280 هزار میلیارد هم گره بیکاری را باز نمی کند

در خبرها آمده بود که وزیر کار و امور اجتماعی برای ایجاد اشتغال مبلغ 280 هزار میلیارد تومان را به عنوان تسهیلات بخش اشتغال در نظر گرفته‌اند و گویا سودای مرتفع کردن بحران بیکاری را در سر می‌پرورانند. فارغ از امکان یا امتناع چنین بحثی، اشتغال را مشکل مشکل‌ها می‌دانند. بنابر‌این تعریف ما در مشکلات و مصائب اقتصادی و اجتماعی حکایت اشتغال و بیکاری است.

با اختصاص مبلغ 280 هزار میلیارد تومان نمی‌توان گرهی از کلاف سردرگم اشتغال و حکایت بیکاری کشور باز کرد. البته تلاش‌هایی اینچنین که در دولت یازدهم در حال شکل‌گیری است، بسیار ارزشمند است اما اشتغالزایی در کشور به میزان تولید، سرمایه‌گذاری، بهبود فضای کسب‌وکار و فضای حاکم بر روابط بین‌الملل وابسته است.

تمامی این متغیر‌ها در کشور از جنس بلندمدت و در بهترین حالت ممکن میان مدت محسوب می‌شوند. زمانی به مدت حداقل یک‌سال برای رونق بخشیدن به این شاخص‌ها و تاثیر نمود این شاخص‌ها، لازم است.

به طور طبیعی اقتصاد ایران در وضعیت رکودی-تورمی به سر می‌برد، هر چند آقای روحانی و تیم اقتصادی ایشان بر خروج از رکود تاکید کرده‌اند اما، در واقع برای بنده هنوز مشخص نشده است که چطور از آن وضعیت رکودی خارج شده‌ایم.

این وضعیت رکودی-تورمی به همراه آن اثرگذاری حداقل یک‌ساله برای نتیجه سیاست‌های اقتصادی نشان می‌دهد این مبلغ در نظر گرفته شده هرگز نمی‌تواند منجر به اشتغال بادوام شود.

در حقیقت اشتغالی مناسب است که بادوام باشد و به طور طبیعی از قبل آن بتوان شغل‌های جدیدتر ایجاد کرد. البته دولت و دستگاه وزارت کار به تنهایی نمی‌تواند این مهم را به سرانجام رساند، هماهنگی سایر دستگاه‌ها را نیز نیازمند است.