غلامرضا مصباحیمقدم، عضو کمیسیون برنامه و بودجه در خصوص عوامل تاثیرگذار فساد در اقتصاد ایران به اقتصادنیوز گفت: اولین عامل پیدایش فساد در اقتصاد ایران، وجود دولت بزرگ است و تا زمانی که دولت کوچک نشود، این فسادها به وجود میآید. چرا که دولت بزرگ با توجه به منابع مالی بسیار زیادی که در اختیار دارد بستر و زمینه را برای فساد در اقتصاد مهیا میکند.
او افزود: نکته دوم رانتی بودن اقتصاد ما است؛ تمام نفت رانت است و اگر درست هدایت نشود، رانتزا است.اگر نفت نداشتیم، در این صورت دولت ناگزیر بود که به سایر درآمدها اتکا کند که این درآمدها به صورت آرام از دست بنگاههای اقتصادی به دست میآمد، طبعا حساب و کتاب بیشتری داشت اما وقتی که درآمد نفتی داریم نیازی به این کار نیست.
مصباحیمقدم خاطر نشان کرد: در دوران پهلوی هم نفت منشاء فساد بود. شاه به عنوان اینکه خود، رئیس هیات عالی مدیریت نفت بود سهمی از درآمد نفت را به دست میآورد و از فروش نفت پورسانت میگرفت.
او تصریح کرد: یکی دیگر از عوامل پیدایش فساد تحریمهاست، تحریمها نظام جمهوری اسلامی را واردار به دور زدن کردهاست. این دور زدن کج راهههایی را به دنبال دارد و این کج راهههاست که منجر به فساد میشود.
مصباحیمقدم تاکید کرد: یکی از راههای مقابله با این دور زدنها تشکیل بانکهای ضربالاجلی است تا فروش را به صورت غیر رسمی انجام دهند و درآمد غیر رسمی کسب کنند. باید تمام نقل و انتقال منابع به دست آمده به صورت غیررسمی صورت بگیرد.
عضو کمیسیون برنامه و بودجه اظهار کرد: من معتقدم نحوه برخورد با فساد هم گاهی فسادزا است. نحوه برخورد با فساد باید سریع و قاطع باشد. اگر مبارزه با فساد زمانبر شود و کشوقوس پیدا کند، به فعالان فساد نوعی خاطر جمعی میدهد و این ذهنیت را برای آنان به وجود خواهد آورد که رسیدگی به این گونه مسائل، طولانیمدت خواهد بود و میتوان از این فرصت سوءاستفاده کرد.
مصباحیمقدم در پایان سخنانش بیان کرد: نکته نهایی و مهم در پیداش فساد نبود شفافیت در قراردادها، دادوستدها و نقل و انتقالها به خصوص در بخش دولتی است. بنده معتقدم اگر تمام مبادلات و ارتباطات با دولت از طریق الکترونیک انجام شود تا حدود زیادی از فساد جلوگیری خواهد شد.