بار مسئولیت «مدیریت منابع آب تهران» به دوش کیست؛ دولت یا شهروندان؟
به گزارش اقتصادنیوز، این ویدئو پنجشنبه گذشته توسط خبرنگار روزنامه «دنیایاقتصاد» از آبخوری واقع در جلوی درب ورودی پارک پردیسان گرفته شد.
اینجا بزرگترین پارک شهری تهران، بعداز پارک چیتگر واقع در اتوبان کرج، است.
شیرهای آب شرب پارک پردیسان، در برخی روزها، «قطع» است و «خرابی» شیر، شهروندان تشنه را از «خدمات شهری ویژه پارکهای شهری» محروم میکند.
این بار اما شیر آب، «نشت» میکند و یکی دیگر از شیرها درحالیکه بسته شده اما همچنان «آب از آن جاری است».
در شرایطی که هنوز «منابع آبی» پایتخت با محدودیت و ظرفیت خالی ناشی از تداوم نسبی خشکسالی و کمبارشی مزمن روبرو است،
قطعاً «مهار اتلاف آب» باید بر «جیرهبندی آب» اولویت داشته باشد.
عدم تقارن در اجرای سیاست «مدیریت مصرف آب»
وضعیتی که در پارک پردیسان براساس این ویدئو مشاهده میشود، که البته مختص یک روز خاص هم نیست بلکه به صورت نامنظم در سایر روزهای هفته از جمله صبح امروز تکرار میشود، از 2 منظر قابل بررسی است:
از یک سو، «خرابی تاسیسات عمومی» در شهر تهران که نمونهاش شیرهای آب شرب در پارک است، نشان میدهد:
دولت بار اصلی سیاست «مدیریت مصرف آب» را روی دوش شهروندان گذاشته و خودش نسبت به فضاهایی که در اختیارش است، غافل است.
این عدم تقارن را میشود در «قطع روزانه یا هفتگی آب مشترکان»، درحالیکه «منابع آب در فضاهای عمومی تلف میشود» دید.
کاهش اثربخشی سیاست «مدیریت آب»
روزانه صدها نفر از شهروندان در ساعات مختلف، بخصوص در صبحگاه و شبانگاه، برای تفریح، ورزش و پیادهروی به پردیسان میآیند؛
سایر پارکهای بزرگ شهری در تهران نیز در 2 نوبت صبح و شب مقصد یکی دو ساعت از اوقات فراغت تهرانیها است.
مشاهده چنین تصویری از «تاسیسات عمومی شهر»، آن هم نشت آب توسط شهروندان، در نهایت به «کاهش مشارکت» در گذار از «دوره کمآبی» و کاهش اثربخشی اصل سیاست منجر خواهد شد.
