تنگنای جدید زنگنه
به گزارش اقتصادنیوز، از زمانی که بیژن نامدار زنگنه به عنوان نماینده دولت پای خود را به ساختمان طالقانی گذاشت، از کمتر اتفاقی گله کرد. کم پیش آمده بود که وزیر نفت به صراحت از جریان یا اتفاقی یاد کند و یا تنگنای گیرافتاده در آن را با رسانه‌ها در میان بگذارد.
با این حال، در چند مورد این اتفاق افتاد. زنگنه اولین بار زمانی زبان به انتقاد باز کرد که بار تعهدات یارانه‌ای به دوش وزارتخانه متبوعش سنگینی کرده بود. بارها انتقاد کرد که کابوس او، تحویل پولی است که دولت می‌خواهد در پرداخت یارانه نقدی خرج کند و وزارت نفت در دولت گذشته آن را تعهد کرده بود.
در این میان آن‌طور که وی در روزهای گذشته عنوان کرده است، تنگنای جدیدی گریبان این وزارتخانه را گرفته است. وزارت نفت با وجود گشایش‌هایی که انتظار آن را داشت، حالا چشم امید خود را به سرمایه‌گذاری کشورهای خارجی دوخته است.
آن‌طور که زنگنه اخیرا عنوان کرده است، وزارت نفت هیچ منبعی برای سرمایه‌گذاری در نفت ندارد. این صحبت زنگنه آنچنان صریح بیان شده است که نشان از بسته بودن دست دولت برای باز کردن گره‌های سرمایه‌گذاری است؛ گره‌هایی که حالا آنقدر کور شده است که صدای وزیر نفت را هم درآورده است.
هرچند که آن‌طور که وی عنوان کرده، علت نبود منبع برای سرمایه‌گذاری در حوزه نفت، پایین بودن قیمت نفت است؛ مسئله‌ای که وی تاکنون در تلاش بوده تا نشان دهد هیچ تاثیری در حوزه کاری‌اش نداشته است. وی بارها عنوان کرده است که قیمت نفت هرچقدر هم که پایین آید، ایران ضرر نمی‌کند.
در این میان اما، این کاهش قیمت حالا به ضرر او هم شده است. آن‌طور که وی در آخرین صحبت‌های خود اعلام کرده است، طبق آمارهای وی در سال‌های 90 و 91 در مجموع 40 میلیارد دلار در نفت سرمایه‌گذاری شده بود اما حالا وزارت نفت هیچ منبعی برای سرمایه‌گذاری در حوزه نفت در اختیار ندارد.
بحرانی که وزیر نفت از آن یاد کرده است در شرایطی است که پیش از این نیز یکی از کارشناسان ارشد انرژی تاکید کرده بود که دولت باید در حوزه سرمایه‌گذاری تکانی به خود داده و سرمایه‌گذاری در حوزه نفت و پتروشیمی را بیمه کند چرا که در غیر این صورت، اتفاق مثبتی در این حوزه نمی‌افتد.
علی فاطمی چندی قبل در گفت‌وگو با اقتصادنیوز عنوان کرده بود که «منابع دولتی کفاف این پروژه‌ها را نمی‌دهد و دولت توان سرمایه‌گذاری هم ندارد. ابزار دولت، صندوق توسعه ملی است که با منابع و شرایط محدودی می‌تواند کمک کند. وزیر نفت اگر بتواند کاری کند، جاده‌سازی برای چنین فعالیت‌هایی است. یعنی باید ارتباطات دولت‌ها را تقویت کند، سرمایه‌گذاری بیمه شود و سرمایه‌گذاری خارجی در پروژه‌ها صورت گیرد.»
در این میان آنچه که توسط وزارت نفت صورت گرفته، تلاش برای برقراری یک ارتباط پایدار با کشورهایی است که می‌توانند سرمایه‌گذاری و فناوری‌های جدید را یکجا برای ایران به ارمغان آورند. هرچند که این همکاری‌ها هنوز هم اندرخم رونمایی از قراردادهای جدید است و مشخص نیست که چه زمانی قرار است همه رفت‌و آمدهای صورت گرفته به دفتر وزیر نفت، به پولی برای سرمایه‌گذاری بدل شود.
