هفتهنامه
تجارت فردا در شماره 99 خود، گفتوگویی با حجت السلام ولمسلمین محسن
دعاگو داشته است.
وی که در حال حاضر امام جمعه شمیرانات است در این گفتوگو می گوید اگر
«حضرت آقا دستور دهد به نماز جمعه تهران می روم» . دعاگو در این گفتوگو بیان
میکند: چند نوبت در نماز جمعه شمیرانات افرادی آمدند و علیه من و به نفع دولت
احمدینژاد شعار دادند.
خلاصه گفتوگو و مهمترین صحبتهای محسن دعاگو در ادامه میآید:
·
بیتحملترین دولت نسبت به نقد در ایران، دولتهای نهم و دهم بودهاند.
·
بین خطیبان جمعه، فردی که در خطبههای اقتصادی خیلی مسلط است، آیت
الله هاشمی رفسنجانی است.
·
آیت الله هاشمی به تنهایی نمیتواند هر هفته در نماز جمعه حضور پیدا
کند.
·
دولت های نهم و دهم خطبه های نماز جمعه را در رسانههایشان پوشش نمیدادند
و هر رسانهای هم که نقدها را پوشش میداد، با آن رسانه برخورد میکردند. حتی در
حد قطع سهمیه کاغذ آن روزنامه یا مجله.
·
در دوره حاکمیت دولت گذشته، آدم جمع میکردند تا در نماز
جمعه شلوغ کنند و نماز جمعه را بهم بریزند و شعار دهند برای اینکه فرضا این خطیب
جمعه احمدینژاد را قبول ندارد یا منتقد خط مشی دولت است.
·
نماز جمعه تهران مخاطب زیادی ندارد. خطبهها را
گوش میدهم، متاسفانه در برخی موارد، نیاز مردم و خصوصا نسل جوان در نظر گرفته
نشده و متناسب با نیازهای جامعه مطالب الویت بندی نمیشود.
·
متأسفانه بعد از مقام معظم رهبری و آیت الله
هاشمی، خیلی کم در نماز جمعه تهران شاهد تحول مثبت برای قانع کردن افکار عمومی و
پاسخگویی به نیاز افکار عمومی بودهام.
·
یکی از نقدهایی که به ائمه جمعه تهران وارد است
این است که معمولا اخبار را از بولتنهای خبری پیگیری میکنند ولی سایتها و
روزنامههای مختلف را رصد نمیکنند.
·
از برخی خطبههایی که در نماز جمعه تهران مطرح
میشود، احساس میکنم پشت مسائل مطرح شده، مطالعه عمیقی نیست.
·
یکی از عوامل ریزش در نماز جمعه تهران، تندروی
برخی خطبا است.
·
چه در زمان دولت اصلاحات و چه در دوران دولت موسوم به اصولگرا، در
مقابل خطبههای نماز جمعه شمیرانات، واکنشهای متفاوتی وجود داشته است.
·
دولتی که یک مقداری ظرفیت انتقاد را داشت و انتقادها را تحمل میکرد،
بیشتر دولت اصلاحات بود.
·
اوایل دوره اصلاحات، همه روزنامهها هر انتقادی که میشد را پوشش میدادند
و حتی گاهی خطبههای انتقادی من، تیتر صفحه اول برخی مطبوعات اصلاح طلب میشد. در
حقیقت، تحملشان از انتقاد زیاد بود. البته، اواخر دولت آقای خاتمی، تحمل انتقادات
قدری کمتر شد.
·
دولت های نهم و دهم دنبال حذف و نشان دادن
عصبانیت و ناراحتی خودشان از نقدها بودند.
·
هر دولتی معمولا با استفاده از مطبوعاتی که در
اختیار دارد به انتقادات مطروحه در خطبههای نماز جمعه و یا دیگر تریبون ها، پاسخ داده
و عکس العمل نشان میدهند. البته گاهی هم از طرق دیگری، برخی گله و شکایت ها مطرح
میشود.
·
سازمان دهی برای بر هم زدن نماز جمعه و
همچنین، سایر بد اخلاقیهای سیاسی در شهرستان که به هدف متوقف کردن صدای نقد
برخاسته از تریبون نماز جمعه، صورت می گرفت. انصافا به لحاظ اخلاق سیاسی در طول
تاریخ انقلاب اسلامی، دولت نهم و دهم، بدترین کارنامه را دارا بوده است.
·
چند نوبت در نماز جمعه شمیرانات، افرادی آمدند
و علیه من و به نفع دولت احمدینژاد شعار دادند و در شعارهایشان، به من بی
احترامی کردند.
·
دولت خودش را از مهرههای جریان انحراف که در حال توطئه هستند و
وفادار به جریان انحراف هستند، پاکیزه کند.
·
آنهایی که به دولت اعتدال وفادار نیستند شناسایی
و تسویه شوند.
·
اعضای کابینه دولت یازدهم در مقابل انتقادات
مطرح شده، تا به حال موضع گیری تندی نداشتهاند.
·
اگر امام جمعه یا خطیبی از سیاستهای کلی نظام فاصله بگیرد، به وی
تذکر داده میشود.
·
مدیریتی که سخنرانان قبل از نماز جمعه را تعیین میکند دقت کافی
ندارد.
·
در صورتی که حضرت آقا دستور بدهند در نماز جمعه تهران حضور پیدا می
کنم.