کدخبر: ۲۱۳۱۲۷ لینک کوتاه

جامعه باید با واقعیت‌ها زندگى کند

در ایران همه کسانی که تریبون دارند، از صبح تا شام، آرمان‌ها و ایده‌آل‌های خود را طرح می‌کنند و انتظاراتی غیرواقعی در جامعه به وجود می‌آورند. سپس خود درحالی‌که مدیری از دولت یا حاکمیت هستند فریاد می‌زنند که این انتظارات مردم و خواسته‌های آنها برآورده نشده است.

*بنابراین وقتی به درون جامعه می‌رویم تازه متوجه رفتار غیرمنطقی و غیرمعقولانه افراد تریبون‌دار می‌شویم و می‌فهمیم که چه هزینه‌های سنگینی به جامعه تحمیل می‌کنند.

* البته روشن است که در تمام سال‌های بعد از انقلاب تاکنون، مسأله پاسخگویی به نیازهای جامعه، آباد کردن ایران، تامین معیشت و رفاه مردم در دستور کار نظام قرار داشته است. اما به دلایل مختلفی توفیقات به دست آمده در این زمینه‌ها، با نیازهای واقعی مردم هماهنگی نداشته است.

* بروز جنگ و حمله رژیم بعث به ایران و بسیج امکانات کشور برای مدت طولانی 8ساله در جهت دفع حملات صدام، وقت، انرژی و سرمایه زیادی از کشور گرفت. اما با این وجود هیچ‌گاه در دوران جنگ، مسئله آبادانی ایران و رفع نیازهای مردم تعطیل نشد و همواره مورد توجه بود، ولی به طور طبیعی سرعت کمتری داشت.

* مسئله اصلی و مهم کشور این است که جامعه باید با واقعیت‌ها زندگی کند. حقیقت ماجرا این است که شاخص‌های کشور در زمینه رشد اقتصادی، برای گسترش رفاه اجتماعی در سطح ملی، ضعیف است، اما شرایط کشور در وضعیتی نیست که ما مردم را در معرض امواج ناامیدی و یاس قرار دهیم. یأس مانند خوره جامعه را به نابودی می‌کشاند.

* بنابراین همه ما وظیفه داریم متناسب با امکانات موجود دولت و کشور برای پیشبرد جامعه تلاش کنیم و با تکیه بر واقعیت‌ها اجازه ندهیم افرادی با طرح افزایش انتظارات آرمانی، در کشور یاس و ناامیدی حاکم کنند.

*سیدحسین مرعشی:روحانى نمى تواند منتقد وزرایى باشد که خود انتخاب کرده است!/دست رییس جمهور براى تغییرات کابینه باز است

*در پنج سال گذشته آقای روحانی ما و هوادارانش را به سخنرانی‌های خوب خود عادت داده است. زمانی مواضع انتقادی ایشان متوجه نهاد‌های خارج از دولت بود. آن سخنرانی‌ها نشان می‌داد رییس‌جمهور از طرف افرادی خارج از دولت تحت فشار قرار دارند. اما وقتی رییس دولت درباره وزرایی که خود انتخاب کرده منتقد است کمی تعجب‌برانگیز است زیرا رییس‌جمهور در عزل و نصب وزرا بنابر قانون اختیار تام دارد.

*با توجه به شناخت و اطلاعاتی که من در اختیار دارم، بخش عمده گلایه‌مندی بیشتر وزرا مربوط به سازمان برنامه و بودجه است زیرا معتقدند این سازمان از وزارتخانه‌های متبوع هر وزیر پشتیبانی لازم را انجام نمی‌دهد. به ترتیب اولویت پس از سازمان برنامه و بودجه، بیشتر انتقاد‌ها و گلایه‌ها متوجه بانک مرکزی است.

*مردم از هر تغییری که توسط رییس جمهور انجام شود استقبال می‌کنند. دست رییس‌جمهور برای تغییر کابینه باز است و این مهم موضوع پیچیده‌ای نیست. 

* زمانی که من در کرمان استاندار بودم، یکی از وزرا به این استان آمد. در جلسه پیرامون مسائل مختلف صحبت شد و در انتها وزیر گفتند که من این موضوعات را منعکس می‌کنم. در همان لحظه معاون من به شوخی به ایشان گفت شما خودتان وزیر هستید؛ به چه کسی می‌خواهید این موضوعات را منعکس کنید؟ حکایت این روز‌های رییس‌جمهور حکایت همین خاطره‌ای است که برای‌تان تعریف کردم. رییس‌جمهور طبق قانون اساسی هر اختیاری را دارا نباشد، اختیار تغییر وزرا را دارد.

*من فکر نمی‌کنم تغییراتی در راه باشد زیرا اگر نیاز به تغییرات باشد رییس‌جمهور با استفاده از اختیارات قانونی خود این کار را انجام می‌دهد و دیگر نیازی به سخنرانی‌هایی از این دست نیست. در صورت بروز تغییرات، رییس‌جمهور باید علت تغییر را به مردم گزارش دهد. من خیلی دلم می‌خواهد آقای روحانی همین جدیتی که در بیان مطالب دارند را در عمل هم داشته باشند و از این مهم استقبال می‌کنم.

* من نمی‌توانم درک کنم که فردی از خود انتقاد داشته باشد. وزرای دولت دوازدهم توسط شخص رییس‌جمهور انتخاب شدند و کسی این افراد را به آقای روحانی تحمیل نکرده است. اگر فردی ناامید یا ناتوان است، رییس‌جمهور باید او را برکنار کند.

* امروز، روز تنهایی ترامپ است. اولین دستاورد نقض عهد رئیس‌جمهوری تازه‌کار ایالات متحده، افول جایگاه این کشور در عرصه بین‌المللی است. این همان آمریکایی است که روزی قادر بود به گونه‌ای علیه ایران اجماع جهانی ایجاد کند که چندین قطع‌نامه تحریم در شورای امنیت سازمان ملل تصویب شود. دایره آن اقدامات به حدی بود که همه کشورهای جهان خود را ملزم به رعایت آن می‌دانستند و حتی دوستان ایران مثل روسیه و چین نیز نه‌تنها امکان استفاده از حق وتو را نداشتند، بلکه به این قطع‌نامه‌ها رأی مثبت می‌دادند.

* سیاست‌های یک‌جانبه و غیرخردمندانه ترامپ، چند ضربه کاری به این کشور وارد کرد؛ نخست، آمریکا را از موقعیت رهبری جهان و قدرت اجماع‌سازی علیه کشورها، به کشوری تنها تبدیل کرده که به‌تنهایی تصمیم به خروج از توافقی گرفته که دولت قبلی همین کشور، حامی اصلی آن بود و پشتوانه قطع‌نامه شورای امنیت را دارد. هیچ‌یک از متحدان اروپایی با این شیوه او همراه نشدند. خانم موگرینی نیز بر حفظ برجام و مسئولیت اتحادیه اروپا برای حفاظت از این توافق بین‌المللی تأکید کرد و با ادبیاتی خاص، از ماندن در کنار ملت ایران سخن گفت. ضربه دوم این است که از این پس، دولت‌ها و ملت‌ها در همکاری با آمریکا با شک و تردید عمل خواهند کرد. عهدشکنی آمریکا با این صراحت و لجاجت امری نیست که به همین موضوع ختم شود، بلکه تبعات درازمدتی برای حیثیت آمریکا خواهد داشت. سوم، هجمه ترامپ به دستاوردهای دموکرات‌ها، حتما به درگیری‌ها و تعارضات داخلی ایالات متحده دامن خواهد زد؛ اما ایران تکلیف روشنی دارد. 

* مردم ایران حتما می‌دانند تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا جدید نیست. آنچه در برجام دنبال حل آن بودیم، برداشتن تحریم‌های بین‌المللی بود که پشتوانه شورای امنیت سازمان ملل را داشت. تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا از سال 59 با شدت و ضعف ادامه داشته است. اصلاح‌طلبان از تحریم استقبال نمی‌کنند؛ اما به دلیل بین‌المللی‌نبودن اقدام ترامپ، اثرات آن محدود خواهد بود.

* به‌عنوان یک علاقه‌مند به ایران و توسعه آن، به همه گروه‌های سیاسی اعم از موافقان و مخالفان برجام توصیه می‌کنم سخنان ترامپ را با دقت تحلیل کنند؛ سخنانی که نشان داد برجام چه سند معتبری به نفع ملت ما بود. اینکه ترامپ با عصبانیت کم‌نظیری ادعا می‌کند این قرارداد منافع ایران را افزایش داده و دسترسی ایران به منابع مالی را تسهیل کرده است، حاکی از دقت تدوین‌کنندگان و تأییدکنندگان برجام در صیانت از منافع ملی ایران است. همه اینها با نظارت مقام معظم رهبری به نتیجه رسید که با ایده نرمش قهرمانه، راه مذاکرات را هموار کردند و بر مراحل مختلف آن اشراف داشتند.ما برای خنثی‌کردن حرکات بچگانه ترامپ، نیازمند وحدت ملی هستیم.

*درباره شرایط اقتصادی از امروز به بعد نیز نگرانی‌هایی در میان مردم مشاهده می‌شود. آنچه مشخص است، این است که بر اساس ظرفیت‌های کم‌نظیر ایران، می‌توان مسیر توسعه را ادامه داد. فعالان و کنشگران اقتصاد و حتی عامه مردم و هر شخص یا نهادی که دستی در کار بازار دارد، می‌تواند به آرامش آن کمک کند. 

* فردگرایی و تأمین منافع گذرا با تکیه بر باور ملی، باید کنار گذاشته شده و همه به کلیت اقتصاد ایران فکر کنند. کسانی که نیاز به منابع ارزی ندارند، باید با وظیفه‌شناسی ملی به کمک ثبات ارزی در کشور بشتابند. دستگاه دیپلماسی نیز وظیفه‌ای خطیر دارد؛ با خردمندی و تکیه بر گسترش روابط با کشورهای غربی منهای آمریکا و همچنین تعمیق روابط با چین، کره‌جنوبی، ژاپن، روسیه، هند و... می‌توان به تداوم استفاده از مزیت‌های برجام امیدوار بود.

* ترامپ در سخنرانی اخیر خود برخلاف گذشته، سعی کرد خود را مدافع ملت ایران نشان دهد. او تصور می‌کند قرار بود پذیرش برجام از سوی ایران، حیات سیاسی و اجتماعی کشورمان در خاورمیانه را تعطیل کند.ایران با پذیرش برجام دنبال ابهام‌زدایی از برنامه هسته‌ای و رفع تهمت دروغ مقاصد نظامی آن بودو موفق شد. رئیس‌جمهور ایالات متحده با بزرگ‌نمایی فعالیت‌های ایران در منطقه، دنبال تحریک مردم ایران بود. 

* متأسفانه به دلیل اشتباهاتی که در اطلاع‌رسانی در کشور وجود دارد و نداشتن رسانه ملی جامع که امکان گفت‌وگوی همه سلیقه‌ها در آن فراهم باشد، برخی ادعاهای خارجی با هدف تأثیرگذاشتن بر مردم ایران مطرح می‌شود. امروز بهترین فرصت است که اجازه نقش‌آفرینی به سیاست‌مداران مورد حمایت مردم داده شود تا بی‌واسطه نکات مدنظر خود با ملت ایران را در میان بگذارند. حذف محدودیت‌های گذشته و کمک به ایجاد فضای بانشاط سیاسی، حتما بر حوزه مهم اقتصاد و دیپلماسی اثر مستقیم خواهد داشت.