آیا اونس جهانی تا سال ۲۰۲۷ به ۵ هزار دلار می‌رسد؟ | بی‌اعتماد به پول‌های سنتی معادلات را تغییر می‌دهد؟
به گزارش اقتصادنیوز، در سال‌های اخیر، طلا بار دیگر جایگاه خود را در بحث‌های مربوط به آینده نظام مالی جهان تثبیت کرده است؛ دارایی‌ای که در دوره‌های تورم، تنش‌های ژئوپلیتیکی و بی‌ثباتی بازارها معمولاً مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار می‌گیرد. با این حال، تحولات اقتصاد جهانی پرسش تازه‌ای را مطرح کرده است: آیا نقش طلا همچنان به پوشش ریسک و حفظ ارزش دارایی‌ها محدود می‌ماند یا افزایش بدهی دولت‌ها، نگرانی درباره پایداری مالی و تغییر رفتار بانک‌های مرکزی، جایگاه آن را در ذخایر جهانی دگرگون می‌کند؟
هم‌زمان، فناوری‌های مالی جدید نیز در حال گسترش شیوه‌های معامله و استفاده از دارایی‌های سنتی هستند. در چنین شرایطی، بررسی چشم‌انداز طلا دیگر صرفاً به پیش‌بینی قیمت و تصمیم بعدی بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره محدود نمی‌شود.
به نوشته کیتکو نیوز، از اوایل بهار، طلا روزهای دشواری را پشت سر گذاشته است؛ موضوعی که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. افزایش بازده اوراق قرضه و تداوم تورم سرسخت، که انتظارات برای سیاست‌های پولی انقباضی‌تر و نرخ بهره بالاتر را تقویت کرده‌اند، جذب شتاب صعودی پایدار را برای این فلز گران‌بها دشوار کرده است.
با این حال، با وجود این چالش‌ها، نگاه بلندمدت به طلا همچنان صعودی بوده و هرگز از مسیر خود منحرف نشده است. این دیدگاه در هفته جاری و در جریان کنفرانس سالانه جهانی فلزات گران‌بهای انجمن بازار شمش لندن (LBMA) در شهر سورنتو ایتالیا به‌روشنی نمایان شد. نمایندگان حاضر در کنفرانس و فعالان گسترده‌تر جامعه سرمایه‌گذاری پیام روشنی دریافت کردند: ضعف کوتاه‌مدت را با تضعیف چشم‌انداز بلندمدت اشتباه نگیرید.
اینکه نمایندگان کنفرانس انتظار دارند قیمت طلا تا همین مقطع در سال آینده به ۵ هزار دلار برسد، نشان‌دهنده میزان خوش‌بینی تحلیلگران نسبت به چشم‌انداز بلندمدت این فلز است. با این حال، موضوعی که باید به آن توجه کرد، تنها قیمت طلا نیست. آنچه بیش از همه برجسته بود، نقش در حال تحول طلا و سایر فلزات گران‌بها در نظام مالی جهانی است؛ تحولی که به نظر می‌رسد با سرعت و ابعادی بسیار فراتر از تصور بسیاری از سرمایه‌گذاران در حال وقوع است.
بدهی دولت‌ها و تضعیف اعتماد به نظام پولی؛ چرا نگاه بلندمدت به طلا صعودی است؟
طلا برای دهه‌ها عمدتاً به‌عنوان ابزاری برای پوشش ریسک تورم، ضعف ارزها یا تنش‌های ژئوپلیتیکی شناخته شده است. این عوامل همچنان اهمیت دارند، اما سرمایه‌گذاران به‌تدریج از زاویه‌ای متفاوت به طلا نگاه می‌کنند. طلا در حال تبدیل‌شدن به دارایی‌ای است که می‌تواند در جهانی نقش حفاظتی ایفا کند که اعتماد به وضعیت مالی دولت‌ها و نظام‌های پولی سنتی در آن رو به تضعیف است.
یکی از موضوعاتی که بارها در طول کنفرانس مطرح شد، بدهی بود. دولت‌ها در سراسر جهان همچنان به‌شدت استقراض می‌کنند و بسیاری از سرمایه‌گذاران این پرسش را مطرح می‌کنند که چنین روندی تا چه اندازه پایدار است.
افزایش بازده اوراق قرضه می‌تواند در کوتاه‌مدت مانعی در برابر رشد قیمت طلا باشد؛ با این حال، این افزایش ممکن است هم‌زمان بازتاب نگرانی‌های فزاینده درباره سلامت مالی دولت‌هایی باشد که این بدهی‌ها را منتشر می‌کنند.
به نظر می‌رسد بانک‌های مرکزی به‌طور ویژه این دیدگاه را جدی گرفته‌اند. طلا همواره بخشی از سبد دارایی‌های ذخیره‌ای آن‌ها بوده است، اما جذابیت کنونی این فلز فراتر از جایگاه سنتی آن به‌عنوان دارایی امن است.
برخلاف بسیاری از دارایی‌های مالی، طلا ریسک طرف مقابل ندارد؛ به این معنا که ارزش آن به توانایی یک طرف دیگر برای ایفای تعهدات مالی وابسته نیست. طلا نمی‌تواند نکول کند و ذخایر فیزیکی آن نیز به‌آسانی در معرض مسدودسازی یا محدودیت از سوی کشور دیگری قرار نمی‌گیرند.
در جهانی که از نظر سیاسی و اقتصادی بیش از پیش دچار چندپارگی می‌شود، این ویژگی‌ها اهمیت دارند.
سهم طلا از ذخایر بانک‌های مرکزی به نزدیک یک‌چهارم رسید
یواخیم ناگل، رئیس بانک مرکزی آلمان (بوندس‌بانک)، خاطرنشان کرد که طلا اکنون نزدیک به یک‌چهارم ذخایر بانک‌های مرکزی جهان را تشکیل می‌دهد.
اگرچه بخش زیادی از این افزایش سهم ناشی از رشد قیمت طلا بوده است، نه خرید مقادیر جدید از این فلز، روند کلی همچنان معنادار است. بانک‌های مرکزی صرفاً به دنبال کسب بازده بیشتر نیستند؛ آن‌ها در حال بازنگری در نقشی هستند که طلا می‌تواند در محیط ژئوپلیتیکی نامطمئن‌تر ایفا کند.
این تغییر رویکرد نشان می‌دهد که اهمیت طلا در ذخایر رسمی کشورها تنها به نوسانات قیمت یا بازده سرمایه‌گذاری محدود نیست، بلکه ویژگی‌های این فلز در شرایط افزایش عدم قطعیت اقتصادی و سیاسی نیز مورد توجه قرار گرفته است.
توکنیزه‌کردن طلا؛ فناوری چگونه کاربرد این فلز را گسترش می‌دهد؟
با این حال، تحول تنها به تقاضا محدود نمی‌شود. در این کنفرانس همچنین بررسی شد که فناوری و توکنیزه‌کردن چگونه می‌توانند کاربرد طلا را به‌عنوان یک دارایی مالی جهانی افزایش دهند.
پلتفرم‌های دیجیتال بالقوه می‌توانند معامله، انتقال و استفاده از طلا به‌عنوان وثیقه را آسان‌تر کنند؛ در نتیجه، این فلز برای طیف گسترده‌تری از سرمایه‌گذاران در دسترس‌تر و کاربردی‌تر خواهد شد.
البته همچنان پرسش‌های معتبری درباره مقررات، نگهداری امن دارایی‌ها و اعتماد به این سازوکارها وجود دارد، اما نمی‌توان از ظرفیت بالقوه این تحولات چشم‌پوشی کرد.
با این همه، آنچه این کنفرانس برجسته کرد، این است که آینده طلا ممکن است به نیروهایی بسیار بزرگ‌تر از تصمیم بعدی فدرال رزرو آمریکا درباره نرخ بهره وابسته باشد.
سرمایه‌گذاران می‌توانند درباره اینکه قیمت منصفانه طلا در حال حاضر باید در چه سطحی باشد، اختلاف نظر داشته باشند. اما پرسش بزرگ‌تر این است که آیا جهان در مسیری حرکت می‌کند که طلا را در آینده به دارایی ارزشمندتری تبدیل کند یا خیر.
ارسال نظر