بحران تامین خدمات برای سالمندان

به گزارش اقتصادنیوز، سال قبل، سال سختی برای سالمندان بود. آزارهایی که شاید همه فکر می‌کردند تنها مختص حوزه کودکان است و باید شاهد کودک‌آزاری بود، به سالمندان هم رسید؛ خبرهایی که نشان می‌داد سالمندان در معرض خشونت و آسیب قرار دارند و باید فکری به حال‌شان کرد.

به فاصله یک ماه، خبرهای مختلفی از سالمندآزاری منتشر شد و بر اساس برخی از این اخبار، سالمند مربوطه بر اثر جراحت‌های وارده، فوت شده بود. حالا به نظر می‌رسد که وضع رسیدگی به سالمندان کماکان وخیم است. براساس آماری که علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی مطرح کرده، سالمندان رهاشده در خیابان روبه افزایش هستند و این در حالی است که پیش از این چنین اتفاقی مختص نوزادان بود.

آن‌طور که سرشماری سال‌های قبل نشان می‌دهد، سالمندان -یعنی افراد 60 سال به بالا- بین پنج تا هشت درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند. با این حال آن طور که باید، خدمات اجتماعی مناسب برای این افراد در نظر گرفته نشده است.

در عین حال، این بخش از جمعیت سالمند در حالی از خدمات اجتماعی مناسب برخوردار نیستند که سازمان تامین اجتماعی به عنوان سازمانی که باید چنین خدماتی را به گروه سالمند ارائه کند، خود با چالش پیری و نبود بودجه مناسب روبه‌روست. آن‌طور که پیش از این بسیاری از کارشناسان به آن اشاره کرده بودند، فراگیر شدن بیمه‌های اجتماعی و بازنشستگی است که می‌تواند بسترهای مناسبی برای حمایت از سالمندان باشد اما از سویی، تامین اجتماعی بحران‌های جدی در تامین منابع موردنیار خود دارد و همین مساله این خدمات را تحت شعاع قرار می‌دهد.

پدیده سالمندی که در کشورهای توسعه‌یافته کاملا با برنامه‌ریزی همراه می‌شود، در کشورهای توسعه‌نیافته به چالش سازمان‌هایی بدل می‌شود که در تلاش برای فراهم کردن یک زندگی طبیعی برای سالمندان هستند.

هر چند که آن‌ طور که صحبت‌های وزیر تعاون نشان می‌دهد، این مسئله هنوز به نقطه قابل قبولی نرسیده است. زمانی که وزیر تعاون صحبت از سالمندان رها شده می‌کند، دو نکته از این صحبت برداشت می‌شود. شاید ساده‌ترین مساله همان ظاهر اتفاق باشد که سالمندی از سوی خانواده خود رها شده است. اما پوسته این اتفاق که کنار زده شود، مساله نبود خدمات اجتماعی مناسب و تلاش یک‌‌جانبه خانواده‌ها به میان می‌آید.

می‌توان این طور برداشت کرد خانواده‌ای که به تنهایی با بحران مسائل مختلف سالمند خود روبه‌روست، به دلیل نبودن همان خدمات اجتماعی، به تنهایی با این مشکلات روبه‌رو می‌شود و در نهایت این مساله خود را در رها شدن سالمندان نشان می‌دهد. یعنی یا سالمند به دلیل مشکلات یا ابتلا به برخی بیماری‌ها، بدون آگاهی از خانواده بیرون می‌رود یا در نهایت خانواده توان نگهداری شایسته از سالمند را ندارد.