به گزارش اقتصادنیوز، در سفر وزیر اقتصاد و دارایی ایران به کشور چک، موافقت‌نامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری چک امضا شد. موافقت‌نامه‌ای که به نظر می‌رسد نوعی امتیاز تجاری است که این دو کشور به اقتصاد و بخش خصوصی خود داده‌اند.
اما سوالی که مطرح می‌شود این است که موافقت‌نامه اجتناب از اخذ مالیات مضاعف چیست و چه کاربردی دارد؟ به گزارش اقتصادنیوز اين موافقتنامه‌ها شامل ماليات بر درآمد و ماليات بر سرمايه است كه صرف‌نظر از نحوه اخذ آنها، از سوی هر دولت متعاهد، تقسيمات سياسی يا مقامات محلی آن وضع می‌شود. یعنی دو کشور می‌پذیرند که در ازای تجارت و مناسبات اقتصادی که با یکدیگر دارند، از پرداخت مالیات‌های مضاعف معاف شوند. اگرچه کارشناسان اقتصادی معتقدند این موافقت‌نامه به معنای دریافت نکردن یا صفر شدن مالیات میان کشورها نیست، اما نشان‌دهنده آن است که دو کشور برای تسهیل در تجارت و گسترش روابط اقتصادی خود تصمیم گرفته‌اند بخشی از مالیات‌ها را کاهش دهند تا روابط میان دو کشور افزایش یابد. به عبارت دیگر زمانی که موافقت‌نامه اجتناب از اخذ مالیات امضا می‌شود به آن معناست که دو کشور با چشم‌پوشی از بخشی از درآمدهای مالیاتی خود در نظر دارند با دادن برخی امتیازات اقتصادی، روابط خود را توسعه دهند.
به گزارش اقتصادنیوز و بر اساس آنچه در سایت رسمی اتاق تهران گزارش شده، ایران با 14 کشور اسپانيا، اندونزی، ايتاليا، بحرين، بلغارستان، تاجيكستان، زيمبابوه، عمان، لهستان، ونزوئلا، كره ، رومانی، سودان و کویت قرارداد اجتناب از مالیات مضاعف امضا کرده است.
اگرچه امضای این نوع قراردادها دادن نوعی امتیازات ویژه برای معاملات تجاری و اقتصادی میان کشورها و نشان دادن نوعی چراغ سبز دولت‌ها برای افزایش تجارت است اما نکته دیگری هم در این عدم دریافت مالیات وجود دارد و آن کاهش درآمدهای مالیاتی دولت‌هاست. این موضوع به ویژه در خصوص ایران سال 94 کمی تامل‌برانگیز است. چون با کاهش قیمت نفت، میزان درآمدهای نفتی ایران به میزان قابل توجهی کاهش یافته و مسئولان دولتی درصددند از طریق مالیات و عوارض کاهش درآمدهای خود را جبران کنند. اگرچه امضای قراردادهای اجتناب از مالیات میان کشورها، می‌تواند بابی تازه در افزایش مناسبات میان کشورها ایجاد کند اما موضوع کاهش درآمدهای مالیاتی هم بعد دیگر این داستان است؛ آن هم برای دولتی که می‌خواهد تکیه خود را به مالیات افزایش دهد. با این حال به نظر می‌رسد دولت ایران گسترش همکاری‌های اقتصادی خود را بر مساله افزایش درآمدهای مالیاتی ترجیح داده است که باید در آینده دید در این سیاست چقدر موفق خواهد بود؟
