ترافیک حضور سرمایه گذاران در ایران
به گزارش «اقتصادنیوز» بلومبرگ طی گزارشی نوشت: در یک بعد از ظهر بهاری در تهران، یک شهروند روس با یک کت و شلوار تیره به همراه مترجمش در لابی شلوغ هتل بین‌المللی اسپیناس خلیج فارس نشسته است و در حال مذاکره با شرکای ایرانی احتمالی‌اش، در مورد قیمت فیبر سویاست. به محض اینکه آنها صندلی‌های خود را ترک می‌کنند، گروه دیگری جای آنها را می‌گیرند. این بار دو طرف به زبان فارسی و ایتالیایی در مورد موتورهای صنعتی مذاکره می‌کنند.
اسپیناس، یکی از معدود هتل‌های مجلل تهران است که در سال 2009 یعنی تقریباً همزمان با وضع تحریم‌های پیاپی علیه اقتصاد ایران، تاسیس شده است. با تشدید تحریم‌ها، لابی هتل اسپیناس روزهای خلوتی را سپری می کرد. اما امروز، در میان حرف و حدیث‌هایی که در مورد برداشته شدن تحریم‌ها به گوش می‌رسد، یافتن یک اتاق خالی در اسپیناس کار آسانی نیست.
سروش زایوالا، یک وکیل مقیم لندن که تخصصش در مورد تحریم‌هاست و مکرراً به تهران سفر می‌کند گفت: «تمام هتل‌های پنج ستاره مملو از نمایندگان شرکت‌های غربی و البته شرکت‌های ژاپنی و چینی هستند که به دنبال به دست آوردن موقعیتی برای شروع کسب و کار در ایران هستند.»
امیرسیروس رزاقی، رئیس گروه اقتصادی آرا، یک موسسه ارائه‌دهنده تحقیقات در مورد بازار و اطلاعات اقتصادی در تهران می‌گوید، ایران شاهد افزایش قابل توجهی در تعداد سفرهای هیات‌های اقتصادی غربی بوده است.
در ماه فوریه، یک گروه متشکل از نمایندگان بیش از 100 شرکت فرانسوی از آلستوم گرفته تا اورنج و رنو به تهران سفر کرد که بزرگترین هیات تجاری خارجی سفرکننده به ایران پس از انقلاب لقب گرفت. گروه‌هایی از کانادا، اروپا و آمریکا نیز به ایران سفر کرده اند. شرکت‌هایی نظیر توتال و آرسلورمیتال (بزرگترین تولید‌کننده فولاد جهان) که زمانی در ایران فعال بودند، به صورت رسمی برای بازگشت به بازار این کشور ابراز تمایل کرده اند.
به گفته چارلز رابرتسون، اقتصاددان شرکت سرمایه‌گذاری رنسانس کپیتال در لندن، ایران، یکی از بزرگترین بازارهای بسته جهان است که ممکن است پس از سال‌ها انزوا، در آستانه بازگشایی قرار گرفته باشد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، او می‌افزاید: «این آخرین فرصت مهم برای دسترسی ناگهانی و تقریبا یک شبه به بقیه جهان است.»
رابرتسون که در ماه فوریه به تهران سفر کرده، ایران را با ترکیه سال 2004 مقایسه می‌کند، یعنی زمانی که بازار نوظهور این کشور در آستانه تقریباً یک دهه رشد اقتصادی قوی قرار داشت.
آنچه امیدواری سرمایه‌گذاران نسبت به تجارت با ایران را برانگیخته، یک پیشرفت دیپلماتیک است که می‌تواند مسیر برداشته شدن تحریم‌ها را هموار سازد. توافق منعقد شده در ماه نوامبر گذشته، موقتاً برخی تحریم‌ها را کاهش داده است.
بر اساس برنامه اقدام مشترک، 4.2 میلیارد دلار از دارایی‌های بلوکه شده ایران آزاد شده و تحریم‌ها علیه صادرات پتروشیمی، تجارت طلا، خرید کالاها و خدمات مربوط به صنعت خودرو و خرید قطعات هواپیما برداشته شده است.
اقدامات آمریکا که برخی از آنها به سال 1979 یعنی پیروزی انقلاب اسلامی در ایران بر می گردد، شدیدترین تحریم ها به شمار می‌رود. شهروندان آمریکایی از هرگونه معامله با ایران بدون کسب مجوز از وزارت خزانه‌داری آمریکا محروم هستند. شرکت‌های خارجی‌ای که با ایران تجارت کنند نیز در معرض جریمه یا قطع ارتباط با بازار آمریکا قرار می‌گیرند.
ایران 76 میلیون نفر جمعیت دارد، یعنی تقریباً برابر با جمعیت ترکیه. بر اساس آمارهای سازمان بین المللی تولیدکنندگان وسائل نقلیه موتوری، تا سال 2011، ایران به اندازه ترکیه خودرو تولید می‌کرد. بر اساس آمارهای اتحادیه جهانی فولاد، این کشور سالانه بیش از انگلیس یا فرانسه، فولاد مصرف می‌کند. حجم سرمایه در گردش در بازار بورس تهران نیز حدود 135 میلیارد دلار است که سه برابر ارزش بازار بورس اصلی ویتنام با جمعیتی 89 میلیون نفری است.
رابرتسون می‌گوید، در حالی که بازار کشورهایی نظیر میانمار و لیبی زمانی که تحت تحریم بودند، از توسعه بازارهای مالی و زیرساخت های فیزیکی برخوردار نبودند، اما ایران هر دوی اینها را دارد و این نشان‌دهنده وجود فرصتی است که می‌تواند بسیار عظیم باشد.
