عباس شهرابی - بانک فرانسوی BNP Pariba با انتشار پژوهشی اعلام کرد که افت بهای نفت با کاهش درآمدهای صادراتی تولیدکنندگان انرژی و به دنبال آن، افزایش میزان دلارهای حاصل از فروش نفت در بازار و کاهش ارزش سرمایه، به جای کمک به رشد اقتصادی، مانع آن می‌شود. کشورهای صادرکننده انرژی در نظر دارند برای نخستین بار در دو دهه اخیر به جای سرمایه‌گذاری، سرمایه بیشتری را از بازارهای جهانی خارج کنند.
این موضوع به کاهش نقدینگی در بازارهای مالی می‌انجامد، و در نتیجه پول کمتری از دارایی‌ها خارج می‌شود و قیمت‌ها افزایش می یابند. این بدان معناست که به طور بالقوه ارزش سرمایه افزایش و قیمت‌های بازار کاهش می‌یابد. بسیاری از سرمایه‌گذاران انتظار دارند که این جریان فشار بیشتری را بر نرخ‌های واقعی سود در آمریکا وارد می‌کند.
براساس آمار و ارقام دولت آمریکا، کشورهای عضو اوپک با در اختیار داشتن ٢٦٨ میلیارد دلار، چهارمین مالکان بزرگ اوراق خزانه آمریکا هستند و این موضوع آنها را به رکن اصلی تقاضا مبدل می‌سازد. برخی از سرمایه‌گذاران می‌گویند که خروج نقدینگی با آسیب رساندن به اقتصادهای قدرتمندتر از آمریکا مانند اروپا، می‌تواند به معنای افزایش نرخ‌های واقعی سود نیز باشد. مارتن جان باکوم، تحلیلگر راهبردی بازارهای نوظهور در موسسه سرمایه‌گذاری ING ، بر این باور است که کاهش مقدار دلارهای حاصل از فروش نفت روند موجود در افت نقدینگی در بازارهای جهانی را که اینک از سوی چین آغاز شده، وخیم‌تر می‌کند. او تصریح کرد که بازارهای نوظهوری از جمله آفریقای جنوبی و ترکیه که به سرمایه‌های خارجی وابسته‌اند بیشتر تحت تأثیر این جریان قرار می‌گیرند.
همانطور که سرمایه‌گذاران در جست‌وجوی سود احتمالی بیشتر در صورت افزایش نرخ‌های واقعی در آمریکا سرمایه خود را خارج می‌کنند، بازارهای نوظهور شاهد کاهش ارزش واحد پولی خود هستند. باکوم افزود: «شما می‌توانید با نگاه به ذخیره ارز خارجی مقدار نقدینگی را در جهان محاسبه کنید و اینجاست که ما شاهد وخامت اوضاع هستیم و این موضوع می‌تواند ادامه پیدا کند که در این صورت شاهد کاهش ورود سرمایه به بازارهای نوظهور خواهیم بود.»طبق آمارهای بانک جهانی، نرخ افزایش مجموع ذخایر موجود در جهان از ١٦ درصد در سال ٢٠٠٩ به دو درصد در سال ٢٠١٣ کاهش یافته است.
تاثیر این جریان را همچنین می توان در بازارهای بورس مشاهده کرد. صندوق‌های سرمایه‌گذاری مستقل، که بسیار از آنها بر عواید صادرات کالا مثل نفت و گاز مبتنی هستند، پیشتر به نحوی چشمگیر خود را بر سهم سهامداران بسیاری از شرکت‌های بزرگ جهان نشان داده بود.
برای مثال، صندوق نفتی 890 میلیارد دلاری نروژ، صاحب 1.3 درصد کل سهم‌های جهانی است. این صندوق‌ها همچنین نیروهایی عمده در مبادله هستند. صندوق‌های مستقل 24.5 میلیارد دلار برای ادغام شرکت‌ها و کسب مالکیت شرکت‌ها در نیمه نخست سال 2014، هزینه کرده‌اند. طبق داده‌های تامسون رویترز، این رقم از سال 2010 بالاترین رقم در این بازه زمانی از سال 2010 تاکنون بوده است. بیرون کشیدن پول نفت از بازار، پیامدهای بالقوه دور و درازی بر ارزش‌گذاری شرکت‌ها دارد.
منبع: رویترز
