کدخبر: ۱۶۱۱۰۲ لینک کوتاه
لینک کوتاه کپی شد

مجری چه بپوشد چه نپوشد؟

«هدف تمامی برنامه‌های تلویزیون تاثیرگذاری بر مخاطب است و مجری با توجه به محتوای برنامه باید لباس خود را انتخاب کند. در برنامه‌های تولیدی ظاهر و پوشش مجری مهم است زیرا مجری رکن اصلی برنامه است.»

حمید شکری خانقاه، جامعه‌شناس ارتباطات و استاد دانشگاه در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به پوشش مناسب مجریان گفت: هدف تمامی برنامه‌های تلویزیون تاثیرگذاری بر مخاطب است. مجری با توجه به محتوای برنامه باید لباس خود را انتخاب کند؛ برای مثال عموپورنگ چون مجری برنامه کودک است، باید لباس شاد بپوشد و حق ندارد لباس تیره تن کند. مجری و کارگردانی که برنامه را مدیریت می‌کند باید بداند با چه عناصری می‌تواند بر مخاطب تاثیر بگذارد.

او با اشاره به ارکانی که یک مجری باید داشته باشد، یادآور شد: مجری باید انواع مهارت‌های ارتباطی، وقار گویندگی، چهره مقبول و اعتماد به نفس و قدرت بیان بالا داشته باشد. در واقع می‌توان گفت لباس مجری خیلی مطرح نیست بلکه مهم‌ترین عناصر تن صدا و وقار گویندگی است. در برنامه‌های تلویزیونی چهره و حالت صورت نیز مهم است و چهره باید با مخاطب حرف بزند و ارتباط برقرار کند اما در یک برنامه رادیویی صدا حرف اول را می‌زند.

نویسنده کتاب «برنامه‌ریزی راهبردی در روابط عمومی» با اشاره به خط قرمزهای پوشش یک مجری گفت: مجری حق پوشیدن لباس تیره را ندارد و به جز مناسبت‌های مذهبی شهادت، با توجه به نوع برنامه و مخاطبش باید از لباس شاد و جذاب استفاده کند؛ برای مثال مجری در یک برنامه دانشگاهی نباید از لباسی با رنگ جیغ و جلف استفاده کند. آراستگی همراه با سادگی شاخصه دیگری است که مجری باید رعایت کند. یک مجری مرد نباید کت و شلوار اسپورت بپوشد بلکه یک کت و شلوار ساده نیاز است.

او با اشاره به پوشش مجریان در برنامه خبر و برنامه تولیدی بیان کرد: مجری در برنامه خبر به دلیل این که رویداد را روایت می‌کند به جذب بصری از طریق پوشش نیاز ندارد، بلکه نیاز به صدا، وقار لحن  و حالت چهره دارد اما در برنامه تولیدی ظاهر وپوشش مجری مهم است زیرا مجری رکن اصلی برنامه است.

این جامعه‌شناس ارتباطی درباره رفتار و پوشش بانوان مجری بیان کرد: خانم مجری در برنامه تلویزیونی نباید عشوه‌گری کند و نباید لباس تنگ، بدن نما و کوتاه بپوشد.

حمید شکری‌خانقاه با بیان این که مجری‌ها اغلب مواقع فاقد برخی ویژگی‌های رفتاری و ارتباطی هستند، گفت: مجری‌هایی که برخی ویژگی‌های رفتاری و ارتباطی را ندارند سعی می‌کنند با استفاده از ظاهر این ضعف خود را بپوشانند. یکی از شاخص‌های دیگر در بحث مجری‌گری حالت چهره است، در نگاه مجری باید همواره شوق وجود داشته باشد به شکلی که مخاطب حس کند مجری با تمام وجود حرف می‌زند. بداهه‌گویی نیز یکی دیگر از ویژگی‌های مجری‌گری است، مجری باید دایره واژگانش قوی باشد زیرا به او قدرت می‌دهد و می‌تواند با بداهه‌گویی این واژگان را به کار ببرد. ظاهر، وقار گویندگی، مهارت کلامی و غیرکلامی از ویژگی‌های مجری است.

او با اشاره به کارهایی که مجری نمی‌تواند در برخورد با مهمانان برنامه‌اش انجام دهد؟ بیان کرد: مجری حق دست دادن به مهمانش را ندارد. اگر فرد مهمی مهمانش بود حق روبوسی با او را ندارد این موارد اصولی است که یک مجری باید بداند. برخی مجری‌ها فکر می‌کنند افراد قدرتمندی هستند که می‌توانند وزیر و شخصیت مهمی را ببوسند یا به او دست دهند این موارد اشتباهات فاحش مجری‌گری است. مجری به عنوان واسطه و عنصر ارتباطی است که می‌خواهد پیامی را از یک سازمان به مخاطب انتقال دهد و باید قادر باشد که با مهارت و تکنیک‌های ارتباطی قدرتمندی مثل صدا، لحن، وقار گویندگی، چهره مناسب  و شوق و اشتیاق این کار را انجام دهد.