عضو اتاق ایران: به هیچ وجه مقامات تصمیمگیر روی کریدورهای مرزی زمینی حسابی باز نکنند | اجازه خروج کامیون به مسیر اروپا یا ترکیه بسیار محدود است
به گزارش اقتصادنیوز، داوود رنگی، نایبرئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز در پاسخ به این پرسش«در چنین شرایطی، اقتصاد ایران برای کاهش آثار محاصره اقتصادی و حفظ جریان تجارت به چه راهکارهایی نیاز دارد؟ آیا توسعه کریدورهای جایگزین، تنوعبخشی به بازارهای صادراتی و اصلاح سیاستهای تجاری میتواند بخشی از این فشار را جبران کند؟» اظهار کرد: بنده تنها توصیهای که میتوانم بکنم این است که اولاً به هیچ وجه دولت ما و مقامات تصمیمگیر روی کریدورهای مرزی زمینی حسابی باز نکنند؛ چرا که این کریدورها بسیار آسیبپذیر هستند. این آسیبپذیری هم از نظر سیاستهای دولتهای همسایه است که با یک دستور میتوانند مرز را ببندند (که این دستور لزوماً نباید سیاسی یا نظامی باشد و میتواند به بهانه مسائل قرنطینه و دامپزشکی باشد که تا کنون دیدهایم) و هم اینکه این دروازهها ظرفیت حمل و ترخیص این حجم از کالا را ندارند.
رنگی گفت: در سال شاید ۴۰۰ تا ۵۰۰ کشتی محموله کالاهای اساسی وارد کشور میشود که اگر بخواهیم آن را تبدیل به کامیون کنیم، باید این عدد را ضرب در ۲۵۰۰ کامیون کنیم که رقم وحشتناکی میشود. بسیج کردن این تعداد کامیون برای ما دور از ذهن است و در صورت بسیج کردن نیز هزینههای حمل به شدت بالا میرود.
او افزود: تنها راهی که بنده میبینم این است که مقامات تصمیمگیر با مذاکره و کاهش تنشهای نظامی و جنگی، مانع محاصره دریایی شوند و کاری کنند که بشود کالاهای اساسی را وارد کرد. همین الان که صحبت میکنم، یک کشتی محموله سویا داریم که حدود دو هفته است در آبهای پاکستان منتظر اخذ مجوز از نیروهای خارجی است تا اجازه دهند به سمت خلیج فارس و بندر امام بیاید؛ به همین راحتی مانع حرکت کشتی میشوند.
رنگی ادامه داد: وقتی کشتی نتواند بیاید، کالا تخلیه نمیشود و کشور با کمبود مواجه میگردد. امیدواریم این تنشها تخفیف پیدا کند و کشور روی آرامش را ببیند. باز تکرار میکنم که روی کریدورهای جایگزین به هیچ وجه حسابی باز نکنید؛ خود ما که کالا داشتیم به شدت گرفتار شدیم و ضرر سنگینی کردیم و این وضعیت گرفتاریهای بزرگی برای واردکنندگان در پی داشته است. در حجم کوچک شاید بشود مثلاً سالی ۱ میلیون تن بار از مسیر ترکیه یا پاکستان وارد کرد، اما ۲۳ میلیون تن و حتی نصف آن به هیچ وجه متصور نیست.
اقتصادنیوز: نایبرئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی میگوید: اگر همین الان محدودیتهای وارداتی ما سفت و سخت شود، ما به اندازه ۳ تا ۴ ماه ذخیره کافی در انبارهای داخل کشور داریم. منتها مسئله اینجاست که وقتی این موضوع به صورت عمومی به آگاهی مردم میرسد یا مردم آگاه میشوند که چنین محدودیتی یا چنین تحریمی اعمال شده و امکان ورود کالا نیست، مصرفکننده شروع به خرید بیش از نیاز روزانه یا ماهانه خود میکند و قیمت کالاها را بالا میبرد.
رنگی در پاسخ به این پرسش«وضعیت صادرات در این شرایط به چه صورت است؟ آیا از ظرفیتهای زمینی میتوان برای بهبود تراز تجاری و کاهش اثرات تحریم استفاده کرد؟» گفت: در مورد صادرات باید بگویم محاصره دریایی به خصوص در کالاهای کانتینری کار را سختتر میکند. در کالاهای فله (بالک) اجازه عبور راحتتر داده میشود، اما در کشتیهای کانتینری تفکیک کانتینرها عملاً امکانپذیر نیست. ما در مسیر جنوبی (بندرعباس و چابهار) به شدت آسیبپذیر هستیم، اما در کریدورهای شمالی و غربی، فضا برای صادرات بسیار بهتر از واردات است.
او افزود: اگر ما بتوانیم حجم زیادی کالا صادر کنیم و کامیونهایمان به خارج از مرزها بروند، میتوانند در برگشت کالا بردارند و بیاورند. البته این مورد فقط در مورد ترکیه صادق است؛ چون کریدور زمینی آن به بنادر مرسین و اسکندرون وصل میشود و هرچه کامیون بیشتری برود، کالای بیشتری میتواند بازگرداند. محدودیتی که هماکنون داریم این است که اجازه خروج کامیون به مسیر اروپا یا ترکیه بسیار محدود است که بخشی به بسته شدن سفارت ها و بخشی به عدم صدور ویزای ترانزیت برای رانندگان برمیگردد. تا یک ماه پیش مطلع بودم که حدود ۵ تا ۱۰ هزار کامیون آماده بارگیری هستند، اما چون ویزای رانندهها صادر نمیشود، منتظر ماندهاند. اگر این تسهیلات فراهم شود و کامیونهای ما بتوانند وارد خاک ترکیه و اروپا شوند، در برگشت میتوانند کالا بیاورند و به کاهش اثرات تحریم کمک کنند.
