عملکرد دولت در زمان جنگ از نگاه عطریانفر/ دولت این پیام را منتقل کرد که زندگی متوقف نشده است/ اینترنت کالای لوکس نیست
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، محمد عطریانفر، عضو شورای اطلاع رسانی دولت، در گفت و گویی به بیان نکاتی درباره عملکرد دولت در جنگ رمضان و قطعی اینترنت و ... پرداخته است. مشروح این گفت و گو را در ادامه می خوانید؛
* ارزیابی کلی شما از عملکرد دولت مسعود پزشکیان دوران جنگ ۳۹روزه با امریکا واسراییل چیست؟
برای سنجش کارنامه یک دولت در متن جنگ، باید از معیارهای عادی فاصله گرفت و به منطق اداره نظام در وضعیت اضطرار نزدیک شد. در چنین شرایط بحرانی، دولت صرفاً مدیر رفاه نیست، حافظ توازن میان شرایط نابهنجار جنگ، ثبات مدیریت، خدمات و امید اجتماعی است. به نظر میرسد دولت آقای پزشکیان توانسته است در کلیت امر، از نابسامانی کشور و بیثباتی فراگیر جلوگیری کند. استمرار حداقلی تحقق تکالیف اداره عمومی کشور، از تأمین کالاهای اساسی تا حفظ جریان خدمات عمومی، نشان میدهد ساختار اجرایی از انسجام نسبی قابل قبولی برخوردار بوده است. به نظر من در شرایطی که سایه تهدید نظامی و جنگ روانی همزمان و بلاانقطاع بر سر جامعه ومردم سنگینی میکرد، دستاوردی قابل اعتنایی است.
دولت موفق شد این پیام را به شهروندان منتقل کند که زندگی متوقف نشده است
* نقاط قوت دولت در مدیریت معیشت مردم و عادیسازی فضای زندگی شهری چه بود؟
مهمترین نقطه قوت را باید در حفظ روال عادی زندگی جستوجو کرد. دولت کوشید تا با تثبیت نسبی بازار، از جهشهای مهارنشده قیمتها جلوگیری کند و زنجیره تأمین کالاهای اساسی را از آشفتگی وعدم تعادل مصون بدارد. در کنار آن، با استمرار پرداختها و حمایتهای معیشتی مانع از بروز شوکهای شدید اجتماعی شد.
در حوزه عادیسازی فضای شهری نیز، بازگشت تدریجی نظم به زندگی روزمره مردم، باز بودن مراکز خدماتی، و تداوم روال عادی حملونقل عمومی، نشانهای از مدیریت قابل قبول در جامعه بود. در واقع، دولت موفق شد این پیام را به شهروندان منتقل کند که علیرغم شرایط جنگی، زندگی متوقف نشده است؛ و این خود، مهمترین سرمایه روانی یک جامعه در بحران است. و دولت در حفظ این امنیت روانی نقش مهم و منحصربهفردی داشته است.
* چه نقاط ضعفی وجود داشت که یا خارج از توان دولت بود یا با وجود امکان، بهطور کامل رفع نشد؟
بیتردید، هیچ دولتی در میانه جنگ از کاستی مبرا نیست. نخستین چالش، فشار تورمی و کاهش قدرت خرید بود که بخشی از آن ریشه در ساختارهای اقتصاد در بازه زمانی قبل از جنگ و بخشی در اقتضائات جنگ دارد. طبیعی است که مهار کامل این روند، فراتر از ظرفیتهای کوتاهمدت اجرایی است.
با این حال، در برخی حوزهها میتوان به ضعف در هدفگذاری دقیق حمایتها اشاره کرد؛ بهگونهای که برخی اقشار یا مناطق، فشار بیشتری را متحمل شدند. همچنین، در عرصه ارتباطات عمومی، گاه تأخیر یا عدم شفافیت در اطلاعرسانی، بر سطح نگرانیها افزود. در بحرانها، روایت درست وبهموقع خود بخشی از مدیریت میدان است و هر خلأیی در این زمینه میتواندنگران کننده باشد.
اینترنت کالای لوکس نیست
* یکی از گلایههای جدی مردم، قطع اینترنت در دوره جنگ بود. ارزیابی شما از این مسئله چیست؟ آیا حاکمیت امکان استفاده از سازوکاربهتری را دراین زمینه داشت؟
مسئله اینترنت، یکی از حساسترین نقاط تماس دولت و جامعه است. از منظر امنیتی، محدودسازی ارتباطات در شرایط جنگی، قابل فهم و در برخی موارد اجتنابناپذیر است؛ چراکه فضای مجازی میتواند به بستری برای عملیات اطلاعاتی و روانی دشمن تبدیل شود.
اما ازسوی دیگر، اینترنت کالای لوکس نیست، شریان حیاتی اقتصاد، آموزش، ارتباطات و حتی آرامش روانی مردم است. قطع گسترده آن، هزینههایی فراتر از برآوردهای اولیه به جامعه تحمیل میکند؛ از آسیب به کسبوکارهای خرد تا اختلال در زندگی روزمره. از این رو، میتوان گفت هرچند اصل ملاحظه امنیتی قابل درک است، اما شیوه اجرا، نیازمند دقت و ظرافت بیشتری است. طبعا با زمینهای که برای آتشبس فراهم شده و رفع خطر تداوم جنگ پیشبینی میشود، ضروری است هرچه سریعتر دولت و البته شورای عالی مجازی که نقش نهادهای فراتر از دولت هم در تدابیر و تصمیمات آن دیده میشود، شرایط بهره وری شهروندان از فضای اینترنت را به زمان عادی آن برگردانند.
در خصوص امکان جایگزینی سازوکاری مناسب تر، به نظر میرسد پاسخ مثبت است. تجربههای جهانی نشان میدهد میان «امنیت» و «دسترسی» میتوان طیفی از راهحلهای میانی را طراحی کرد. به جای قطع سراسری، امکان اعمال محدودیتهای هدفمند، مدیریت هوشمند پهنای باند، یا تفکیک میان خدمات حیاتی و سایر کاربریها وجود دارد. همچنین، اطلاعرسانی شفاف و پیشدستانه به مردم درباره دلایل، محدوده و زمانبندی محدودیتها، میتواند از بار نارضایتیها بکاهد.
کارنامه دولت در این دوره را باید ترکیبی از توفیق در حفظ ثبات و چالش در مدیریت برخی امور دانست. اگرچه دولت توانست کشور را از تلاطمهای شدید عبور دهد، اما درخصوص قطع اینترنت نشان داد که حکمرانی در عصر جدید، نیازمند ابزارها و رویکردهایی دقیقتر، منعطفتر و اتکای بیشتر بر اعتماد عمومی است.
