درگذشت کارآفرین بزرگ | نیلی: خلیلی عراقی آرزو داشت صنعتی شدن ایران را ببیند | جلال‌پور: او از نسلی بود که صنعت را مسیری برای آبادانی کشور می‌دانست | نامداری: اهمیت کارآفرینانی مانند خلیلی فراتر از تأسیس بنگاه اقتصادی است
به گزارش اقتصادنیوز، روز جمعه، خبر درگذشت محسن خلیلی عراقی، کارآفرین نامدار ایرانی، منتشر شد. یکی از اولین کسانی که این خبر را منتشر کرد، مسعود نیلی، اقتصاددان، بود.
مسعود نیلی: خلیلی عراقی را می‌توان مرد صنعت ایران نامید
مسعود نیلی در کانال تلگرامی خود نوشت: مطلع شدم که مهندس محسن خلیلی عراقی، که شاید بتوان او را مرد صنعت ایران نامید، امروز چشم از جهان فروبست.
او انسانی بود که ترکیبی از سه مولفه دغدغه مندی برای توسعه ایران، اندیشه ورزی و بهره مندی از تجربه عملی صنعت را در درون خود، کنار هم فراهم آورده بود. در طول بیش از 25 سالی که با او آشنا بودم، حتی یکبار درباره صنعتی که خود در آن مشغول فعالیت بود، صحبت نکرد.
دغدغه اش بسیار فراتر از اینها بود. آرزو داشت تا هست، صنعتی شدن ایران را ببیند. نتیجۀ مثبت و تعیین کنندۀ صنعتی شدن را بیشتر در ارتقای آگاهی های اجتماعی و بلوغ رفتاری جامعه می دید و معتقد بود، مردم از طریق کلاس درس و تبلیغات رسانه ای لزوما به این بلوغ نمی رسند. بلکه این، تمرین زندگی در مناسبات مدرن است که از طریق یادگیری تجربی، افراد را مدارا پذیر و روادار می کند و از اصطکاک ها می کاهد.
او برای به نتیجه رساندن آرزوهایش، تلاشهای بسیار کرد و رنج های فراوان کشید.
مهندس خلیلی، نامش ماندگار خواهد ماند و مشی و مرام و دغدغه اش برای توسعه ایران، مورد احترام همیشگی آیندگان خواهد بود.
خوشا بحال آنانی که اینچنین می روند.
نیما نامداری: خلیلی نقش مهمی در گسترش صنعت گاز مایع و توسعه زیرساخت‌های انرژی خانگی داشت
نیما نامداری، تحلیلگر اقتصادی نیز نوشت: درگذشت مهندس محسن خلیلی خبر غم‌انگیزی است. او در سال ۱۳۳۲ گروه صنعتی بوتان را بنیان گذاشت و نقش مهمی در گسترش صنعت گاز مایع، توسعه زیرساخت‌های انرژی خانگی و شکل‌گیری صنعت مدرن ایران ایفا کرد.
پس از انقلاب با چالش‌هایی از جمله مصادره بخشی از دارایی‌ها، مداخلات دولتی، محدودیت‌های مدیریتی و فضای نامطمئن اقتصادی روبه‌رو شد اما فعالیت صنعتی و تلاش برای حفظ تولید و اشتغال را ادامه داد.
اهمیت کار آفرینانی مانند محسن خلیلی فراتر از تأسیس یک بنگاه اقتصادی است. آنها با انباشت سرمایه، انتقال دانش فنی، تربیت مدیران و نیروی انسانی متخصص، ایجاد زنجیره‌های تأمین و شکل‌دهی به نهادهای اقتصادی، زیرساخت‌های توسعه یک کشور را می‌سازند.
زندگی حرفه‌ای او یادآور این واقعیت است که توسعه اقتصادی بیش از هر چیز نیازمند کارآفرینان توانمند، نهادهای مستقل و محیطی است که به جای محدود کردن آزادی و ابتکار و سرمایه‌گذاری، از آنها حمایت کند.
محسن جلال‌پور: محسن خلیلی ۲۵۴ بار در دادگاه حضور یافت تا شرکت خود را پس گرفت
محسن خلیلی‌عراقی امروز، ۱۷ مهر ۱۴۰۵، چشم از جهان فروبست. مردی که نامش با صنعت، کارآفرینی و پایداری گره خورده بود. درگذشت او، فقدان یکی از چهره‌های ماندگار صنعت ایران است. صنعتگری که زندگی‌اش نشان می‌داد ساختن یک کارخانه، تنها آغاز راه است و هنر بزرگ‌تر، زنده نگه داشتن آن در روزگار دشوار و سپردنش به نسل‌های بعد است.
خلیلی‌عراقی، متولد ۱۳۰۸، در خانواده‌ای رشد کرد که کار و ابتکار در آن جایگاهی ویژه داشت. پدرش، محمود خلیلی، از پیشگامان صنعت ایران بود و محسن در کنار او راهی را آغاز کرد که به شکل‌گیری بوتان انجامید. پدر و پسر، در گازهایی که بر فراز چاه‌های نفت می‌سوختند، فرصتی برای بهبود زندگی مردم دیدند. حاصل این نگاه، گسترش استفاده از گاز مایع و سپس تولید وسایل گازسوز بود که صنعت را به زندگی روزمره خانواده‌های ایرانی پیوند زد.
او از نسلی بود که صنعت را مسیری برای آبادانی کشور می‌دانست. فعالیت در تشکل‌های صنعتی و تلاش برای تقویت همکاری میان تولیدکنندگان، بخش دیگری از کارنامه‌اش بود. در این نگاه، پیشرفت یک کارخانه از سرنوشت دیگر بنگاه‌ها جدا نبود و دفاع از تولید، به همکاری و سازمان‌یافتگی صنعتگران نیاز داشت.
زندگی حرفه‌ای او البته بدون رنج نبود. پس از انقلاب، بخشی از سهام بوتان با حکم مصادره مواجه شد و خانواده خلیلی سال‌ها برای بازپس‌گیری آن تلاش کردند. بنا بر شنیده‌های من، محسن خلیلی ۲۵۴ بار در دادگاه حضور یافت تا شرکت خود را پس گرفت. او و شرکایش برای حفظ شرکت و پرداخت حقوق کارگران، حتی املاک شخصی خود را فروختند. این ایستادگی، یکی از روشن‌ترین فصل‌های زندگی اوست.
در سال‌های پایانی نیز دغدغه توسعه از ذهنش دور نشد. بخشی از دارایی‌هایش را وقف پژوهش صنعتی کرد و با شکل‌گیری بنیاد توسعه صنعتی محسن خلیلی‌عراقی، از مطالعه درباره چالش‌های صنعتی شدن ایران پشتیبانی کرد. حمایت از پژوهش اقتصاددانان، ادامه همان مسیری بود که دهه‌ها پیش در کارگاه و کارخانه آغاز کرده بود. تلاشی برای پیدا کردن راه‌های ساختن ایرانی آبادتر.
از صمصم قلب درگذشت مهندس خلیلی را به خانواده گرامی و دوستان ایشان تسلیت می‌گویم.
روحشان شاد و یادشان گرامی
