سرنوشت اقتصاد را فدای انتخابات نکنیم

چند روز پيش دوست خوبم دكتر منصور معظمي ، مشاور وزیر نفت سخنانی را مطرح كرده‌اند که در شرایط فعلی، نشان‌دهنده سطحی از بلوغ در فهم اقتصادی مسوولان فعلی است.

بنده سخنان ایشان درباره ضرورت حذف یارانه نقدی و انتقال آن به چندین مورد دیگر را کاملا تأیید می‌کنم. این بساطی بود که متأسفانه در کشور گسترده شد و برچیدن این بساط بسیار دشوار است.

ما در ابتدا هدفمندسازی یارانه‌ها را پیشنهاد دادیم که سطح اشتغال و سرمایه‌‌گذاری افزایش یافته و مصرف کنترل شود؛ اما به مرور در دولت قبل دیدیم که این روند بد‌تر شد و نتیجه عکس گرفتیم.

اگر دولت بخواهد تصدی‌گری نکند و پیمانکار مردم باشد، نباید به مردم حقوق بدهد. اکنون رابطه برعکس شده و دولت به ‌مثابه یک کارگزار بزرگ، مردم را کارمند خود فرض کرده و به آنها پول می‌دهد. در اقتصادی که بخش خصوصی در آن بخواهد نفس بکشد، این روابط نمی‌تواند ادامه یابد. پرسش بنده از موافقان ادامه پرداخت یارانه نقدی این است که در شرایط فعلی این مبلغ اندک چه دردی از هر خانوار را دوا می‌کند؟

ما انتظار داریم در برنامه ششم توسعه، قیمت بنزین و سایر حامل‌های انرژی کاملا آزاد و به ‌مرور فقط مبلغ معینی به منابع کمیته امداد و بیمه بیکاری کارگران اضافه شود و شمول آنها هم بیشتر شود. بنده با این مساله نیز مخالفم که رقم یارانه نتواند به دولت کمک کند. سالانه ۴۸هزار میلیارد تومان منابع کشور، پای یارانه‌ها می‌رود که حذف بخش عمده‌ای از آن می‌تواند بسیاری از مخارج عمرانی کشور را که اکنون بسیار کاهش یافته‌اند پوشش دهد.

از‌ سوی‌دیگر بدهی دولت به پیمانکاران، عملا کسب و کار در حوزه زیرساختی را دچار رکود کرده است؛ لذا اکنون در شرایط اضطرار قرار داریم. شاید بخشی از بهانه دولت در‌ این‌ زمینه، سیاسی باشد. دولت نباید از قیل و قال افرادی که از حذف یارانه نقدی، برداشت سیاسی می‌کنند بترسد؛ چراکه ما نباید مصالح بلندمدت اقتصادی کشور را قربانی نتیجه انتخابات کنیم. این مسائل در بلندمدت خود را نشان خواهد داد و مردم بعد‌ها می‌فهمند که چه‌ گروهی به آنان خدمت کرد و چه دولتی خیانت.

منبع:
https://telegram.me/bloghoseini