مشکلات اقتصادی و نقش اتاق‌های بازرگانی
١- در سالهای گذشته و با توجه به تحریم‌های سنگین و بی‌رحمانه اعمال شده بر ایران اغلب راه‌های تبادلات کالا و مواد اولیه را بر بازارهای داخلی ایران بسته شد و از طرفی نیز مبادلات ارزی ایران با کشورهای اعمال کننده تحریم نیز به طور کامل بسته شد. همگان اذعان دارند یکی از دلمشغولی‌های اتاق بازرگانی تهران مبارزه با تحریم‌ها و دور زدن آنهاست به‌طوری که همیشه کمیسیون‌های اتاق بازرگانی تهران و ایران به بررسی مشکلات پیش روی تولید کننده‌ها و بدنبال راهکارهایی برای مقاومت و دور زدن تحریم‌های ظالمانه وبهبود تجارت در دوران تحریم‌ها ارایه می‌کردند. طبیعی است بعد از توافق مسیر تحریم‌ها حرکت به سمت تولید با انرژی بیشتر و با ورود تکنولوژی‌های روز دنیا تولید قدرت و قوام خود را دوباره بدست خواهد آورد و از طرفی محصولات با کیفیت ایرانی می‌تواند در بازارهای جهانی مثل سالهای گذشته خود نمایی کند. از طرفی هزینه‌های گزاف بر اثر تحریم و دور زدن تحریم‌ها کم خواهد شد و در نتیجه گرفتاریهای ایجاد شده روز به روز کم خواهد شد. با گذر از همه این‌ها تعامل اتاق با تجار و قوای اساسی کشور بیشتر خواهد شد.
٢- تشکل گرایی در اتاق بازرگانی به شکل صحیح و حمایت از آن‌ها می‌تواند مسیر اثر گذاری اتاق‌ها را به نوعی تخصصی‌تر و قوی‌تر کند و از طرفی اثر گذاری آن‌ها را بیشتر خواهد کرد. چالش‌های پیش روی اقتصاد ایران با همگرایی و تشکل محوری کم و رو به بهبود شود. هم اکنون تشکل‌هایی که دارای پتانسیل‌های بالقوه هستند در اتاق‌ها مشارکت دارند. از طرفی اتاق‌ها می‌توانند هدف تشکل‌ها را بسوی تولید انبوه و صادرات سوق دهند و به اقتصاد ایران در تمامی حوزه‌ها سر و شکلی مناسب بدهند. این خط دهی و هدایت صحیح در مدت زمانی مشخص تاثیر خود را بر اقتصاد ایران چه در تولید و چه در صادرات نشان خواهد داد. از این رو اتاق توانسته است در کنار هدایت صحیح و بلوغ تشکل‌ها آن‌ها را توانمند در تولید و عرضه کالا و خدمات کند و جایگاه آن‌ها را گسترش دهد.
٣- طبیعتا معیار ورود به اتاق را انجمن نظارت بر انتخابات تعین می‌کند ولی با توجه به حجم کارت‌ها چه حقیقی و چه حقوقی تشکل‌ها بایستی با مطالعه دقیق، شایسته سالاری را ارزش دهند و کسانی که در هر رشته توانایى بالایی دارند را حمایت کنند تا اتاقی پویا و محرک با توان مشاوره بالا و تخصصی در حوزه‌های مختلف داشته باشد. اعمال فیل‌تر برای حضور نماینده‌ها با شاخص توانمندی و شایسته سالاری می‌تواند از اتاق یک رکن برنامه محور بسازد، جایی که کمیسیون‌ها با اعضای خود و کار‌شناسان متخصص حوزه‌های کاری خود می‌تواند چهارچوبی مشخص از خط مشی‌های اقتصادی را چه در حوزه‌های کلان و چه در حوزه‌های جزء به دولتمردان ارائه دهد.
۴- در همه رسانه‌ها و اغلب در گفته‌های اعضای اتاق به این نکته اشاره می‌شود که اتاق مشاور سه قوه است واز طرفی با کسانی که تعاملات بین المللی دارند، رابطه‌ای تنگاتنگ دارند. در این قوس بزرگ، این اتاق هست که نیاز‌ها و زیر و بم و مشکلات تولید کننده‌ها و همچنین مشکلات بخش خصوصی را با پوست و استخوان خود درک می‌کند. جایی که تولید کنندگان عرصه صنعت، معدن و کشاورزی می‌توانند مشکلات خود را با وضع قوانین جدید با همکاری دولتمردان و نمایندگان مجلس، کمبود‌ها و موانع را رفع کنند تا هم بازار داخلی را از محصولات ایرانی پر کنند و هم تولیدات ایرانی رادر بازارهای جهانی با کمک صادرکنندگان عرضه کنند. اما همه این مسیر‌ها زمانی موفق خواهد بود که اتاق کارآمد با برنامه ریزی مشخص و بلند مدت و البته کار‌شناسی و صحیح شکل بگیرد.
۵ – یکی از راه‌های خروج کشور از تورم و همچنین ایجاد کسب و کار مناسب برای نیروی انسانی و اشتغال در کشور اتکا به تولید داخل است. تولیدی که می‌تواند با ارتقا کیفیت خود بزرگ‌ترین مشکل جامعه یعنی اشتغال را حل کند. از این رو حضور این واحد‌های بزرگ در اتاق‌های بازرگانی نقش کم رنگ تولید را به دلیل تحریم‌های ظالمانه و فشار آن روی اقتصاد کشور پر رنگ‌تر خواهد کرد. و مشکلات پیش روی تولید را با اتخاذ تصمیم‌های کار ساز و پیش رونده مرتفع خواهد کرد از این رو آینده تولید و موفیقت آن در گرو حضور پر رنگ تولیدکننده‌ها در اتاق‌های بازرگانی خواهد بود.
۶ – در فضای اقتصادی ایران و با وجود مشکلات پیش روی آن، عدم برنامه‌ریزی صحیح و وضع قوانین مناسب در جهت حمایت از تولید و تغییر قوانین بالادستی و مناسب سازی آن با شرایط موجود کشور در پیچ‌های سخت ما را در وضعیت سخت تولید قرار داده است. از طرفی وابستگی اقتصاد کشور به نفت و درآمدهای آن واردات را در کشور ما اپیدمی کرده است. وارد کننده نیاز متقاضیان خود را در داخل می‌بیند و برای برطرف کردن آن دست به واردات می‌زند. هر چند با برنامه ریزی صحیح که به آن اشاره شد این کمبود‌ها می‌توانست نقطه پیشرفت و تولید در کشور باشد. اما تولید داخلی بیش از هر چیز درگیر رفع نیازهای داخلی آن هم نه در تمام بخش‌ها است. با قدرتمند شدن بخش تولید کاو حمایت همه جانبه و رفع نیازهای اولیه آن اتکا به تولید داخل و همچنین شناسایی تمامی کمبود‌های جامعه می‌توان ایران را به عنوان یک کشور تولید محور و صادرات محور در منطقه معرفی کرد.
۷- ورود نمایندگان بخش تولید در زمینه‌های صنعت و معدن و کشاورزی در این برحه، می‌تواند راه گشای بسیاری از مشکلات باشد. با این اوصاف پیشنهاد جامع این است که رای دهندگان با بررسی نامزدهای مطرح در این انتخابات، تکنوکرات‌های بخش تولید، با نگاهی ملی و نه صرف صنفی می‌تواند جهشی بزرگ را در کنار نمایندگان دیگر حوزه‌ها در اتاق بازرگانی ایجاد کند و در این مسیر همگرایی و همفکری و رسیدن به هدف بالا‌تر، یعنی شکوفایی اقتصادی از هر چیزی مهم تراست.
