به بهانه حضور سیاسیون در محل سیل امامزاده داوود؛

تقلید از سیاسیون دهه 60 به سبک محمود احمدی نژاد /به جای پاچه ها، آستین ها را بالا بزنید

کدخبر: 511837
چهره‌های زیادی سعی کردند از مردان دهه‌ی 60 تقلید کنند که اوج آن احمدی‌نژاد بود که تلاش می‌کرد به گونه‌ای سلوک کند که یادآور شهید رجایی باشد.

به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اکوایران، کارل مارکس سخنی از هگل تکرار می‌کند که تمام وقایع بزرگ و شخصیت‌های جهان دو بار ظاهر می‌شوند. مارکس اضافه می‌کند هگل فراموش کرده که بنویسد بار اول به‌صورت تراژدی و بار دوم به صورت نمایشی کمدی.

طعنه‌ مارکس به ناپلئون اول و برادرزاده‌‌ی اولش ناپلئون سوم است.

زمانی که خاکی بودن فضیلت سیاسی بود

در عرصه سیاسی ایران خاکی بودن و بین مردم بودن زمانی فضیلت بود. در دهه‌ی 60 مدیرانی ظهور کردند که تلاش داشتند از فرهنگ قبل از انقلاب که به باور آنها طاغوت بود فاصله گرفته و در متن مردم باشند.

رفتن با موتور بر سر کار، آوردن غذا از خانه به وزارتخانه، در صف کوپن ایستادن و... رفتار دولتمردان انقلابی بود که قصد داشتند نشان دهند مقام و منصب تفاوتی نمی‌آورد.

چرخ روزگار که چرخید، الگوهای دهه‌ی 60 کمرنگ شد. مدیران و صاحب‌منصبان به مرور از متن مردم فاصله گرفتند و الگوهای دیگری ظهور کرد. از دهه‌ی 60 سال‌ها گذشته است. در ذهن ایرانیان گذشته همیشه شیرین است و طبعا خاطرات دهه 60 هم از این قاعده برخوردار است.

تقلید احمدی نژادی از مردان دهه 60

چهره‌های زیادی سعی کردند از مردان دهه‌ی 60 تقلید کنند که اوج آن احمدی‌نژاد بود که تلاش می‌کرد به گونه‌ای سلوک کند که یادآور شهید رجایی باشد. در برهه‌ی فعلی نیز گروهی در سیاست ظهور کرده‌اند که قصد دارند الگوهای رفتاری دهه‌ی 60 را تکرار کنند که بارزترین آن سیل اخیر امام‌زاده داوود بود.

مردان سیاست با تراکتور خود را به شمال شرق استان تهران به جاده کن رسانده تا حضور میدانی داشته باشند.

untitled

یکی از آن چهره‌ها علیرضا زاکانی، شهردار تهران بود. او به میان مردم رفت تا یکی از مسوولیت‌های خود را ایفا کند. تا اینجای کار نه اشکالی متوجه زاکانی ست و نه می‌توان نوع حضور او را نقد کرد؛ حضوری که به پاچه‌های گِلی معروف شد.

پاچه گلی؛ وظیفه یا منت؟

اما سوال اینجاست؛ اگر آقای زاکانی به قصد انجام وظیفه رفته، حضور همزمان عکاس و فیلمبردار به چه دلیل بوده است؟ حتی اگر در صحنه عکاسان و فیلمبرداران بدون وابستگی به زاکانی تصاویری را ضبط کرده‌اند، انتشار عکس رفتن به جلسه‌ی ستاد اربعین با پاچه‌های گِلی به چه نیت بوده است. آقای زاکانی خوب است بداند در دهه‌ی 60 هرچه بود، اخلاص بود. آیا انتشار عکس او در آسانسور ازسوی اطرافیان وی با اخلاص انجام شده است؟ یا منتی است برای در میدان بودن و خدمتگزار بود؟

پست‌های صفحه‌ مجازی در واکنش به این رفتارها می‌تواند یک شاخص باشد. کاربران درخواست داشتند به جای پاچه ها، آستین ها را بالا بزنند؛ کنایه ای که روزنامه اصولگرای جوان نیز تکرار کرد.این پست ها و کنایه ها به خوبی نشان داد ، وقایع برای بار دوم از جنس نمایش کمدی است.

تیتر یک
از دست ندهید
فلای تودی