کدخبر: ۳۳۲۱۷۸ لینک کوتاه

دوئل رئالیسم و نئولیبرالیسم

​رقابت ترامپ و بایدن در سنت‌های سیاسی و الگوهای کنش فرهنگی آمریکایی مبتنی بر رویارویی دو اندیشه رئالیستی و نئولیبرالی است.

نگاه ترامپ براساس معادله قدرت و فشار گسترده‌تر علیه کشورهایی همانند ایران، روسیه و چین ادامه پیدا خواهد کرد. درحالی‌که نگاه بایدن مبتنی بر چندجانبه‌گرایی است. اما چندجانبه‌گرایی بایدن که طبعا به همکاری و مشارکت بیشتر با اروپایی‌ها ختم خواهد شد، به معنای بازگشت آمریکا به برجام محسوب نمی‌شود اما به هر حال وی از سازوکارهای جدیدی استفاده می‌کند تا در مورد ایران و در ارتباط با موضوعات منطقه‌ای، بحث‌های مربوط به قدرت موشکی و شکل‌بندی‌های رقابت سیاسی که با ایران دارد به نتایج مطلوب‌تری نائل شود.  بدون شک به قدرت رسیدن دونالد ترامپ فضای ارتباطی تهران-واشنگتن را پرمخاطره‌تر خواهد کرد. لازم به توضیح است که فضای کرونا و شرایط موجود در آمریکا، موقعیت ترامپ را به‌گونه مشهودی کاهش داده است. بنابراین در فضای موجود می‌توان نتیجه‌گیری کرد که شانس پیروزی بایدن به تدریج درحال افزایش است که این مساله مرهون کرونا است. درواقع ترامپ به‌دلیل الگوهای قدرت محوری که در پیش گرفته، هیچ‌گونه توجهی به مسائل مربوط به امنیت انسانی، امنیت جهانی، بحث‌های زیست‌محیطی و حمایت از برنامه‌های سازمان بهداشت جهانی ندارد و این مساله فشار بیشتری را برای جامعه آمریکا ایجاد کرده است. همچنین این رویکرد باعث شده که گروه‌های مختلف اجتماعی از فضای ترامپ فاصله بگیرند. اما همزمان باید به این موضوع توجه داشت که روی کار آمدن دونالد ترامپ جمهوری‌خواه یا جو بایدن دموکرات هیچ تاثیری در رابطه با برجام نخواهد داشت زیرا واقعیت برجام این است که از روز تصویب یک کودک مرده و ناقص‌الخلقه بود و به همین دلیل نتوانست دوام بیاورد.

از این رو گفته می‌شد که اگر هیلاری کلینتون در دور قبل به‌جای ترامپ وارد کاخ سفید شده بود، فشارهای سیاسی و اقتصادی جدیدی براساس مفاهیم و ادبیات متفاوتی بر ایران اعمال می‌کرد. البته در نهایت باید توجه داشت که واقعیت این است که نظم و امنیت منطقه‌ای در دوران پساترامپ با آرامش بیشتر، چندجانبه‌گرایی و همکاری‌های فراگیرتری از سوی ایران، کشورهای منطقه، واحدهای اروپایی و سیاست‌های آمریکا همراه خواهد شد.

 

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند