به گزارش «اقتصادنیوز»، محمدجواد ظریف و جان کری در آخرین دیدار خود در ژنو، ۶ ساعت گفت‌و‌گو کردند و یک ربع پیاده راه رفتند. همین یک ربع و پیاده روی منجر به این شده است که چندین هفته دولت یازدهم و وزارت امور خارجه شاهد انتقادات گسترده‌ای از چپ و راست باشد. حال این روز‌ها پیاده روی تبدیل به سوژه‌ای برای انتقاد از دولت یازدهم و تیم مذاکره کننده شده است.
قدم زدن محمد جواد ظریف با وزیر امور خارجه آمریکا در جریان مذاکرات ژنو در تاریخ (۲۴ دی ماه) چنان برای دلواپسان و گروه‌های مخالف دولت سهمگین و غیر قابل باور بود که آن‌ها را مجاب کرد از فردای روز پیاده روی وزرای خارجه دو کشوری که بیش از ۳۰ سال است با یکدیگر ارتباطی به این شکل نداشته بودند، در روزنامه‌ها، سایت‌ها، همایش‌ها و تریبون‌های مختلف حملات تند و تیزی را علیه دولت حسن روحانی و وزیر امور خارجه‌اش روانه کنند.
موج انتقادات حتی به نماز جمعه تهران نیز کشیده شد و آیت‌الله صدیقی امام جمعه موقت تهران در خطبه‌های نماز جمعه با انتقاد از پیاده روی این دو وزیر امور خارجه گفت: «اینکه ما در انظار عمومی در چنین شرایطی با آن‌ها قدم بزنیم و خوش و بش کنیم در شأن دیپلماسی نظام جمهوری اسلامی ایران نیست و ملت ما این را نمی‌پسندد.» موج انتقادات به نماز جمعه ختم نشد و مقامات دیگر نهاد‌ها در کشور نیز از محمد جواد ظریف انتقاد کردند.
یکی از آن‌ها محمد رضا نقدی فرمانده نیروهای بسیج بود که در گفت‌و‌گو با سایت دانا قدم زدن در ژنو را «اشتباهی غیرقابل تحمل» خواند و از وزیر امور خارجه خواست به طور رسمی از مردم عذرخواهی کند. نقدی در ادامه انتقاداتش بیان کرد که ظریف «الفبای دیپلماسی را رعایت نمی‌کند». وی حتی دولت یازدهم را با لحنی کم‌سابقه خطاب قرار داد و گفت: «بسیج به خاطر تکرار این ناشی‌گری‌ها و خطاهای فنی درصدد است در برآوردهای خود از وزیر خارجه تجدید نظر کند.» و در بخش دیگر صحبت‌هایش بیان کرد که «قدم زدن در خیابان‌های ژنو زیر پا گذاشتن خون شهدا بود.»
زمانی که انتقادات گسترده شده بود، دیگر نوبت دولت بود تا به انتقادات پاسخ دهد. محمدباقر نوبخت، سخنگوی دولت یازدهم، در نشستی خبری در پاسخ به سئوالی درباره انتقاداتی که به عملکرد دیپلمات‌های ایران میشود، گفت که «برخی چون می‌بینند مذاکرات هسته‌ای به خوبی، با منطق و قاطعیت پیش می‌رود به این نوع رویکرد‌ها روی می‌آورند». او اشاره کرد که برخی قدم زدن ظریف با جان کری را «دیپلماسی ضعیف» نامیده‌اند و این نوع نام‌گذاری و برداشت را «خیلی سخیف» خواند.
نوبخت همچنین گفت که استنباط دولت این است که آمریکا می‌خواهد به هر جهتی با ایران به توافق برسد و برای دولت نیز نتیجه مذاکرات روشن‌تر از گذشته است.
موج انتقادات از پیاده روی دو وزیر امور خارجه به بهارستان نیز کشیده شد. چرا که ۲۱ نماینده مجلس با طرح سوالی از وزیر امورخارجه پیاده روی «محمدجواد ظریف» با «جان کری» و سفر به فرانسه را «دو خطای دیپلماتیک در حاشیه مذاکرات اخیر» خواندند و خواهان پاسخگویی ظریف شدند.
بعد از این طرح سوال در بهارستان بود که گفت‌و‌گو‌های نمایندگان با خبرگزاری‌ها در رابطه با حمایت یا عدم حمایت از تیم مذاکره کننده هسته‌ای آغاز شد. علی مطهری نماینده مردم تهران در مجلس نهم در گفتگو با ایرنا، درباره انتقاداتی که به پیاده روی ظریف در جریان مذاکرات هسته‌ای اخیر با وزیر امورخارجه آمریکا در ژنو شد، اظهار داشت: «این سخنان و انتقادات بیشتر از روی سطحی نگری و جمود فکری است. در دیپلماسی و سیاست خارجی مهم این است که ما امتیازی به ضرر ملت به طرف مقابل ندهیم ولی اینکه کسی با طرف مقابل قدم بزند و بخندد و صحبت کند، ملاک نیست.»
ایرج ندیمی عضو کمیسیون اقتصادی مجلس نیز در گفت‌و‌گویی با بیان اینکه، «ما فقط باید به فکر خروجی‌های این مذاکرات باشیم و نه حاشیه‌های آن»، گفت: «نباید فراموش کنیم که مذاکرات راه رفتن و اینگونه مسائل را نمی‌شناسد چرا که ما صرفا از این مذاکرات خروجی‌های فراوانی می‌خواهیم اگر نه برای ما چه فرقی دارد که آن‌ها راه بروند با یکدیگر حرف بزنند و یا بنشینند.»
در میان انتقادات و موضع گیری مقامات داخلی، نکته قابل توجه توضیح شخصی محمد جواد ظریف در رابطه با این پیاده روی بود. او ماجرا را اینگونه توضیح می‌دهد: «ژنو دو ایراد داشت، یکی اینکه هتل باغ و حیاطی نداشت و دیگر اینکه کوچه‌های کنار هتل که چند دقیقه‌ای در آن قدم زدیم پر از خبرنگار بود و آن‌ها هم اینگونه سوژه‌ها و عکس‌ها را می‌پسندند... حرکتی که آنجا شد، بدون حاشیه‌سازی بود و صرفا به دلیل این بود که مذاکرات از حالت نسبتا تنش‌آلودی که پیدا کرده بود خارج شود تا با استفاده از هوای پاک مقداری فضای مذاکرات تغییر پیدا کند... مذاکرات بسیار فشرده بود و تنها زمان استراحت ما همان یک ربع پیاده‌روی و زمان نماز بود که جلسه بسیار جدی بود و فرصت استراحت وجود نداشت.»
بعد از همه این اظهار نظر ها، امروز نیز حسن روحانی در همایش تجلیل از اندیشمندان حوزه علوم انسانی در هفتمین جشنواره بین‌المللی فارابی که صبح امروز (شنبه ۱۱ بهمن ماه) در محل نهاد ریاست‌جمهوری برگزار شد، به صراحت از انتقادهای سطحی از تیم مذاکره کننده و وزیر امور خارجه گلایه کرد و گفت: «باید به دیپلمات‌های شجاعمان افتخار کنیم، اینکه تند راه رفتند یا کتشان کج بود که حرف نشد.»
رئیس جمهور با بیان اینکه اعضای تیم مذاکره کنننده «نه شب دارند و نه روز» حمایت جدیخود را از تیم مذاکره کننده اعلام کرد و زمانی که در این همایش گفت: «ما به دیپلمات‌های شجاعمان اعتماد می‌کنیم»، آب پاکی را بر دستان دلواپسان و گروه‌های منتقد ریخت.
در ادامه مهم‌ترین صحبت‌های حسن روحانی در این همایش می‌آید:
|
هیچ چیز با شعار درست نمی‌شود، شعار گاهی لازم است اما برای اینکه راه گم نشود باید در کنار شعارها راه را بیابیم.
|
|
یک سیاستمدار در صورتی موفق است که در برابر علم زانو بزنند و تبختر و تکبر در برابر عالمان و علم به نابودی سیاستمدار منجر نمی‌شود بلکه به معنای نابودی تاریخ کشور است و سرنوشت یک کشور نابود میشود.
|
|
برخی می‌گویند باید علوم اجتماعی و انسانی بومی و اسلامی شود در حالیکه آیا ما نمی‌توانیم از دستاوردهایی که دنیا در زمینه علم و دانش به دست آمده استفاده کنیم و باید بگوییم مداخله در علم از سوی سیاست به نفع دانشگاه نیست.
|
|
معنی انتقاد هو کردن، تهمت و تخریب نیست.
|
|
انتقاد یعنی راه را بهتر نشان دادن و به نام انتقاد و حزب و جناح و تخریب کردن ضربه زدن به منافع ملی است. در حالی که جناح ذیل منافع ملی و مصلحت ملی تعریف میشود.
|
|
ما در امر سیاست دیپلمات‌های بسیار مجربی را امروز در اختیار داریم و شما می‌بینید که تیم مذاکره کننده ما در برابر گروه 1+5 که شش کشور قدرتمند هستند می‌ایستد و حرف سیاسی و حقوقی و فنی می‌زند که این برای کشور ما افتخاری قلمداد میشود.
|
|
مسیر گفت و شنود باید باز شود و لازم است تا با هم حرف بزنیم و با دلسوزی و برای اهداف بلندمدت بحث کنیم.
|
|
ما هم از لحاظ کاربردی و هم از لحاظ بنیادین به نظریه‌های نو در زمینه علوم اسلامی، اجتماعی و انسانی نیازمندیم و این علوم بالاترین وظیفه را بر دوش دارند.
|
|
این دولت در زمینه علم و دانشگاه از روز اول به دانشگاه و اساتید وعده‌هایی داده و تا آخر با قدرت سر وعده‌های خود خواهد ایستاد.
|
|
نمی‌شود دنیای علم را با سوءظن نگاه کرد و باید با حسن ظن نگاه کنیم.
|
|
علم و دانش محیط آزاد می‌خواهد و محیط آزاد یعنی اینکه اگر استاد استاد، دانشجو، و عالم و پژوهشگری در راه سخنی بگوید و اعلام نظری کند و ما صدایش کنیم و به او بگوییم چرا این حرف را زدی، بدانیم که راهمان غلط است و به جایی نمی‌رسیم.
|
