به گزارش اقتصادنیوز، سال گذشته انگلستان حدود 850 هزار بشکه نفت تولید کرد، یعنی کمتر از یک درصد تولید جهانی؛ درحالی که این کشور یک دهه پیش قریب به 2.1 میلیون بشکه تولید داشت. اما جوش و خروشی که قبل از ژوئن 2014 (وقتی قیمت نفت به بیش از 115 دلار در هر بشکه رسیده بود) برای سرمایه‌گذاری وجود داشت، اکنون نتیجه داده است: آمار و ارقام نشان داده‌است که میزان تولید فلات قاره انگلستان در شش ماه اول سال، 3 درصد افزایش داشته است.
بر اساس گزارش گاردین، به رغم کاهش شدید در حفاری اکتشافی (به خصوص در مقایسه با ژوئن 2014)، خروجی بیشتر شده است. اما افزایش تولید درست زمانی اتفاق افتاد که میزان تقاضا و رشد اقتصادی به مشکل برخورده است؛ آن‌هم نه تنها در چین، بزرگ‌ترین واردکننده نفت خام جهان.
تولید فزاینده باعث تشدید روند کاهشی قیمت نفت شده است. مضاف بر آن، فراورده‌های جدیدی که از جانب عراق، وارد بازار میشود را نیز نباید از قلم انداخت؛ درحالیکه اوپک به سرکردگی عربستان سعودی از کاهش تولید در راستای جلوگیری از سقوط قیمت، سرباز زده است.
جدیدترین ریزش‌ها در قیمت نفت از عوامل جدیدی از قبیل ایجاد روابط حسنه بین ایران و غرب ناشی شده است. کاهش تحریم‌ها که انتظار می‌رود از ماه‌های آتی آغاز شود، دلیلی است برای اینکه تجار و دلالان پیشبینی کنند ایران ظرف شش ماه آینده می‌تواند 500 هزار بشکه نفت به بازار جهانی صادر کند که همین موجب میشود تعادل میان عرضه و تقاضا بیشتر به‌هم خورده و قیمت‌ها بیشتر افت کند.
وزارت انرژی ایالات متحده تخمین‌های پیشین خود را درباره نرخ مرجع نفت وست‌تگزاس‌اینترمدییت اصلاح کرده و پایین آورده است. متوسط قیمت امسال 49 دلار در هر بشکه بوده که پیشبینی میشود در سال 2016 به 54 دلار در هر بشکه ارتقا یابد.
مؤسسه «بی‌ام‌آی ریسرچ» یکی از شاخه‌های آژانس رتبه‌بندی اعتبار فیچ، حتی بیش از این به قیمت نفت بدبین است و برآورد کرده قیمت نفت برنت (که از وست‌تگزاس اینترمدییت باارزش‌تر است) تا سال 2018 زیر 55 دلار باقی بماند.
این قیمت‌های پایین انرژی به ضرر شرکت‌های نفتی و درآمدهای مالیاتی در کشورهای تولیدکننده است، هرچند برای کشورهای واردکننده، ارقام مربوط به تورم و بخش‌هایی مانند حمل و نقل و کارخانجات که از سوخت سنگین استفاده می‌کنند، مفید است.
