3 اقدام کلیدی برای جذب سرمایهگذار به روایت بهکیش | برای اصلاح حکمرانی اقتصادی، باید اختیارات مسئولان با مسئولیتهای آنها همخوانی داشته باشد
به گزارش اقتصادنیوز، دکتر محمدمهدی بهکیش، اقتصاددان، در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز، در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه «اگر قرار باشد مناطق آزاد در دوره جدید واقعاً به ابزاری برای جذب سرمایه، توسعه تجارت خارجی و رشد اقتصاد ایران تبدیل شوند، چه اصلاحات نهادی، قانونی و سیاستی باید در دستور کار قرار گیرد؟ به عبارت دیگر، مدل موفق مناطق آزاد برای اقتصاد امروز ایران چه ویژگیهایی باید داشته باشد؟» گفت: در اقتصادی که تورمی نزدیک به 100 درصد را تجربه میکند، به ندرت سرمایهگذاری صورت میگیرد. دلیل آن هم این است که نرخ ارز معمولاً همگام با تورم تغییر میکند؛ لذا سرمایهگذار میداند اگر امروز پول خود را به ریال تبدیل کند، سال آینده باید دو برابر آن را هزینه کند تا همان مقدار ارز را به دست آورد؛ بنابراین هیچ عقل سالمی در چنین شرایطی سرمایهگذاری نمیکند. برای جذب سرمایه، چه در مناطق آزاد و چه در سرزمین اصلی، نخستین گام کنترل تورم است.
اقتصادنیوز: یک اقتصاددان گفت: اگر خواهان داشتن منطقه آزاد واقعی هستیم، باید مقررات ویژه مناطق آزاد در آنجا حاکم شود؛ به گونهای که گویی آن منطقه، سرزمینی جدا از مملکت است.
او ادامه داد: از آن مهمتر، مسئله اولویتهای حاکمیتی است. به نظر میرسد در حال حاضر رشد اقتصادی جزو اهداف اصلی و اولویتدار حاکمیت نیست. در حال حاضر، تمرکز بیشتر بر حفظ قدرت و بقای ساختارهاست و عملاً اقتصاد در حال قربانی شدن برای اهداف نظامی یا سلطه است. برای بهبود وضعیت، ابتدا باید «اقتصاد» در صدر اهداف اصلی قرار گیرد. در آن صورت، با جداسازی کامل مقررات در مناطق آزاد به گونهای که اثرات تورم داخلی در آنجا ظاهر نشود، میتوان سرمایه جذب کرد.
این اقتصاددان در ادامه گفت: همچنین برای کل کشور، سه اقدام کلیدی ضروری است: اول، سادهسازی مقررات؛ چرا که مقررات فعلی به قدری پیچیده و قابل تفسیر هستند که هیچ سرمایهگذاری حاضر نیست ریسک آن را بپذیرد. دوم، کنترل قطعی تورم، زیرا با تورم بالا سرمایهگذاری ناممکن است. و سوم، جایگزینی تخصصگرایی به جای معیارهای دیگر؛ تخصص باید مبنای گردش کار باشد. اگر افرادی بدون دانش و تجربه مرتبط در پستهای کلیدی گمارده شوند، امور به درستی پیش نخواهد رفت. برای اصلاح حکمرانی اقتصادی، باید اختیارات مسئولان با مسئولیتهای آنها همخوانی داشته باشد؛ در حالی که در حال حاضر اختیارات و مسئولیتها در هم پیچیده شده و با یکدیگر همخوانی ندارند.
