هند و چین؛ دوست، دشمن یا گرگ‌هایی در لباس میش؟
به گزارش اقتصادنیوز، شی‌جی‌پینگ، رییس‌جمهور چین، امروز پنجشنبه، پذیرای «نارندرا مودی» نخست‌وزیر هند خواهد بود، و هردو به‌خوبی می‌دانند که تا سال 2025، کشورهای تحت رهبری‌شان دو ضلع اصلی مثلث قدرتهای اقتصادی جهان خواهد بود، بنابراین نیازمند توسعه همکاری و روابط مشترک هستند.
با وجود تنش‌های ژئوپولتیک میان دو کشور، اما ضرورت‌های اقتصادی حکم می‌کند که این دو غول بزرگ اقتصادی جهان بی‌اعتمادی تاریخی خود را کنار بگذارند و دست همکاری به سوی هم دراز کنند.
به گزارش شبکه سی‌ان‌ان، هند و چین، به‌عنوان دو همسایه دیوار به دیوار، و دو تمدن تاریخی، بیش از 2000 سال همزیستی مسالمت‌آمیزی باهم داشتند. اما از نیم قرن پیش تا کنون و پس از استقلال هند در سال 1947، و از طرف دیگر، با روی‌کار آمدن مائو تسه‌تونگ در چین در سال 1949 و بنیانگذاری جمهوری خلق چین، روابط دوکشور به هرچیز شباهت داشته جز همزیستی مسالمت‌آمیز.
سردی عمیق روابط
عدم توافقات مرزی میان دوکشور چین که همچنان لاینحل باقی مانده، در سال 1962، منجر به وقوع مناقشات مرزی و درگیری جنگی مختصری شد که در آن، هند شکست خورد. پس از وقوع این جنگ، طی چهار دهه اخیر، روابط دوکشور به سردی گرایید. با این‌حال از سال 2000 میلادی، یخ روابط دوکشور با سرعت زیادی رو به ذوب شدن رفت که حسنه شدن این روابط بیشتر به حول مبادلات تجاری رخ داد. از آن پس، مبادلات تجاری دوجانبه میان چین و هند، به میانگین سالانه 29 درصد افزایش یافت که این نرخ حتی از حجم مبادلات این دوکشور با سایر کشورهای جهان، بالاتر بود.
به‌هرحال، روابط میان هند و چین، همچنان تحت تاثیر تنش‌های شدید بر سر دو مساله اصلی قرار دارد. نخستین عامل، سنگینی کفه ترازوی مبادلات دو کشور است، یعنی هند از یک کسری تجاری قابل توجه در برابر چین رنج می برد و دومین عامل تنش های مرزی میان دو کشور است که همچنان حل نشده باقی مانده‌اند.
رهبران قدرتمند
تلاقی پیشرفت های اخیر دو کشور موجب شده تا فرصت مناسبی برای تغییرات بنیادین در آنها بوجود آید. در هر دو کشور رهبران جدید، یعنی شی‌جی‌پینگ و نارندرا مودی، رهبرانی قدرتمند هستند و به نظر می رسد که در 10 سال آینده نیز همچنان رهبری کشورهای خود را در دست داشته باشند. علاوه بر این، قدرت داخلی آنها با اراده ایجاد یک مسیر جدید به عنوان عزمی که در 50 سال گذشته در این کشورها به چشم نمی‌خورد، موجب شده تا مودی و شی‌جی‌پینگ برای حل مناقشات مرزی، به یک رضایت دوجانبه دست‌یابند.
برهمین اساس پیشرفت های اخیر هند و چین موجب شده تا در 10 سال آینده یک تغییر اساسی را در روابط اقتصادی دو کشور شاهد باشیم. روابطی که هم اکنون صرفا تجاری است اما در سال های آینده سرمایه‌گذاری نیز به آن اضافه می‌شود.
به نظر می رسد که مودی در سفر اخیر خود با توجه به ضعف زیر ساخت‌ها در هند، از سرمایه گذارن چینی دعوت کند تا در بخش زیر ساختی هند سرمایه گذاری کنند؛ همچنین با توجه به توانایی‌های چین در توسعه زیرساخت‌ها، هند فرصت مناسبی برای سرمایه گذاری چینی‌ها خواهد بود.
این در حالی است که رشد اقتصادی چین در یکی‌دو سال اخیر کند شده و سرمایه گذاران این کشور به دنبال یافتن فرصت های جدید سرمایه‌گذاری در خارج از کشور هستند.
فرصت‌طلبی
در حالی که سرمایه گذارن چینی به استفاده از فرصت های خارجی تمایل زیادی دارند، هند می تواند به فرصت بسیار مناسبی برای سرمایه‌گذاری چینی‌ها تبدیل شود.
در همین رابطه مقامات دو کشور در حال رایزنی برای فراهم کردن مقدمات سرمایه گذاری چین در پروژه احداث خط راه آهن قطار پرسرعت شمال به جنوب هند هستند. علاوه بر این مذاکراتی نیز با هدف ایجاد مناطق تجاری چین در هند نیز انجام شده است. حال انتظار می رود سرمایه گذاری چین در هند که هم اکنون حجم آن یک میلیارد دلار است، تا اوایل سال 2020، به 50 میلیارد دلار افزایش یابد.
در نهایت زمانی که شی‌جی‌پینگ و مودی برای صرف چای دور یک میز می نشینند باید از این نکته آگاه باشند که خواهان روابط صلح‌آمیز هستند، باید به نیازهای خواسته‌های اولیه یکدیگر احترام بگذارند و نه تنها یک همزیستی مسالمت‌آمیز داشته باشند، بلکه فعالانه به دنبال یافتن راه حل‌هایی برای افزایش همکاری‌هایی باشند که به افزایش قدرت طرفین می‌انجامد.
