بودجهای که صرف مسکن میشود/ چرا تعداد مستاجران کاهشی شد؟+ جزئیات
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، به دنبال جهش قیمتی مسکن در اواخر سال ۹۱ قدرت خرید خانه خانوارهای شهری کاهش و تعداد مستاجران افزایش یافته است. بهطوریکه درصد خانوارهای مستاجر در سال ۹۱ کمتر از ۲۲ درصد بوده و در سال ۹۲ به حدود ۲۶ درصد رسیده است.
به دنبال جهش قیمتی مسکن در سال ۹۷ نیز باری دیگر تعداد خانوارهای مستاجر افزایش یافته و به بیشترین مقدار خود در دوره مورد بررسی، یعنی بیش از ۲۶ درصد رسیده است. پس از این دوران روند خانوارهای صاحب خانه و مستاجر نوساناتی داشته است. با وجود افزایش مداوم قیمت مسکن در چند سال اخیر، در سال ۱۴۰۲ تعداد خانوارهای مالک به بیشترین مقدار خود در دوره مورد بررسی رسیده است. گمان زده میشود این اتفاق به دلیل جابجایی به منازل کوچکتر باشد و یا خانوارهایی که در مناطق مرفه شهر مستاجر هستند، در مناطق پایینتر و مرکزی شهر خانه خریده باشند.
بازیگران و تماشاچیهای بازار مسکن – معاملهگران و افرادی که قدرت خرید ندارند- بعداز حداقل سه ماه ثبات نسبی قیمتها، درباره «اثر تنشهای منطقه» پرسش دارند. «دنیایاقتصاد» برای پاسخ، دو کارنامه از «بروز ریسک تنش» در بازار مسکن را مورد بررسی قرار داده است؛ تجربه اول به سالهای اواخر دهه۵۰ و طول دهه۶۰ مربوط میشود و رخداد دوم، «وقایع فروردین ۱۴۰۳» است. تنش منطقه، بهصورت بالقوه، «تمایل به سرمایهگذاری ملکی» را کاهش میدهد و خط مسکن را از دلار جدا میکند. چشمانداز بازار ملک بر این اساس، با سه سناریو قابل پیشبینی است.
مسکن بهعنوان یکی از نیازهای اساسی انسان، نقش حیاتی در کیفیت زندگی و رفاه خانوارها ایفا میکند. با افزایش شهرنشینی و تغییرات سریع در الگوهای زندگی، اهمیت مسکن بهعنوان یک کالای ضروری و سرمایهای بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، مسکن به دلیل ماهیت خود قابلیت جانشینی با کالاهای دیگر را ندارد و نهایتا میتوان به خانههای کوچکتر و در مناطق ارزانتر نقل مکان کرد. از طرفی، با افزایش تورم هزینههای مربوط به مسکن نیز افزایش یافتهاند و بخش قابل توجهی از بودجه و دارایی خانوارها صرف مسکن میشود.
مشروح این گزارش را در اکوایران با عنوان «سهم خانوارهای مالک از تصرف مسکن در سقف 12 ساله/ آیا رفاه مسکن واقعا افزایش یافته است؟» بخوانید.
