کدخبر: ۲۷۱۵۷۳ لینک کوتاه

اعتراف عجیب به مسموم کردن حریفان در فوتبال!

اقتصاد نیوز:مدیر یک باشگاه فوتبال در اروپا اعتراف کرد آنها در سال های گذشته برای نتیجه گیری بازیکنان حریف را مسموم می کردند. این صحبت های بازتاب بسیار زیادی در فوتبال جهان داشته است.

به گزارش اقتصاد نیوز، مارک فراتانی معاون برنارد تاپیه رئیس سابق باشگاه مارسی (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴) اعتراف کرد که در دوران ریاست تاپیه ۷۶ ساله در این باشگاه، فساد‌هایی مانند تبانی با داوران و مسموم کردن بازیکنان تیم‌های حریف رخ داده است. مارسی در دوران ریاست تاپیه، کسی که مدتی هم به عنوان وزیر امور شهری در کابینه دولت پیره بره‌گووی ایفای نقش می‌کرد، ۴ بار قهرمانی لوشامپیونه فرانسه و یک بار لیگ قهرمانان شد که البته پس از قهرمانی‌اش در لیگ یک فرانسه در سال ۱۹۹۳، به تبانی با یکی دیگر از تیم‌های لیگ (والنسین) متهم شد.

اکنون، اما معاون وقت تاپیه می‌گوید که دامنه فساد‌های این مرد فرانسوی فراتر از تبانی با تیم‌های حریف بوده است. او در گفتگو با نشریه لوموند فرانسه درباره فساد‌های موجود در یک دهه ریاست تاپیه در پرافتخارترین باشگاه فرانسه گفت: قبل از یکی از کلاسیکو‌ها مأمور شدم تا به داور بازی رشوه بدهم. آن بازی مقابل پاری‌سن‌ژرمن در پاریس بود. یک روز بعد از بازی در مکانی محرمانه با هم قرار گذاشته بودیم و یکدیگر را دیدیم. علاوه بر آن، برای آن بازی، ما با سرنگ یک داروی مخصوص درمان اختلالات روحی و روان‌پریشی (هالپریدول) را به بطری‌های پلاستیکی آب آشامیدنی بازیکنان پاری‌سن‌ژرمن، تزریق و سعی کردیم که از قوای جسمانی آن‌ها بکاهیم. در واقع تمام نوشیدنی‌هایی که آن‌ها در روز بازی مصرف کردند به آن ماده آلوده شده بود.

با اعتراف فراتانی بار دیگر جنجال‌ها و اتهامات قدیمی که درباره برد ۵ بر یک مارسی مقابل تیم رن وجود داشت، زنده شد. بعد از آن بازی عنوان شد که مارسی تیم منطقه بریتانی را با آب پرتغال‌های آلوده مسموم کرده است. مدیران رن هم تأیید کردند که دو تا از بازیکنان این تیم، مهاجم برزیلی‌شان ماریو بالتازار و دروازه‌بان‌شان پاسکا روسو در هتل محل اقامت تیم از آن آب پرتغال مصرف کرده بودند.

پاسخ تاپیه

به دنبال افشاگری‌های فراتانی، تاپیه خیلی سریع واکنش نشان داد و در گفت‌و‌گویی با نشریه پاریسین، خودش را از تمامی اتهامات مبرا دانست. او گفت: یکسری احمق‌ها هستند که می‌خواهند این چیز‌ها را باور کنند، چون برای‌شان لذت‌بخش است. یکسری دیگر هم هستند که عقل دارند و می‌فهمند که همه این‌ها یک هجمه است. اگر فراتانی می‌گوید که داور را خریده، اسمش را بگوید؛ باید بگوید که کجا، چطور و با چقدر پول خریده است. چیزی که من می‌دانم این است که او ناراحت است، چون «پراونس» (منطقه‌ای توریستی تفریحی در جنوب فرانسه) را در اختیار او و دوستانش قرار ندادند و این تمام داستان است. دیگر حرفی ندارم که درباره این موضوع بی‌ارزش و اتفاقی که نیفتاده بزنم.