ایده نهادی برای از بین بردن فقر
نام کتاب: راه دیگر
نویسنده: ارناندو دسوتو
ترجمه: جعفر خیرخواهان
انتشارات: نشر نی
به گزارش اقتصادنیوز، ارناندو دسوتو پیش از انتشار «راز سرمایه» کتابی را با عنوان «راه دیگر» منتشر کرده که بیشتر حاوی مبانی توسعه اقتصادی است اما از آن جهت که در فضای مبارزه با یک جریان افراطی در پرو نوشته شده، حاوی نکاتی آموزنده برای ایجاد اصلاح در یک نظام تصمیمگیری نیز هست.
ارناندو دسوتو رئیس موسسه آزادی و دموکراسی (ILD) در پرو، از مدافعان اقتصاد بازار و حقوق مالکیت است. مجله تایم دسوتو را جزو پنج رهبر بزرگ آمریکای لاتین در قرت بیستم در حوزه توسعه قرار داده است.
دسوتو در سه دهه گذشته به درک جهانی حقوق مالکیت و توسعه نهادهای بازار و دموکراسی کمک شایانی کرده و در این کتاب موانع رشد بخش خصوصی را که تا آن زمان برای سایرین قابل مشاهده نبود، شناسایی کرده است.او موانع اصلی را در فقدان نهادها یا ضعف آنها میبیند، نهادهایی مثل حقوق قراردادها، بازارهای مالی، حقوق مالکیت و نظام قضایی مورد احترام که نایاب بودن آنها در جهان سوم، باعث شده است بازارها در کشورهای توسعه یافته کارا عمل کنند. غیبت چارچوب نهادی مستحکم در جهان سوم به این معناست که پتانسیل کامل کارآفرینی ملتها دست نخورده باقی مانده است.
دسوتو در سال 2000 کتاب راز سرمایه را نوشت که در آن کتاب سعی کرده دلایل فقر جهان سوم را به تفصیل بازگو کند. او معتقد است «مدل اقتصاد بازار را وارد کردیم و فکر میکردیم این مدل با خود شکوفایی اقتصادی و ثروت میآورد، اما اینطور نشد. من با اعداد و ارقام به این نتیجه رسیدم که ما هم تولید میکنیم. فقرای کشور ما سخت کار میکنند و انسانهای کارآفرین بسیاری داریم، اما در این میانه آن چه غایب است، نظام حقوقی و چارچوب نهادی است که این غیبت اجازه به کار گرفتن ثروت را نمیدهد.» دسوتو در این کتاب به سیاستمداران توصیه میکند که با انجام بازبینی کامل در نظام حقوقی و قضایی، این امکان را فراهم آورند که کشورهای جهان سوم بتوانند حقوق مالکیتی منطبق با قانون در مورد تصرف داراییها و ایجاد سرمایه داشته باشند.
دسوتو اما ایده اولیه نوشتن راه دیگر را به شرایط تاریخی حاکم بر سالهای دهه 90 میلادی پرو احاله میدهد. در آن سالها در پرو جنبشی به نام «راه درخشان» که خود را جنبش مائویستی میدانست عرصه عمل را در اختیار داشته است. بهطوری که معاون وزیر امور خارجه آمریکا در کشورهای آمریکای لاتین آنها را بیرحمترین و جانی ترین گروه غیر نظامی میدانست که تا کنون در نیمکره غربی سربرآورده بودند و آرونسون، راه درخشان را نسخه آمریکای لاتین خمر سرخ کامبوج میدانست. در این زمان به اعتقاد تایپا که یکی از کارشناسان زبده پرویی در زمینه خشونت بود، این گروه تروریستی را مهمترین حزب سیاسی ملت میدانست. دسوتو در این موقعیت میگوید: «در سال 1984 متقاعد شدم «راه درخشان» در نقش یک گزینه سیاسی هرگز قابل حذف نیست، مگر اینکه در میدان نبرد اندیشهها شکست بخورد.»
دسوتو ایده انتخابی خود در مقابل «راه درخشان» را «راه دیگر» نام داد تا به جامعه پرو بگوید هیچ برتری یا معجزهای در اندیشه راه درخشان وجود ندارد. البته دسوتو در این کتاب توضیح میدهد که «راه دیگر» به صراحت درباره توسعه اقتصادی است و نه تروریسم، متن آن را به گونهای تنظیم کردم که با مبارزه مبتذل «راه درخشان» علیه سرمایهداری برخورد کند و پنبه استدلالهای آن را یکبهیک بزند. فرض نادرست «راه درخشان» مدعی بود که: «پروییهای فقیر به طبقه اجتماعی تعلق دارند که به طور طبیعی احساساتشان علیه بازارها و دموکراسی برانگیخته میشود». استدلالهای «راه دیگر» به خوبی به جامعه پرو اثبات کرد که چنین نیست.
ارسال نظر