چرا مدیرعامل بیمه «ما » تغییر کرد؟

به گزارش اقتصادنیوز، نکته‌ای که بیش از هر چیز ذهن شنونده این خبر را به خود درگیر می‌کرد این بود که چه اتفاقی افتاده که مدیریت بانک ملت به یکباره تصمیم به تغییر مدیرعامل شرکت بیمه زیر مجموعه خود می کند. طبق مقررات بیمه مرکزی فردی که مدیریت شرکت های بیمه ای را می پذیرد باید تاییدیه صلاحیت مدیریت این نهاد را داشته باشد.

در ادامه مطلبی که به دست اقتصادنیوز رسیده نوشته شده است، حتی اگر مدیرعامل بانک ملت برای خود این حق را قائل باشد که بتواند چنین اقدامی کند، شیوه این جابجایی را نمی توان نادیده گرفت.

محمد علیپور به عنوان مدیر عامل به خانه اش می رود و ساعت 9 شب تلفنی به او می گویند از فردا صبح شخص دیگری سرپرست شرکت است. این شیوه اخلاقی نیست. رسم بر این است در صورت تصمیم به تغییر مدیرانی در این سطح ابتدا اطلاع داده می شود و مدتی فرصت واگذاری مسئولیت ها و برنامه ها را می دهند و تا مراحل قانونی نیز انجام شود و سپس جلسه تودیع و معارفه می گذارند.

هنگامی که خبر عزل مدیرعامل بیمه ما، منتشر شد بیشتر شبیه شایعه به نظر می رسید اما خیلی سریع گمانه زنی ها تبدیل به خبر قطعی شدند.

شایعه شده است یکی از دلایل این تعویض مدیریتی شبانه تذکر محمد علیپور در مقابل اصرار بانک ملت برای انتصاب شخصی در هیات مدیره بدون رعایت قوانین و ضوابط، بوده است.


طبق قانون شیوه تغییر مدیر عامل در شرکت بیمه «ما » دارای ابهامات قانونی است و تغییر مدیر عامل سیر کسب نظر هیات مدیره را طی نکرده است و همچنین تعیین سرپرست در حال حاضر برای یک شرکت تجاری جای سوال دارد، به هر صورت هیئت مدیره شرکت بیمه ما طبق قانون و ضوابط بیمه مرکزی حداکثر تا دو ماه آینده باید در این مورد تعیین تکلیف نماید و مدیر عامل واجد شرایط را به بیمه مرکزی معرفی نماید.

در این میان تاثیر روانی این مسئله بر منابع انسانی سازمان و ایجاد حس بی اعتمادی و بی ثباتی و عدم امنیت در بین آنها و کاهش راندمان کاری و بلا تکلیف بودن سازمان و نادیده گرفتن هیات مدیره و به تبع این رفتار نادیده گرفتن دیگر ذینفعان سازمان با از بین بردن زیر ساخت مدیریتی از کمترین آسیب های این تصمیم عجولانه است که بر پیکره شرکت «بیمه ما» وارد خواهد آمد.

این قبیل اتفاقات بیم گسترش این دست رفتارهای غیر اخلاقی را در جامعه و بخصوص در صنعت بیمه ایجاد کرده است و برای جلوگیری از عوارض مخرب آن هیچ بیمه ای وجود ندارد، جز تقبیح این رفتارها از سوی جامعه.