به گزارش اقتصادنیوز، اجماع سیاسی بر سر پرونده هسته‌ای این سوال را ایجاد کرد که آیا اجماع اقتصادی هم می‌تواند گره کور اقتصاد ایران را باز کند؟ آیا عرصه اقتصاد هم مانند سیاست، به ظریفی کارکشته نیاز دارد که اقتصاد را سامان دهد و با ایجاد اجماع بین همه نهادها و گروه‌های جناحی و سیاسی مشکل اقتصاد را حل کند؟
مرتضی ایمانی‌راد در پاسخ به این سوال در گفت‌وگو با شماره جدید تجارت فردا می‌گوید: اقتصاد ايران به يك رابين هود نياز ندارد. اقتصاد ايران به يك سيستم هوشمند نياز دارد كه رابين هود اقتصاد ايران هم با اتكا به اين سيستم كار خودش را جلو ببرد.
این اقتصاددان نه تنها دل بستن به اجماع سیاسی برای حل مشکلات اقتصادی را راهکار سودمندی نمی‌داند بلکه آن را مضر هم می‌داند و می‌گوید: مسائل اقتصادى با مساله برجام از همه نظر متفاوت هستند. نمى‌شود با اين تفكر جلو رفت كه چون مثلا يك آقاى دكتر ظريف بودند كه مساله برجام را حل كردند، پس بايد به دنبال يك نيروى اقتصادى هم باشيم تا بتوانيم مسايل اقتصادى را هم حل كنيم.
او افزود:اين شبيه‌سازى به نظرم نه تنها نادرست بلكه تا حدى هم خطرناك است. چون مسايل اقتصادى ريشه در تحولات بيش از يك نسل است. مشكلات فعلى در 5 يا 10 سال اخير به وجود نيامده‌اند كه بخواهيم با يك بسيج نيروى تخصصى و يا سياسى اين مساله را حل كنيم.
این استاد دانشگاه می‌گوید چطور يك تفاهم سياسى مي‌تواند مسايل اقتصاد ايران را حل كند. اين تفاهم تنها مى‌تواند از تخريب آدمها جلوگیری کند و یا راه را برای گفتگو باز كند. اما نمی‌تواند مشکل اقتصاد را حل کند. حل مشکلات اقتصادی یک سیستم هوشمند می‌خواهد. سیستمی که در ایران وجود ندارد اما چند سالی است اقتصاد و سياست‌گذارى اقتصادى در حال حرکت به سمت آن است.
به عقیده این استاد دانشگاه، گشتن دنبال رابین‌هود به خطا رفتن است. باید سیستم هوشمند اقتصادی در ایران پا بگیرد.
