جشن خودکفایی فولاد، شاید وقتی دیگر
رضا شهرستانی در گفتوگو با «اقتصادنیوز» با بیان این مطلب اظهار کرد: یکی از دلایلی که ما تاکنون در تولید فولاد خودکفا نشدهایم این است که افرادی که در سیاستگذاریهای صنعت ما نقش دارند شرایط موجود این صنعت را به خوبی نمیشناسند و با این نگاه هدفگذاری میکنند.
او با بیان اینکه سیاستگذاران در زمینه تولید فولاد بدون ظرفیتسنجی تصمیمگیری میکنند، افزود: سیاستهای غلط در تولید فولاد باعث کمبودهای مواد اولیه فولادی خواهد شد و اگر امروز با کمبود گندله مواجه هستیم ممکن است در سالهای آینده با کمبود مواد دیگری روبه رو شویم.
شهرستانی افزود: یکی دیگر از ضعفهای ما در خودکفایی تولید فولاد این است که سرمایهگذارانی که در صنعت فولاد ورود پیدا کردهاند اکثرا سرمایهداران و تاجرانی هستند که تجربه تولید فولاد را ندارند.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد بیان کرد: این سرمایهگذاران برای تولید فولاد یکسری ماشینآلاتی از آلمان و کشورهای اروپایی وارد کردهاند که با تکنولوژیهای بسیار جدید کشورهای دیگر طراحی شدهاند و برای استفاده تولیدکنندههای ایرانی مناسب به نظر نمیرسد.
او در این باره گفت: استفاده از ماشینآلات این چنینی به لحاظ مالی برای یک کارخانه فولاد به صرفه نیست، زیرا کار کردن با این ماشین آلات تولید را با بهره سنگینی مواجه میکند که با این وجود تولید فولاد توجیه اقتصادی ندارد.
شهرستانی افزود: برخی سرمایهگذاران عرصه فولاد هم ماشینآلات مورد نیاز خود را از چین خریداری میکنند که این ماشینآلات چینی با قیمت پایینتر هم به درد تولید فولاد نمیخورد، چرا که بر اساس سیستمهای تولیدی فولاد ایران طراحی نشده و مناسب صنعتگری همان کشور چین است.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد با بیان اینکه بهتر است سیاستهای دولت در تولید فولاد مناسب با سیستمهای بانکی تدوین شود، گفت: ایران به لحاظ اینکه منابع سنگ آهن غنی دارد اما متاسفانه به دلیل بلندپروازیهایی نتوانسته در زمینه تولید فولاد خودکفا شود.
او همچنین گفت: احداث برخی کارخانههای فولاد با ظرفیت یک میلیون تن منطقی به نظر نمیرسد، چرا که چنین کارخانهای با چنین ظرفیت تولیدی به لحاظ انتقال مواد، گاز و آب با مشکل مالی مواجه میشود و هزینه تولید بسیار سنگین تمام میشود.
شهرستانی افزود: ظرفیت یک میلیون تنی ظرفیت بالایی است که پروسه تولید را طولانی خواهد کرد و این موضوع درست و منطقی به نظر نمیرسد.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد با اشاره به داشته و نداشتهها در تولید فولاد اظهار کرد: بسیاری از معادن سنگ آهن ایران در مناطق کویری واقع شدهاند که بر این اساس در احداث کارخانه فولاد در این مناطق در وهله اول علاوه بر مواد معدنی سنگ آهن که غنی هستیم، باید پارامترهایی مانند زغال ککشو، آب و گاز در نظر گرفته شود.
او افزود: تعداد معادن سنگ آهن کشور زیاد است اما حجم ذخایر آنها معمولا کم پیشبینی میشود که این موضوع به نوبه خود نشان میدهد کارخانههای فولاد را باید بر اساس ظرفیت پایینتری طراحی کرد تا سالهای طولانیتری بتوان بهرهبرداری و تولید داشت.
شهرستانی با بیان اینکه برنامهریزیهای دقیق و درست باعث میشود در تامین مواد معدنی مورد نیاز تولید سالهای زیادی با کسری مواجه نشویم، گفت: اخیرا با بررسیهای انجام شده قرار است تولید آهن اسفنجی ارتقا یابد که در فرایند تولید این محصول کارخانهها مصرف آب کمتری دارند و از زغال حرارتی و گاز طبیعی استفاده میشود.
عضو انجمن تولیدکنندگان فولاد افزود: اگر کارخانههای فولاد با ظرفیت 50، 150 و 200 هزار تن طراحی شوند، هم به لحاظ مواد مورد نیاز تولید تامین خواهند شد هم اشتغالزایی بسیاری در کشور ایجاد می شود.
شهرستانی با اشاره به هشت طرح فولادی که در حاضر با مدیریت ایمیدرو و بخش خصوصی قرار است فعال شوند، اظهار کرد: اگر به جای هشت طرح فولادی با ظرفیت یک میلیون تن 80 طرح فولادی با مقیاس کوچک و ظرفیتهای پایینتری احداث میکردیم، علاوه بر ایجاد اشتغالزایی بیشتر در این کارخانهها، نحوه انتقال مواد مورد نیاز کارخانهها کارشناسیتر محاسبه میشد.
به گفته شهرستانی، با کوچکتر کردن واحدهای فولادسازی و در نظر داشتن پارامترهایی که ادامه فعالیت تولید کارخانه را با سهولت امکانپذیر میکند به جشن خودکفایی نزدیکتر خواهیم شد.