آسیب‌های تغییرات اقلیمی برای روند جهانی‌شدن

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از بلومبرگ، زمانی که فجایع اقلیمی اتفاق بیفتد، خسارات بزرگ از موج گرما حاصل نمی‌شود، بلکه از سیل،‌ طوفان و آتش‌سوزی نشئت می‌گیرد. بلایای طبیعی در ماه گذشته به تنهایی میلیاردها دلار خسارت وارد کرده اند. آتس‌سوزی کانادا (3.1 میلیارد دلار)، سیل اروپا ( 4.6 میلیارد دلار) و طوفان آمریکا (یک میلیارد دلار) خسارت وارده کرده‌اند. ضرر اقتصادی موج گرمای هندوستان در ماه آوریل که 300 کشته بر جای گذاشت، هم نامعلوم است. 

بر اساس تحقیق جدید موسسه «پتسدام» روی اثر تغییرات اقلیمی، تولید کارخانه‌ها در این روزها در بسیاری از کشورها از امکانات متنوعی برخوردار است،‌ هر کدام از این امکانات نقش متعاقبی در نزدیک کردن مواد خام به محصولات نهایی دارد. مواد وارداتی ممکن است حتی پس از صادرات به ایستگاه بعدی و خط مونتاژ بین‌المللی همچنان پرداختنشده باقی بمانند. این «تخصص عمودی»‌ ممکن است در صورت تغییر اقلیمی به یک نقطه کور تبدیل شود. تولید تنها در ارتباط بسیار ضعیف در زنجیره عرضه می‌تواند قوی باقی بماند.

این مطالعه بر اساس جریان‌های معاملاتی در میان 26 بخش در 186 کشور صورت گرفته است. با غربال آمار اقتصادی، جمعیتی و حرارتی، لونی ونز و آندرس لورمن دریافتند که خطر ضرر اقتصادی ناشی از تنش حرارتی کارگر از سال 2001 تا 2011 دوبرابر شده است. ضرری که به زنجیره عرضه رسوخ کرده باشد غیر قابل مشاهده است. اما زمانی که ضرر مطلق در این نقطه قابل صرف نظر کردن باشد، نرخ تغییر باید به اندازه‌ای باشد که در پس گرم‌شدن جهان، توجه‌ها را به خطرات روبه‌رشد جلب کند.

روند‌های مشابه در آمریکا اثرات اقتصادی طوفان‌ها را در ایالات داخی از طریق افزایش هزینه‌های سرمایه ملی تشدید کرده است.

تا سال 2011، جهانی شدن عکس‌العمل زنجیره عرضه را نسبت به موج‌های حرارتی کمتر کرده است. با گرم‌تر شدن دما، محققان مطالعه‌کرده‌اند که این موضوع برای کل اقتصادها به چه معناست. دمای متوسط سالانه در حدود 13 درجه سانتیگراد (55 درجه فارنهایت)، یک دمای بهینه برای شرایط کاری محسوب می‌شود. زمانی که دما به 80 درجه فارنهایت می‌رسد، کارکنان در صنایعی نظیر معدن، ساخت‌وساز، جنگلداری و دفاتری که گریزی از گرمای هوا ندارند، بسیار کم بازده شده‌اند.