سربازی رفتن بیرانوند به چه درد نظام وظیفه میخورد؟/ اگر ارز را ارزان و خودرو را سهل الوصول می کند، برود ما که بخیل نیستیم!
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از عصر ایران؛ بحث خدمت سربازی علیرضا بیرانوند دروازهبان تیم ملی فوتبال ایران و در حال حاضر باشگاه تراکتور دوباره تازه شده و حسب اعلام سازمان نظاموظیفه دوران معافیت تحصیلی او اول مهرماه تمام و سرباز محسوب میشود و اگر رایزنیها و تبصرهها نتیجه ندهد نمیتواند تیم تراکتور را همراهی کند.
دربارۀ واکنشها به این خبر و خود خبر نکاتی را میتوان یادآور شد:
1. برخی بر این باورند که خدمت سربازی استثنابردار نیست و او هم باید مثل بقیه به خدمت برود. این نکته درست است اما اگر در اعزام سربازان عدالت وجود دارد و مُر قانون اجرا میشود چرا این بچههای مظلوم که در مرز سیستان و بلوچستان با پاکستان به دست جیشالعدل کشته میشوند هیچیک اهل شهرهای بزرگ نیستند و به روستاهای دورافتاده تعلق دارند؟ خود این نشان نمیدهد سربازی هم بیاستثنا باشد تقسیم و محل خدمت استثنابردار است؟
2. واکنشها به ضرورت خدمت رفتن علیرضا بیرانوند از یک جنس نیست. گروهی به خاطر رفتار او با پرسپولیس شاکیاند و هواداران نقش او در تراکتور را مهم میدانند. برخی به خاطر تمجید او از قلعهنویی بعد از جام جهانی و واکنش طنزآمیز کریم باقری و علی دایی در برنامۀ عادل فردوسیپور با او مشکل دارند.
3. از زاویهای دیگر این بحث هم مطرح میشود اگر به اعضای تیمهای ملی امتیازاتی تعلق میگیرد چرا معافیت سربازی شامل او نشده؟ اجازۀ وارد کردن خودرو بدون تعرفه و پاداشهای کلان مهمتر است یا معافیت سربازی؟
4. بخشی از ابتذال و انحطاط نظام آموزش عالی در سالهای اخیر به خاطر افت کیفی واحدهای دانشگاهی دور از استاندارد و تحصیل پسرانی به انگیزۀ برخورداری از معافیت تحصیلی است. اگر همین حالا به بیرانوند معافیت خدمت سربازی داده شود از این حیث خوب است که او به صرافت آزمون دکتری نیفتد چون وهن دانش است. من بعید میدانم علیرضا بیرانوند از عهده نوشتن یک متن بدون غلط فارسی برآید و مدارک دانشگاهی او وهن مدارک و مدارج بچههای درسخوان است. او جز دروازهبانی تخصص و مهارتی ندارد و این هم کم مهارتی نیست که اگر بود به خاطر آن سالانه دهها میلیارد تومان دستمزد نمیگرفت.
سابق بر این تا بازیکن سرباز میشد سر از یک تیم نظامی درمیآورد و مشهورتر از همه پاس بود و در مقطعی ملوان بندر انزلی یا فجر سپاسی و نیاز نبود برای بازیکنان معافیت ظاهری بتراشند. هر چند که همین سرباز شدن و رفتن از باشگاهها یکی از مهمترین دلایلی است که استعدادیابی نمی کنند چون بچه 16 ساله را میآورند و وقتی بخواهند او را بفروشند ( در ازای دریافت پول با انتقال موافقت کنند) ناچارند به تیم نظامی تحویل دهند و حاصل زحمات آنان را آن تیم ها میچینند.
5. فرض کنیم اعلام شود علیرضا صفر بیرانوند لباس سربازی پوشیده است. یا باید مثل سرباز واقعی با او برخورد کنند که سوژۀ تحقیر گروهبانهای کادر و آموزش دهندگان میشود.
او هم متقابلا با قدرت مالی توان تحقیر دارد! تحقیر در مقابل تحقیر!
این که کل حقوق شخص در ماه قابل قیاس با کمترین هزینه بیرانوند نباشد و تحت فرمان آنان بنشین و پاشو کند شاید برای برخی لذتبخش باشد ولی با روحیه او چه میکند؟ درست است که سختی کشیده و کارگری کرده و مشهور است که مدتی حتی در کارواش کار میکرده ولی این بیرانون دیگر آن بیرانوند نیست و به هر شکل خود را از این وضعیت خارج میکند.
اگر هم نخواهند بر او سخت بگیرند و سلانه سلانه برود و وقت بگذراند وهن سربازی نیست؟
6. نویسنده در عجب است که چگونه است هر کاری که رضاشاه در این مملکت چه در دوران سردار سپهی و چه رییسالوزرایی و البته سلطنت 16 ساله کرده از نظر جمهوری اسلامی مطرود و مطعون و منفور و منکوب است الا این یک کار و آن هم سربازی اجباری؟! که از آن کوتاه نمیآیند و جز سال 1382 که با تصمیم رهبری مشمولان تا سال 1354 معاف شدند هر از گاهی سبک نمیکنند.
7. بعد از 30 تیر مجلس شورای ملی وقت مصوبهای علیه قوام گذراند که عملا به منزله حکم قضایی بود ولی مجلس کنونی چنان شیر بی یال و دم و اشکم است که طرف هر موضوعی برود متولی خود را دارد. در این فقره هم دست به سربازی بزند با ستاد کل نیروهای مسلح طرف است و بنا بر این اختیار ندارد با دو خط اعضای تیمهای ملی را از خدمت سربازی معاف کند و به جای آن ناچار است هر از گاهی برای آن که خود را نشان دهد برای صنف و قشری خط و نشان بکشد مثل مصوبه مضحک اخیر که هر فعالیت فرهنگی و هنری در ارتباط با خارج را در مظان جاسوسی قرار داده!
8. فرض کنیم بیرانوند سرباز شد. او به چه درد خدمت سربازی میخورد؟ جز این که برای سربازان و فرماندهان دیگر خاطره تعریف کند و کافی است دست در جیب کند تا مشمول مراحم مختلف شود و در واقع حضور او مُخل خواهد بود مگر آن که به دیگران دروازه بانی آموزش دهد. این سربازی برای بازیکنی در نهایت شهرت و ثروت بیشتر به زندان شبیه است!
9. جامعه به قدری دچار اختلاف طبقاتی شده که قابل حدس است مخاطبانی از برخی نکات ناراضی باشند اما نه به خاطر آن که از سرباز شدن او نصیبی ببرند بلکه از این رو که حس کنند او هم مثل آنها وقتی تلف میکند. اما آخر چرا؟
اگر شمای تحصیل کرده در سربازی اجباری تحقیر شدی و احساس کردی وقت ارزشمندی تلف شده دیگری هم برود ولی این بنده خدا که از آغاز نازپرورده نبوده کار کرده و کار کرده و خود ورزش فوتبال هم کار دشواری است.
10. کمی ابتکار به خرج دهیم. این که او ناگهان معاف شود راهکار نیست. برای ادامه معافیت یک دانشگاه دیگر را معطل او کنیم هم وهن علم و مدرک دانشگاهی است و کافی است لحن علی دایی در آن مصاحبه مشهور را به یاد آوریم. سربازی رفتن او هم به درد هیچ کس نمیخورد و هواداران تراکتور را ناخرسند میکند و جام ملتهای آسیا و بازیهای آسیایی هم در پیش است.
قانونی بگذرانید که در این موارد خاص بتوان فرد را مثلا متعهد به آموزش سربازان کرد و اگر چند دروازهبان از آن بیرون آید چه بسا در سرنوشت تیم ملی یا باشگاه ها اثر گذارد.
شخصا علاقه ای به این بازیکن نداشتم و ندارم. شیفتۀ ناصر حجازی را با بیرانوند چه کار؟ ولی دروازه بان کوچکی نبوده و به تیم ملی هم کم خدمت نکرده. آن تصویر له شدن صورت او در جام جهانی را به یاد آوریم و موارد دیگر. بخشی از قهرمانیهای پرسپولیس هم بی شک وامدار اوست.
شاید بگویید عدالت باید جاری شود. بسیار خوب! حرف درستی است اما همۀ جاهای دیگر پر از عدالت است و تنها در این فقره نیست؟!
دهه ها قبل از تلویزیون سریال "آینۀ عبرت" پخش میشد که بیشتر با نام بازیگر آن (آتقی) مشهور بود. در یکی از صحنهها آتقی ( با بازی جواد گلپایگانی) با اعتراض همسرش روبه رو شد که چرا دوچرخه را در جای مناسب حیاط پارک نکرده در حالی که حیاط و کل خانه درهم برهم و نابه سامان بود و گفت: همه چیز این خانه در جای خودشان است الا دوچرخه من؟!
حالا حکایت علیرضا بیرانوند است و حدمت سربازی. آن قدر که دانشجو شدن او برخورنده بود معاف شدن او از خدمت سربازی نیست چون اولی فاقد منطق بود و وهن دانشجویان واقعی ولی بازیکنی او جای کسی را تنگ نکرده است.
چشممان را بشوییم. هم منی که هیچ گاه نتوانستم او را مثل حجازی دوست داشته باشم یا در اندازه عابدزاده بدانم، هم هواداران خشمگین از ترک باشگاه به خاطر چند صد میلیون پول بیشتر.
علیرضا بیرانوند البته بهانه بود. برای کل داستان خدمت سربازی تدبیر جدیدی بیندیشیم. وقتی در یک سال در آغاز دو جنگ عالی ترین فرماندهان نظامی ایران را هدف قرار دادند و به شهادت رساندند یعنی شکل جنگ ها تغییر کرده. بله اگر آمریکای جنایتکار بخواهد نیروی نظامی پیاده کند همچنان به سرباز صفر نیاز است ولی در این صورت هم علیرضا بیرانوند به چه درد نظام وظیفه می خورد؟
شاید بهتر آن باشد که به جای اصرار بر سربازی رفتن بیرانوند به مثابه نماد عدالت و این که هیچکس مستثنا نیست در حالی که هر که در میان بستگان و دوستان دیده هست کاری کنیم او الگوی انبوه جوانان محرومی باشد که با این امید که روزی مانند او درون دروازه تیم فوتبال قرار گیرند و مشهور و ثروتمند شوند سخت کار میکنند و به جای گَرد اعتیاد، گِردِ توپ گرد میگردند...
اگر سربازی رفتن او سایه جنگ را دور و ارز را ارزان و خودرو را سهل الوصول و ازدواج را ممکن می کند، برود! ما که بخیل نیستیم اما تو را به خدا سربازی رفتن آدم مشهور و حالا ثروتند و از سن سربازی گذشتهای مثل بیرانوند یا مطابق لوس بازیِ آن که جای عادل نشسته - علی بیرو- به چه درد میخورد؟
بله. میشنوم. برخی میگویند دلمان خنک میشود! دل ما ایرانی جماعت اما باید با صلح، با انتخابات آزاد، با شادی و سرگرمی و با مؤلفههای زیست مدرن خوش و خنک شود و سربازی رفتن این بنده خدا که پس از چندی از شکل متعارف سربازی هم خارج خواهد شد مشکلی را حل نمیکند!
ارسال نظر