اخیرا و در پی افزایش قیمت دلار و کاهش ارزش ریال، برخی افراد این افزایش نرخ را توصیه اقتصاددانان حامی نظام بازار به دولت می‌دانند و انذارهای گذشته آنان را شاهد مدعای خود می‌دانند و چشم بر حقایق بسته و در این بلبشو بر خر مراد خویش می‌رانند. البته آنان نیمی از واقعیت را نمی‌گویند؛ زیرا اگر توصیه به افزایش نرخ ارز شده است یا می‌شود علتی داشته و بدون بیان آن علت، توصیه به افزایش نرخ ارز بی‌معناست.
رئیس کل بانک مرکزی وجود ذی‌نفعان اقتصادی و قدرت بالای ذی‌نفعان نامشروعی که به سواری گرفتن مجانی از اقتصاد معتاد شده‌اند، به‌عنوان مانعی در مسیر اصلاحات معرفی کرده است. سواری مجانی، واژه‌ای است که فرد یا گروهی، مطلوبیت خود را به‌گونه‌ای حداکثر می‌کند که هزینه‌ای بابت آن نپرداخته و هزینه‌های خود را به دیگران تحمیل می‌کند.
خبر پیش‌فروش سکه قیمت‌ها را در بازار آتی و نقدی با کاهش زیادی مواجه کرد. روز شنبه، قیمت سکه نقدی و آتی حدود ۴۰ هزار تومان افت را به ثبت رساند. با این حال، عده زیادی اعتقاد داشتند، این اثر می‌تواند کوتاه‌مدت باشد یا در صورت موفقیت از نگاه قیمتی، اثرات جانبی دیگری به همراه داشته باشد که اختلالاتی را در بازارها و دربازه زمانی میان مدت ایجاد کند؛ کارشناسان اعتقاد دارند پیش‌فروش سکه با اشکالات اجرایی…
جهش دلار در اقتصاد ایران مسبوق به سابقه است؛ اما تکرار آن، نشان می‌دهد که سیاستمداران هیچ درسی از گذشته نیاموخته‌اند. یا شاید هم بتوان گفت آنچه آموخته‌اند آموزه‌های آشفته‌ای است که نمره قبولی برای کارنامه‌شان به ارمغان نخواهد آورد. به‌طور خلاصه می‌توان گفت دو خطا باعث التهاب اخیر در بازار دلار شد که پیامد آن خارج شدن مدیریت بازار از دست سیاست‌گذاران و کنترل آن توسط سفته‌بازان بود.
چهل و هشتمین اجلاس ۴ روزه مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس روز گذشته برگزار شد. بسیاری از سیاستمداران و رهبران اقتصادی دنیا از اقصی نقاط دنیا به منطقه کوهستانی آلپِ سوئیس پرواز کردند تا هم هوایی تازه کنند و هم دیدگاه‌های خود را به اشتراک بگذارند. الجزیره در گزارش دیروز خود به قلم «دیوید چیلد» به نقل از وب‌سایت این مجمع جهانی می‌نویسد رهبران سیاسی و اقتصادی دنیا بر «ایجاد آینده مشترک در جهان از…
امانوئل مکرون در سال ۲۰۱۵ و پیش از استعفا به‌عنوان وزیر اقتصاد دولت فرانسوا اولاند نظر خود در مورد دموکراسی فرانسوی را در مصاحبه با روزنامه «Le ۱ » چنین ابراز کرد: «دموکراسی همواره به معنای نوعی ناتمام بودن است... در سیاست‌های فرانسه، این فقدان در شخصیت پادشاه متجلی می‌شود که شدیدا معتقدم فرانسوی‌ها مرگ او را نمی‌خواهند.» شاید برای یک ناظر خارجی این توضیح اندکی مبهم به نظر برسد. منظور او این بود…
هر چند مقاله «حسادت فرشاد به مسعود» در روزنامه آفتاب یزد مورخ ۹ آبان ۱۳۹۶ به قلم هیریش سعیدیان به موضوع مجادله یکسویه و کینه‌توزانه یکی از اقتصاددانان کشور با نام کوچک فرشاد با اقتصاددانی دیگر با نام کوچک مسعود پرداخته است، اما در واقع این دو نام کوچک را می‌توان استعاره‌ای از دو نگرش به علم اقتصاد و استفاده از آن در «کشور ما» دانست. بر «کشور ما» تاکید دارم؛ چراکه دنیا سال‌ها است که از این مرحله…
آیا اقتصاددانانی که به اصلاحات و احیای مکانیسم بازار در اقتصاد ایران اعتقاد دارند، آنقدر خام‌اندیشند که تنها نوک کوه یخ مشکلات را می‌بینند و از درک عمق مسائل عاجزند؟ آیا آنان نمی‌دانند که اجراکنندگان نسخه‌های اصلاحی‌شان، با منظومه‌ای از مسائل اقتصاد سیاسی و گروه‌های ذی نفوذ دست به گریبان هستند که عملا اجرای نسخه‌های پیشنهادی آنها را با مشکل روبه‌رو می‌کنند؟
پس از به حاشیه رفتن رویکردهای کمونیستی در چین و روی آوردن این کشور به اقتصاد بازار و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و کشورهای اقماری آن، آرمان اقتصاد مبتنی بر برنامه‌ریزی متمرکز دولتی محبوبیت و موقعیت خود را در افکار عمومی از دست داد. همگان دریافتند که در واقعیت بدیلی برای اقتصاد بازار وجود ندارد.
نگاهی به برخی از تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات دولت دوازدهم در هفته‌های نخستین آغاز به کار حاکی از حرکت در مسیر نادرست یا بهتر بگوییم تداوم حرکت در مسیری است که نزدیک به نیم قرن اقتصاد ما را از پویایی انداخته است. گویا پس از این همه تجربه شکست‌خورده، مسوولان در تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات عملی خود هنوز در پی اولویت دادن به مصلحت‌های اجتماعی و سیاسی بر منطق اقتصادی و کارکردهای آن هستند.