واگذاری معدن انگوران باز هم منتفی شد

ابراهیم جمیلی در گفت‌وگو با «اقتصادنیوز» با بیان مطلب فوق گفت: موضوع واگذاری این معدن در دولت گذشته چند بار مطرح شد و در حال حاضر منتفی شده است.

او با بیان اینکه در حال حاضر شرکت تهیه و تولید مواد معدنی ایران از این معدن بهره‌برداری می‌کند، گفت: نیاز صنایع کشور به ذخایر سرب و روی بسیار بیشتر از میزان تولیدی معدن انگوران است.

این فعالی معدنی خریدار عمده سرب و روی ایران را ترکیه، هند، چین، امارات، کره جنوبی و تایوان دانست و گفت: سالانه 450 هزار تن شمش روی و نزدیک به 230 هزار تن شمش سرب به تولید می‌رسانیم که می‌توانیم از این میزان تولید 50 درصد آن را به کشورهای خارجی صادر کنیم.

او افزود: در بهترین شرایط می‌توان 700 تا 800 هزار تن سرب و روی از خاک معدن انگوران بهره‌برداری کرد.

عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی و صنایع و معادن اظهار کرد: صنعت سرب و روی بازارهای صادراتی دارد که ما می‌توان با تولید و صادرات این مواد معدنی وضعیت اشتغال را بهبود بخشید و رونق اقتصادی به وجود آورد.

این فعال معدنی معتقد است: اگر معادن دیگری که قابلیت تولید سرب و روی را دارند فعال شوند، نیاز صنعت امروز کشور تامین خواهد شد.

عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع و معادن ایران در این زمینه پیشنهاد داد: بسیاری از معادن کشور متروکه هستند و می‌توان برخی از این معادن را که بر پتانسیل ذخیره سرب و روی دارند به فعالان معدنی واگذار کرد. زیرا فعالیت و بهره‌برداری از این معادن به مجموع ذخایر سرب و روی کشور می‌افزاید و کمبود صنعتگران را برطرف خواهد کرد.

او افزود: متاسفانه تعداد زیادی مناطق اکتشافی در کشور موجود است که برخلاف اینکه پروانه اکتشاف هم برای این مناطق گرفته شده اما فعال نیستند. همچنین یکسری از این پروانه‌های اکتشافی برای شرکت‌های دولتی گرفته شده است و به دلیل اینکه معادن کوچک بوده‌اند یا دولت محدودیت سرمایه‌گذاری داشته فعال نشده‌اند.

این فعال معدنی با اشاره به ظرفیت‌سازی‌ها در تولید شمش روی و شمش سرب همچنین تولید کنسانتره، اظهار کرد: در شرایط فعلی بهترین کار این است که از این ظرفیت‌ها استفاده مطلوب کرد.

 جمیلی افزود: همان‌طور که در سیاست‌های خروج از رکود دولت هم به استفاده از تمامی ظرفیت‌های کشور در صنایع اشاره شده است، باید در راستای ارتقای صنایع کشور به موضوع استفاده از تمامی ظرفیت‌ها توجه شود.

او با بیان این مطلب افزود: افزایش میزان تولید سرب و روی در ایران حتی می‌تواند دولت را در عبور از رکود یاری رساند. به همین دلیل بهتر است با یک حساسیت بیشتری به این موضوع نگاه کرد و واحدهای تولیدی که ظرفیت تولید این مواد معدنی را دارند تلاش شود در راستای فعالیت با ظرفیت بالا ترغیب شوند.

موضوع واگذاری معدن انگوران در دولت گذشته مطرح شد و در این میان برای واگذاری این معدن چهار تجربه تلخ داشته است. اولین بار این معدن به مزایده گذاشته شد و دیوان محاسبات و سازمان بازرسی وارد پیدا کردند و اجازه اینکه معدن به برنده مزایده برسد را ندادند و مزایده باطل اعلام شد. بار دوم هم موسسه مهر اقتصاد ایرانیان سهام اصلی این معدن را خرید و سیاستگذار اصلی این معدن بود.

سومین بار هم در نخستین سفر استانی محمود احمدی‌نژاد به زنجان او به مردم ماه‌نشان قول داد سهامی که دولت در اختیار دارد را به مردم این منطقه اهدا کند که هرگز این موضوع اتفاق نیفتاد.

بار آخر هم قرار شد معدن به کنسرسیومی متشکل از فعالان صنعت روی واگذار شود که این اتفاق هم نیفتاد و نهایتا معدن در اختیار دولت ماند.

معدن سرب و روی انگوران در استان زنجان بزرگ‌ترین تولید کننده سرب و روی ایران و نیز بزرگ‌ترین معدن سرب و روی خاورمیانه است. این معدن دارای بخش روباز و بخش زیرزمینی است که ذخیره بخش روباز این معدن هشت میلیون تن برآورد شده است.

هم اکنون شش محور سرب و روی در کشور وجود دارد که مهمترین آنها به غیر از انگوران زنجان در محور ملایر- اصفهان قرار دارد و در این محور بیش از 120 کانسار و نشانه معدنی سرب و روی شناسایی شده‌ که با وجود این، سه درصد ذخایر سرب و هشت درصد ذخایر روی دنیا در ایران جای گرفته است.

به نظر می‌رسد واگذاری معادن سریال تکراری است که قسمت پایانی هنوز برای آن ساخته نشده است. آیا می‌توان گفت قصه واگذاری معدن انگوران هم سر دراز دارد و ممکن است دوباره واگذاری آن مطرح شود؟