چرا برخی کشورها ذخایر طلای خود را از آمریکا و کانادا خارج کردند؟ | ترس از تحریم و توقیف، نقشه طلای جهان را تغییر میدهد
به گزارش اقتصادنیوز، در سالهای اخیر، طلا برای بانکهای مرکزی فقط یک دارایی ذخیرهای نبوده، بلکه به ابزاری برای کاهش ریسکهای سیاسی و مالی نیز تبدیل شده است. تجربه مسدود شدن ذخایر برخی کشورها نشان داده که محل نگهداری داراییها میتواند به اندازه حجم آنها اهمیت داشته باشد. همین تغییر نگاه، اکنون تصمیم بانکهای مرکزی درباره ذخایر طلای خارجی را وارد مرحله تازهای کرده و بحث بازگرداندن یا جابهجایی این ذخایر را به یکی از موضوعات مهم بازار جهانی طلا تبدیل کرده است.
براساس گزارش کیتکونیوز، اگرچه تیترهای اخیر ممکن است این تصور را ایجاد کرده باشند که بانکهای مرکزی در حال فروش بخشی از ذخایر طلای خود هستند، به گفته «رونا اوکانل» رئیس تحلیل بازار اروپا، خاورمیانه، آفریقا و آسیا در StoneX، این طلاها صرفاً در واکنش به افزایش نگرانیها درباره خطر تحریم و توقیف، محل نگهداری خود را تغییر دادهاند.
اوکانل روز چهارشنبه نوشت: «تیترهای خبری هفته گذشته با انتشار گزارشهایی درباره بازگرداندن طلای بانک مرکزی هلند از آمریکای شمالی به اروپا، توجه افکار عمومی را به خود جلب کرد.»
اوکانل خاطرنشان کرد که از ژوئن ۲۰۲۵ تا ژانویه ۲۰۲۶، بانک مرکزی فرانسه ۱۲۹ تن از ذخایر طلای خود در نیویورک را فروخت؛ رقمی که کمتر از ۵ درصد از مجموع ذخایر رسمی ۲۴۳۷ تنی این کشور بود؛ اما سپس همان میزان طلا را در اروپا دوباره خریداری کرد و عملاً طلا را به پاریس منتقل کرد.
او گفت: «تیترهای آن زمان به شکلی گمراهکننده این تصور را ایجاد میکردند که فرانسه در حال فروش ذخایر طلای خود در آمریکا است، بدون آنکه اشاره شود این طلا در اروپا جایگزین شده است؛ به بیان دیگر، آنچه رخ داد عملاً یک جابهجایی محل نگهداری بود.»
فرانسه و هلند؛ فروش روی کاغذ، جابهجایی در واقعیت
اوکانل افزود: «هلندیها نیز مسیر مشابهی را دنبال کردهاند و در بیشتر موارد از همان سازوکار استفاده کردهاند؛ هرچند تنها ۵۹ تن در قالب جابهجایی محل نگهداری منتقل شد که این بار مقصد لندن بود. علاوه بر این، ۲۷ تن دیگر نیز بهصورت فیزیکی از نیویورک و اتاوا به زایست در هلند منتقل شد؛ اقدامی که احتمالاً نیاز به ذوب مجدد و تبدیل طلا به شمشهای استاندارد تحویل خوب لندن یا LGD را از بین میبرد.»
خطر تحریمهای آمریکا بهعنوان یکی از محرکهای اصلی این جابهجاییها مطرح شده است.
اوکانل نوشت: «شتاب گرفتن این روند بهطور گسترده به مسدود شدن حدود ۳۰۰ میلیارد دلار از ذخایر بانک مرکزی روسیه از سوی کشورهای غربی در سال ۲۰۲۲ نسبت داده میشود؛ اتفاقی که به بانکهای مرکزی کشورهای غیرهمسو این پیام را داد که ذخایر دلاری میتوانند مسدود یا توقیف شوند، در حالی که طلای نگهداریشده در داخل کشور چنین خطری ندارد.»
او ادامه داد: «و البته بانک انگلستان نیز که بار دیگر اخیراً در تیتر خبرها قرار گرفته، طلای ونزوئلا را در اختیار دارد؛ طلایی که تا زمانی که دولت بریتانیا، اگر اساساً چنین تصمیمی بگیرد، دولت فعلی ونزوئلا را به رسمیت نشناسد، همچنان مسدود باقی خواهد ماند.»
او افزود: «زمانبندی درخواست اخیر برای بازگرداندن طلا و گزارشهایی مبنی بر اینکه آمریکا در مذاکرات نقش داشته است، احتمال وجود ارتباط با پرونده آمریکا و ونزوئلا را مطرح میکند.»
سایه تحریم و توقیف بر تصمیم بانکهای مرکزی
در دوم سپتامبر، بانک مرکزی هلند، De Nederlandsche Bank یا DNB، اعلام کرد که ۸۶ تن از مجموع ۳۱۳ تن ذخایر طلای خود را از آمریکا و کانادا به لندن منتقل کرده است.
بانک مرکزی هلند اعلام کرد این اقدام با هدف تقویت آمادگی برای شرایط بحرانی و بهبود نقدشوندگی و قابلیت معامله ذخایر انجام شده است.
این بانک مرکزی توضیح داد طلایی که در نیویورک و اتاوا نگهداری میشود، در شرایط بحرانی نمیتواند به همان سرعت و بهطور مستقیم مورد استفاده قرار گیرد.
بانک مرکزی هلند همچنین اعلام کرد نگهداری سهم بیشتری از ذخایر طلا در لندن، نقش طلا را بهعنوان «لنگر اعتماد» تقویت خواهد کرد.
این بانک افزود که طلا بهعنوان نهاییترین دارایی ذخیرهای شناخته میشود، زیرا برای پوشش ریسکهای شدید و سیستماتیک، ابزار بسیار مناسبی به شمار میرود.
«اولاف اسلیپن» رئیس بانک مرکزی هلند گفت: «با این جابهجایی، قابلیت معامله ذخایر طلای خود را بهبود دادهایم. انتظار داریم هرگز نیازی به استفاده از آنها نداشته باشیم، اما در عین حال لازم است تابآوری و آمادگی خود را تقویت کنیم.»
لندن سهم بیشتری از طلای هلند را در اختیار گرفت
پیش از این جابهجایی، بانک مرکزی هلند نزدیک به ۳۱ درصد از طلای خود را در داخل کشور نگهداری میکرد، حدود ۱۸ درصد در لندن، بیش از ۳۱ درصد در نیویورک و نزدیک به ۲۰ درصد نیز در اتاوا قرار داشت.
پس از این انتقال، اکنون ۳۲ درصد از ذخایر رسمی طلای هلند در لندن نگهداری میشود و سهم نیویورک و اتاوا نیز هر کدام به ۱۸.۵ درصد رسیده است.
ارسال نظر