به گزارش اقتصادنیوز، جلسه شورای اقتصاد برای چندمین بار توسط اسحاق جهانگیری برگزار و در آن به مباحثی پیرامون برنامه ششم توسعه پرداخته شد.
جهانگیری در شورای اقتصاد بر لزوم برنامهریزی جامع در تدوین برنامه ششم و نیز سایر برنامهریزیهای کشور، تاکید کرده و از سوی دیگر، باید کاربردی بودن تصمیمات در مسائل کشور به صورت علمی را نیز مدنظر قرار داد.
ظاهرا پس از وقفه یک ساله، موضوع تنظیم برنامه ششم توسعه به عنوان موضوع اصلی در اقتصاد کشور، مطرح شده و اندک اندک دولت با ساختار کامل در حال مواجه شدن با برنامه ششم است. این موضوع نزد بسیاری از کارشناسان با واکنشهای بسیاری روبهرو بوده است.
در دی ماه سال جاری بود که سازمان مدیریت و برنامهریزی پس از احیا شدن، چارت پیشنهادی خود را اعلام کرد و از صاحبنظران خواست تا نظرات اصلاحی خود را به این سازمان برسانند. همچنان و بعد از مدت یک ماه از گذشت ارائه چارت پیشنهادی هنوز از نهایی شدن ساختار سازمان مدیریت و برنامهریزی خبری نشده اما انتقادها به ساختار ادامه دارد.
انتقاد این کارشناسان علاوه بر مشخص نبودن راهبرد توسعه کشور به شخصیت محمد باقر نوبخت در تجربه مدیریت کشور باز میگردد. نوبخت تا پیش از شکلگیری دولت یازدهم، در مجلس و کمیسیون بودجه و محاسبات وظیفه بودجهای داشت و پس از آن هم به مرکز پژوهشهای استراتژیک مجمع تشخیص رفت تا در کنار روحانی قرار گیرد. در هر دو موقعیت و در دانشگاه آزاد که درس بودجه رشته مدیریت فرهنگی را تدریس میکرد، هرگز در میان اقتصاددانان جایگاه کارشناس حوزه اقتصاد توسعه نداشت و وجه بودجهای نوبخت به برنامهای بودنش میچربید.
نوبت نوبخت به حضور در دولت، آنهم در کنار روحانی و به رغم انتقادهای فراوان به ریاست سازمان مدیریت و برنامهریزی رسید. حالا نوبخت قرار است برنامه ششم توسعه را بنویسد. به عقیده بسیاری از کارشناسان نوبخت که تا امروز سخنگوی دولت هم بوده، حرفی که بتوان از آن رویکرد مورد نظر دولت در توسعه را فهمید، نزده و حتی از گذشته نوبخت هم چنین چیزی قابل درک نیست.
نماینده سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور، در جلسه شورای اقتصاد، گزارشی از مطالعات صورت گرفته پیرامون موضوعات خاص و اولویتدار، جهت گنجاندن در برنامه ششم توسعه ارائه کرده و بر موضوع کمبود منابع آب، محیط زیست و وضعیت صندوقهای بازنشستگی به عنوان سه اولویت مهم تاکید کرده است.
این سخنان نوبخت در شورای اقتصاد، به زعم بسیاری به معنای سردرگمی دولت در انتخاب راه توسعه است. این کارشناسان بر این اعتقادند که با یک جلسه ترتیب دادن نمیشود راهبرد توسعه پایدار در تنظیم برنامه ششم توسعه را جا داد و نیاز است که رویکرد حفظ محیط زیست و پذیرش مقوله آب به عنوان یک چالش جدی در برنامه ششم توسعه قرار گیرد و برای آن برنامهریزی جدیتری انجام شود.
به هر ترتیب تنظیم برنامه ششم با سوالات بسیاری همراه است که باید منتظر ماند و دید دولت در چه زمانی به طور صریح به ابهامات برنامه ششم پاسخ خواهد داد.