهد فراورده‌های نفتی را از سنگاپور وارد نماید.
رفاه جامعه بیش از سطح اقتصاد کشور است و من در جستجوی علت آن هستم، بررسی من نشان می‌دهد که بخشی از آن ناشی از صادرات مواد معدنی و قسمتی از رفاه نیزبه علت درآمد سالانه ٣۵ میلیاردی از توریسم است ولی مهم‌ترین بخش عمده آن به علت سرمایه گذاری بیش از ۶٠٠ میلیارد دلاری مستقیم خارجی است.
اما نکته قابل تامل در اقتصاد استرالیا بدهی ١۵٠٠ میلیارد دلاری خارجی این کشور است که نقطه آشیل اقتصاد این کشور است و به نظر می‌رسد رفاه امروز جامعه به قیمت بدهی وحشتناک نسل اینده باشد.
اخیرا امریکا به علت تحولات بازار نفت و بی‌نیازی به نفت خاور میانه اولویت سیاست خارجی خود را به این منطقه اختصاص داده ومشغول ساخت پایگاه بزرگ نظامی در استرالیا است وبیش از۶٠ میلیارد دلار در حال سرمایه گذاری در این کشور است. آمریکا در نظر دارد از این منطقه جنوب شرقی آسیا و خصوصا چین را کنترل کند.
دولت این کشور به علت عضویت در حوزه بریتانیا و روابط نزدیک با آمریکا به حداقل روابط با ایران اکتفا کرده و علاقه‌ای به توسعه روابط ندارد و مهاجرت غیر قانونی ایرانیان هم مزید بر علت شده تا روابط حسنه شکل نگیرد. صادرات نه ماهه ایران به استرالیا حدود ١٨ میلیون دلار و شامل کف پوش، پسته، خرما و زعفران است.
واردات ایران از استرالیا بیش از ١۵۵ میلیون دلار بوده که عمدتا گندم، پشم وگوشت را شامل می‌شود، اما پتانسیل صادرات ایران به این کشور بیش از این رقم‌ها است و بهبود روابط سیاسی در توسعه روابط اقتصادی بسیار موثر است.
از استرالیا که به ایران واخبار آن می‌نگری، کشور را متاثر از قهرمان وپهلوان می‌بینی، این روز‌ها علی مطهری تبدیل به قهرمان ملی وپهلوان مالک پدیده مظهر ولنگاری واقتصاد بیمار کشور است اما در صحنه بین المللی ظریف با هوشمندی وسخت کوشی در تلاش برای احقاق منافع ملی وتیم ملی فوتبال نیز اماده بلندپروازی وافتخارملی است.
در بخش دوم سفرنامه درباره حاشیه سفر تیم ملی و سفر برای شما خواهم نوشت.»
