جهان شیفته هوش مصنوعی شد | اما صورت‌حساب این انقلاب را چه کسی می‌پردازد؟
به گزارش اقتصادنیوز، «انقلاب هوش مصنوعی به مرحله خطرناک رسید؟ | از تهدید مشاغل و سودهای نامعلوم تا ۳۶۲ حادثه و میلیاردها دلار نفع اقتصادی» تیتر گزارش مطهره خردمندان در سایت اقتصادنیوز است. در بخشی از این گزارش آمده است؛
هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶ به بخش مهمی از اقتصاد و زندگی روزمره تبدیل شده، اما سرعت گسترش آن از توان شرکت‌ها و نهادهای قانون‌گذار برای مدیریت پیامدهایش پیشی گرفته است.
بر اساس پیمایش مک‌کینزی، نزدیک به ۹۰ درصد شرکت‌ها از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، اما تنها ۳۷ درصد پاسخ‌دهندگان از تأثیر آن بر سود عملیاتی سازمان خود خبر داده‌اند. این فاصله نشان می‌دهد افزایش بهره‌وری لزوماً به معنای افزایش سود نیست و هزینه‌های زیرساخت، پردازش و آموزش همچنان چالش‌برانگیز است.
بازار کار نیز از این تحول بی‌تأثیر نمانده است. ۳۹ درصد پاسخ‌دهندگان مک‌کینزی انتظار دارند استفاده از هوش مصنوعی به کاهش نیروی انسانی در سازمانشان منجر شود. در همین حال، گزارش استنفورد از کاهش نزدیک به ۲۰ درصدی اشتغال توسعه‌دهندگان نرم‌افزار ۲۲ تا ۲۵ ساله در داده‌های بررسی‌شده نسبت به سال ۲۰۲۴ خبر می‌دهد.
در کنار نگرانی‌های شغلی، حوادث مرتبط با این فناوری نیز افزایش یافته است. تعداد موارد ثبت‌شده در پایگاه AI Incident Database از ۲۳۳ مورد در سال ۲۰۲۴ به ۳۶۲ مورد در سال ۲۰۲۵ رسیده؛ رشدی حدود ۵۵ درصدی که نگرانی درباره جعل هویت، کلاهبرداری و محتوای فریبنده را افزایش داده است.
با این حال، هوش مصنوعی منافع اقتصادی قابل‌توجهی نیز ایجاد کرده است. براساس گزارش استنفورد، ارزش منفعت سالانه کاربران آمریکایی از هوش مصنوعی مولد در ابتدای سال ۲۰۲۶ به حدود ۱۷۲ میلیارد دلار رسیده است؛ رقمی که در سال قبل ۱۱۲ میلیارد دلار بود. این مبلغ درآمد شرکت‌ها نیست، بلکه ارزش اقتصادی خدمات و منافعی است که کاربران از این فناوری دریافت می‌کنند.
از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری جهانی در هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۵ به حدود ۵۸۱.۷ میلیارد دلار رسید و آمریکا با ۲۸۵.۹ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری خصوصی، فاصله قابل‌توجهی با چین داشت.
برای ایران نیز این فناوری هم‌زمان فرصت و تهدید است؛ از یک‌سو می‌تواند بهره‌وری کسب‌وکارها را افزایش دهد و از سوی دیگر، محدودیت زیرساخت‌ها، هزینه دسترسی و تغییر نیازهای بازار کار، بهره‌برداری از آن را دشوار می‌کند.
در نهایت، مسئله فقط توسعه هوش مصنوعی نیست؛ بلکه چگونگی توزیع منافع اقتصادی، مدیریت خطرات و آماده‌سازی نیروی کار برای آینده‌ای است که سرعت تغییرات آن هر روز بیشتر می‌شود.
ارسال نظر