کدخبر: ۱۷۶۹۴۷ لینک کوتاه
لینک کوتاه کپی شد
چشم بسته وارد تئاتر شهر می‌شوم!

چشم بسته وارد تئاتر شهر می‌شوم!

یک کارگردان تئاتر با تاکید بر اینکه باید فکر اساسی درباره‌ی وضعیت تئاتر شهر و محیط پیرامونی آن بشود، گفت: حضور افراد غیر فرهنگی مانند دستفروشان، دوره‌گردان و معتادان در اطراف تئاتر شهر همیشه آزار دهنده بوده و هست. البته بخش زیادی هم به خیلی از کسانی که خودشان را دایه دار فرهنگی می‌دانند، برمی‌گردد.

میلاد نیک آبادی به عنوان کارگردان و فردی فرهنگی که به واسطه اجرای نمایش‌هایش در محدوده تئاتر شهر و پارک دانشجو در رفت و آمد است به ایسنا گفت: حصار کشیدن اطراف تئاتر شهر می‌تواند راه حل مناسبی باشد، کما اینکه در همه جای دنیا مکان‌های فرهنگی که ثبت میراث فرهنگی هستند و نیاز است مراقبت‌های ویژه‌ای از آنها شود محصور می‌شوند و مردم برای بازدید از آنها معمولا بلیت تهیه می‌کنند بنابراین تئاتر شهر هم از این مقوله مستثنی نیست.

وی با بیان اینکه "همیشه تئاترشهر وجهه فرهنگی و تاریخی خودش را دارد و برای همه جذاب است" افزود: حصار کشیدن در اطراف تئاتر شهر دور از ذهن نیست ولی اینکه چگونه این حصار کشیده شود، مهم است. به طور مثال اینکه چگونه مدخل‌هایی برای رفت و آمد افراد گذاشته شود، باید توسط متخصصین خلاق ایجاد شود. حتما حصاری که دور تئاتر شهر کشیده می‌شود با حصاری که دور زندان قصر کشیده می‌شود، متفاوت خواهد بود ولی هرچه زودتر باید حضور آزاد دهنده غیر فرهنگی‌ها در این مکان ساماندهی شود.

نیک آبادی با انتقاد از وضعیت نامناسب در محدوده پارک دانشجو و تئاتر شهر بیان کرد: معمولا وقتی از پشت تئاتر شهر می‌آیم و از پله‌های پشتی به سالن وارد می‌شوم یا با چشمان بسته راه‌ میروم یا سرم را پایین می‌اندازم تا اتفاقات اطراف را نبینم. واقعا بعضی از رفتار ها آزار دهنده است. ممکن است این رفتار به شخص من مربوط نباشد و به خود فرد ارتباط دارد، ولی برای همه‌ی کسانی که از این مکان رفت و آمد می‌کنند اذیت کننده است.

کارگردان «مده‌آ» که در تئاتر شهر به صحنه رفت در ادامه افزود: این محل (تئاتر شهر) برای خود شناسه‌ای دارد و محل عبور و مرور افراد فرهنگی است. من به نظرم حضور این آدم‌ها و گاها درگیری‌هایی که بین دستفروشان و پلیس با افراد رخ می‌دهد، بسیار نامناسب است. اگر برای این مکان قواعدی تعریف و چارچوبی ایجاد شود دیگر نیازی به حضور پلیس برای تذکر دادن، اخطار دادن و وارد درگیری شدن نیست. همه‌ی این هویت بخشی‌ها اتفاقات مثبتی را ایجاد می‌کند که در نهایت باعث حفظ وجهه هویتی و فرهنگی هنرمند می‌شود.

میلاد نیک آبادی در پایان به دزدیده شدن دستگیره‌های درب تئاتر شهر اشاره کرد و گفت: دزدیده شدن دستگیره‌ها و کاشی‌های بنای تئاتر شهر اتفاق تاسف بر انگیزی بود، و اقدام مدیر تئاتر شهر برای باز کردن بقیه دستگیره‌های درب جالب بود ولی این درمان درد نیست و فقط جلوی اتفاقات بعدی را می‌گیرد و به نوعی صورت مساله را پاک کرده است. آیا قرار است درب های تئاتر شهر تاابد بدون دستگیره بماند چون دزد دارد؟ در دراز مدت برنامه‌مان چیست؟!

او در پایان گفت: مطالبه من این است که سریع‌تر این مساله سامان دهی شود و یک فکر اساسی و درستی برای این مکان فرهنگی هنری اعمال شود.