بهکیش: برای جلوگیری از جنگ باید منافع اقتصادی کشورها به یکدیگر گره بخورد | امکان ساختن اقتصادی بهتر فراهم خواهد شد اگر...
به گزارش اقتصادنیوز، محمدمهدی بهکیش، اقتصاددان، در بخشی از سخنرانی در در همایش «چشمانداز اقتصاد ایران ۱۴۰۵» با تأکید بر اینکه رشد پایدار بدون دسترسی به سرمایه، بازارهای بزرگ و فناوری امکانپذیر نیست، گفت: تجربه کشورهای درگیر جنگ نشان میدهد که مسیر توسعه از دل تعامل اقتصادی و مشارکت با جهان میگذرد، نه تداوم تقابل.
اقتصادنیوز: محمدمهدی بهکیش اقتصاددان با تأکید بر اینکه ایران برای جبران خسارتها و دستیابی به رشد اقتصادی به سرمایهگذاری گسترده نیاز دارد، تصریح کرد: برآوردها نشان میدهد اقتصاد ایران برای توسعه صنعت نفت و گاز، بازسازی زیرساختهای آسیبدیده و ایجاد واحدهای جدید صادراتی، به حدود ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه نیاز دارد؛ سرمایهای که بدون رفع محدودیتها، دسترسی به بازارهای جهانی و برقراری روابط اقتصادی گسترده تأمین آن دشوار خواهد بود.
بهکیش با اشاره به اینکه پیش از تحولات اخیر، مجموعهای از پیشنهادها برای اصلاحات اقتصادی در حوزه دولت، بنگاهها، تجارت خارجی و تسهیل مبادلات آماده کرده بود، افزود: در شرایط کنونی، بیش از هر چیز باید به ابعاد اقتصادی جنگ و پیامدهای آن توجه کرد.
او با مرور تجربه اروپا پس از جنگ جهانی دوم گفت: کشورهای اروپایی پس از دو جنگ ویرانگر به این جمعبندی رسیدند که برای جلوگیری از تکرار جنگ باید منافع اقتصادی خود را به یکدیگر گره بزنند. تشکیل اتحادیه زغال و فولاد و سپس اتحادیه اروپا، نمونهای از تبدیل خصومت به مشارکت اقتصادی بود؛ مسیری که باعث شد طی بیش از هفت دهه، جنگی میان قدرتهای اصلی اروپا رخ ندهد.
این اقتصاددان تجربه ژاپن را نیز نمونهای مشابه دانست و اظهار کرد: ژاپن پس از جنگ جهانی دوم، برای بازسازی اقتصاد خود به جای ادامه دشمنی، به اقتصاد آمریکا متصل شد و امروز اقتصاد دو کشور چنان در هم تنیده است که امکان تقابل نظامی میان آنها عملاً از بین رفته است.
بهکیش همچنین به تجربه ویتنام اشاره کرد و گفت: ویتنام پس از سالها جنگ با فرانسه و آمریکا، از اواسط دهه ۱۹۸۰ درهای اقتصاد خود را به روی جهان گشود و اکنون تنها سالانه حدود ۲۰۰ میلیارد دلار به آمریکا صادرات دارد؛ در حالی که کل صادرات ایران به ۵۰ میلیارد دلار هم نمیرسد.
او با اشاره به تجربه چین نیز گفت: در حالی که درآمد سرانه چین در سال ۱۹۷۹ حدود نصف ایران بود، این کشور با گشودن درهای اقتصاد خود توانست مسیر رشد را طی کند، اما ایران در مسیر متفاوتی حرکت کرد.
این اقتصاددان در پایان تأکید کرد: اگر هدف حفظ استقلال و دستیابی به رشد اقتصادی است، باید تجربه کشورهای مختلف را مطالعه کرد.
به گفته او، سیاستگذاران باید هزینه و فایده تداوم تقابل را از منظر منافع مردم و فعالان اقتصادی ارزیابی کنند و بکوشند خصومت را به تعامل تبدیل کنند؛ زیرا تجربه تاریخی نشان میدهد که توسعه پایدار از مسیر تعامل اقتصادی، جذب سرمایه، فناوری و دسترسی به بازارهای جهانی میگذرد.
وی با اشاره به دشواریهای پیشروی فعالان اقتصادی گفت: اکنون بسیاری از بنگاهها با مشکلات متعدد مواجهاند و فضای رقابتی مطلوبی نیز وجود ندارد. با این حال، اگر اقدامات لازم در این زمینه انجام شود، میتوان به بهبود چشمانداز اقتصاد کشور امیدوار بود.
به گفته این اقتصاددان، راهکارهای عبور از شرایط فعلی وجود دارد و با همکاری دولت، بخش خصوصی و مردم، امکان ساختن اقتصادی بهتر فراهم خواهد شد.
