دولت یازدهم در حوزه تولید صنعتی چه کارنامه‌ای دارد؟
به گزارش اقتصادنیوز، بهزاد گلکار با بیان مطلب فوق اظهار کرد: استفاده از فناوری روز و برندسازی از ملزومات اولیه این حرکت خواهد بود. البته در این راه سختی‌های زیادی وجود خواهد داشت اما احیای اقتصاد کشور و رشد پایدار صنایع جز از این طریق میسر نیست. در شرایطی که به سبب تحریم و عدم ارتباط با اقتصادی جهانی برای سال‌های طولانی، صنایع ما نسبت به وضعیت جهانی بسیار تضعیف شده‌اند، رسیدن به سطح بین‌المللی تنها با تکیه بر داخل امری زمان‌بر، دشوار و حتی ناممکن خواهد بود.
او افزود: بازار سرمایه در چند سال اخیر دستخوش تغییرات و نوسانات متعددی بوده است. صعود آرام بازار پیش از سال 1390، روند نزولی و فرسایشی از سال 1390 تا نیمه سال 1391، روند صعودی قابل توجه از نیمه 91 تا دی‌ماه 92 و در نهایت روند نزولی و فرسایشی بازار تا دی‌ماه 94. آخرین تغییر روند بازار هم از دی‌ماه 94 تا انتهای سال همان بود که بازار شاهد روند صعودی با شیب بالا بود.
گلکار که در گفت‌وگو با هفته‌نامه «تجارت‌فردا» سخن می‌گفت، اظهار کرده است: شاید بتوان این نوسانات را با چرخه‌های رونق و رکود، تغییرات نرخ ارز، تحولات سیاست‌های پولی و مالی، تغییرات سیاست داخلی و در نهایت توافق هسته‌ای مرتبط دانست. در حقیقت همه اینها تاحدی اثرگذار بوده‌اند، اما در اینجا بر سودآوری صنایع تمرکز می‌کنیم زیرا اثر پایدار عوامل مختلف بر بازار سرمایه از مسیر سودآوری صنایع و شرکت‌ها می‌گذرد.
مدیرعامل هلدینگ مالی و سرمایه‌گذاری سینا با بیان اینکه سودآوری صنایع در سال‌های اخیر افت‌وخیز نامتعارفی داشته، گفت: اغلب صنایع کشور در سال‌های 1391 و 1392 شاهد جهش نامتعارف سودسازی خود بودند و در عوض در سال‌های 1393 و 1394 این روند معکوس شد و بسیاری از شرکت‌هایی که غرق در شادی موفقیت‌های دو سال پیش خود بودند با کاهش شدید سود یا حتی زیان روبه‌رو شدند.
او افزود: در اقتصادهای توسعه‌یافته در شرایط ثبات شرایط داخلی و محیطی، چنین نوساناتی در درآمد و سود وجود ندارد، البته ممکن است یک صنعت یا یک شرکت خاص به دلایلی بتواند در دوره‌ای از فعالیت خود عملکرد بسیار درخشانی داشته باشد یا بالعکس، ولی اینکه غالب صنایع و شرکت‌ها در یک دوره سودساز و موفق شوند و در دوره دیگر فرورفته در انبوه زیان و بدهی، امر متعارفی نیست.
گلکار تصریح کرد: بسیاری از مدیران و مسوولان این افزایش سودآوری را ناشی از تخصص بالا و موفقیت خصوصی‌سازی در دولت قبل دانستند ولی همان مدیران و همان مالکیت نتوانست در سال‌های 1393 و 1394، عملکرد خود را حفظ کند و به وضعیتی بدتر از حتی سال‌های 1389 و 1390 رسید. برخی افت سودآوری را ناشی از رکود می‌دانند ولی وضعیت رشد اقتصادی کشور در سال‌های 1393 و 1394 به مراتب بهتر از سال‌های 1391 و 1392 بود. در سال‌های 1391 و 1392 همزمان با اوج گرفتن تحریم‌ها، جهش نرخ ارز و رشد لجام‌گسیخته تورم، حجم نابسامانی اقتصادی به اوج خود رسید. ولی در همان زمان صنایع ما بهترین سودها را ساختند ولی در شرایط به مراتب بهتر سال‌های پس از آن نتوانستند وضعیت را تکرار کنند.
او با بیان اینکه مشکل عمیق‌تر وضعیت رقابتی صنایع است، گفت: اگر می‌خواهیم و بنا داریم در چارچوب اقتصاد مقاومتی توان تولید داخلی به حدی برسد که قادر به رقابت با شرکت‌های خارجی باشد، باید بتوانیم بر اساس مدل‌های جهانی کار کنیم. سال‌هاست که در کشورهای توسعه‌یافته و حتی در حال توسعه خبری از نرخ تورم 30 و حتی 20درصدی نیست. در این کشورها، شرکت‌های داخلی توانسته‌اند با تکیه بر مدیریت توانمند، برندسازی، استفاده از فناوری روز و همکاری‌های متقابل به فعالیت خود ادامه داده، برای کشورشان اشتغال و تولید و برای سهامداران سودآوری داشته باشند. این در حالی است که در کشور ما به‌رغم تضعیف پول ملی، تولیدکنندگان داخلی در بسیاری از صنایع، حتی با دسترسی به منابع و انرژی ارزان قادر به رقابت با محصولات وارداتی نیستند.
گلکار با تاکید بر اینکه ادامه فعالیت و سودآوری صنایع بر مبنای مدل قدیمی شوک تورمی امکان‌پذیر نیست، یادآور شد: در برخی بخش‌ها ما عملاً مزیت اقتصادی نداریم و ادامه فعالیت در این بخش‌ها سودی نخواهد داشت، البته به سبب مسائل مربوط به امنیت اقتصادی و خودکفایی ممکن است ادامه فعالیت برخی از این صنایع و شرکت‌ها لازم باشد ولی اینها قادر به ایجاد ارزش افزوده نخواهند بود.
