به گزارش اقتصادنیوز، داود سوری در پاسخ به این سوال که آیا همچنان فرصتی چون دوران اجرای برجام برای اقتصاد ایران وجود دارد؟ بیان کرده است: همیشه فرصت وجود دارد. به دلیل اینکه این پروژه‌های سرمایه‌گذاری همچنان هست و فقط ما انجام این پروژه‌ها را به تعویق انداخته‌ایم اما در آینده می‌توانیم از این فرصت‌ها بهره ببریم. قاعدتاً دولت باید به موازات همان تلاش‌های سیاسی که در دوره اجرای برجام می‌کرد، پیش‌بینی می‌کرد که وقتی برنامه برجام اجرا شود، بعد از آن چه اتفاقی خواهد افتاد.
عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف اضافه کرد: باید به موازات آن تلاش‌ها، گروه اقتصادی دولت این زمینه‌ها را فراهم می‌کرد. باید توجه کرد که اقتصاد فقط این نیست که بررسی کنیم وقتی نرخ تورم افزایش پیدا کرد، نرخ رشد اقتصادی و دیگر نرخ‌ها چه تغییری خواهند کرد، بلکه خیلی از مولفه‌های اقتصادی در بازار و شرکت‌ها حضور دارند. دولت ما باید با بنگاه‌ها و شرکت‌ها کار کند و آنها را برای چنین فضایی مهیا کند تا بعداً در آینده از آنها استفاده کند اما ما این اقدام را انجام ندادیم و اکنون هم هرچند جریان آبی وجود دارد اما ما آب‌انباری را برای آن آماده نکردیم که از آن آب بتوانیم بهره ببریم و بعد هم ممکن است این آب قطع شود.
این اقتصاددان در ادامه تحلیل خود در هفته‌نامه تجارت‌فردا (شماره 185) عنوان کرده است: به هر ترتیب ما فرصت‌هایی را از دست دادیم اما در عین حال باید توجه کرد که دولت زمان آغاز اجرای برجام به نوعی در این بحث به ناچار غلو کرد. در آن زمان دولت مجبور بود که این برنامه را جلو ببرد و آن زمان مخالفان این برنامه بسیار قوی بودند و به همین دلیل دولت مجبور بود این غلوها را انجام دهد که شرایط خیلی تغییر خواهد کرد و چه و چه. اما ای‌کاش در کنار این غلوها، فکری هم برای این می‌کرد که درصدی از این موارد مطرح را اجرا کند. به نظرم آن موقع ایرادی نبود، چون که باید موفق می‌شد اما بعد از آن، باید اینها را توضیح می‌دادند. مثلاً اکنون در مورد بحث مبارزه با پولشویی و تنگنایی که نظام بانکی با آن روبه‌رو است، توضیحاتی به مردم داده شود که چرا این مبارزه انجام می‌شود. بالاخره یکسری مواردی وجود دارد که ما باید آنها را رعایت کنیم و مردم اینها را باید بدانند.
وی تصریح کرد: یک بحث دیگر هم این است که معمولاً این ذهنیت وجود دارد که دولت می‌تواند هر کاری را انجام دهد، در حالی که واقعاً این‌طور نیست یا حداقل اگر در داخل کشور دولت بتواند هر کاری را انجام دهد اما در خارج از کشور فضا این‌طور نیست و بنگاه‌های کشورهای خارجی خودشان در تصمیم‌گیری از استقلال بالایی برخوردارند و به همه مسائل نیز از دریچه سیاست نگاه نمی‌کنند.
